بیوگرافی
ژاک دوتروَنگ (زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۴۳) خواننده، ترانهسرا، گیتاریست، آهنگساز و بازیگر فرانسوی است. برخی از شناختهشدهترین قطعات دوتروَنگ شامل «Il est cinq heures, Paris s'éveille» (که AllMusic آن را «بهترین ساعت او» نامیده است)، «Le Responsable» و «Les Cactus» میشوند.
دوتروَنگ در گروه راک El Toro et les Cyclones گیتار...
ژاک دوتروَنگ (زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۴۳) خواننده، ترانهسرا، گیتاریست، آهنگساز و بازیگر فرانسوی است. برخی از شناختهشدهترین قطعات دوتروَنگ شامل «Il est cinq heures, Paris s'éveille» (که AllMusic آن را «بهترین ساعت او» نامیده است)، «Le Responsable» و «Les Cactus» میشوند.
دوتروَنگ در گروه راک El Toro et les Cyclones گیتار مینواخت. او در دههٔ ۱۹۶۰ برای خوانندهٔ فرانسوآز هاردی ترانههای موفقی نوشت و سپس به دنبال حرفهای موفق بهعنوان خوانندهٔ انفرادی رفت. موسیقی او عناصر پاپ سنتی فرانسوی و راک فرانسوی را در خود داشت و همچنین سبکهایی مانند سایکدلیک و گاراژ راک را نیز در بر میگرفت. او همچنین در جنبش موسیقی یهیه (yéyé) نقش بسیار مهمی داشت و سالها همکار ترانهسرایی ژاک لانزمان بود. بهگفتهٔ AllMusic، دوتروَنگ «یکی از محبوبترین اجراکنندگان در دنیای فرانسویزبان» است، اگرچه «در قلمروهای انگلیسیزبان جز یک جمع پیروان فرقهای در بریتانیا چندان شناختهشده نیست».
دوتروَنگ بعداً از سال ۱۹۷۳ به بازیگری سینما روی آورد. او برای نقش اصلی در فیلم ون گوگ (۱۹۹۱) به کارگردانی موریس پیالات، جایزهٔ سزار بهترین بازیگر را دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۱ با هاردی ازدواج کرد و آنها صاحب پسری بهنام توماس دوتروَنگ (گیتاریست، زادهٔ ۱۹۷۳) شدند؛ این زوج در ۱۹۸۸ از هم جدا شدند اما هرگز طلاق نگرفتند.
ژاک دوتروَنگ در ۲۸ آوریل ۱۹۴۳ در شمارهٔ ۶۷ خیابان پروونس در ناحیهٔ نهم پاریس به دنیا آمد، خانهٔ والدینش، پیر و مادلن. پدرش مدیر دفتر دولتی توزیع زغالسنگ بود. ژاک در مدرسهٔ ابتدایی روکروی-سن-لئون (که اکنون lycée است)، مدرسهٔ Rue Blanche (که اکنون یک مدرسهٔ نمایش است)، و سپس در École Professionnelle de Dessin Industriel تحصیل کرد، جایی که از سال ۱۹۵۹ طراحی گرافیک خواند.
در ۱۹۶۰، دوتروَنگ گروهی تشکیل داد که خودش گیتاریست بود، دوست مدرسهاش هادی کلافاته نوازندهٔ باس، شارلو بناروش درامر (که بعدتر با آندره کروتو جایگزین شد) و دانیل دری بهعنوان خواننده. آنها در ۱۹۶۱ برای ژاک ولفسون، مدیر هنری در شرکت Disques Vogue، آزمون دادند؛ ولفسون آنها را قرارداد کرد و نام El Toro et les Cyclones را به آنها داد. گروه دو تکآهنگ «L'Oncle John» و «Le Vagabond» منتشر کرد، اما زمانی که دوتروَنگ مجبور به انجام خدمت سربازی شد منحل گردید.
پس از پایان خدمت سربازی در ۱۹۶۳، دوتروَنگ مدتی در گروه همراه ادی میچل گیتار نواخت و همچنین بهعنوان دستیار ژاک ولفسون در شرکت Vogue مشغول بهکار شد. در این سمت، او برای هنرمندانی مانند زوزو، کلیو و فرانسوآز هاردی ترانهسرایی مشترک انجام داد.
ولفسون از دوتروَنگ خواست تا با ژاک لانزمان، رماننویس و ویراستار مجلهٔ Lui، همکاری کند تا برای خوانندهای بیتنیک بهنام بنجامین ترانه بسازند. بنجامین در ۱۹۶۶ یک EP منتشر کرد که شامل قطعاتی بود که با دوتروَنگ نوشته شده بودند و یک ساخت لانزمان–دوتروَنگ، «Cheveux longs» («موهای بلند»). با این حال، ولفسون از ضبط بنجامین از ترانهای بهنام «Et moi, et moi, et moi» ناامید شد. نسخهٔ دومی ضبط شد که هادی کلافاته، همبند سابق دوتروَنگ، خوانندهٔ آن بود. سپس ولفسون از دوتروَنگ پرسید که آیا علاقهمند است نسخهٔ خودش را ضبط کند یا نه. این تکآهنگ در سپتامبر ۱۹۶۶ به رتبهٔ دوم جدولهای فرانسوی رسید. ...
منبع: مقالهٔ «Jacques Dutronc» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA.
نمایش بیشتر
