بیوگرافی
جین سیمور فوندا (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۳۷) بازیگر، فعال اجتماعی و مدل سابق مد آمریکایی است. او دریافتکنندهٔ جوایز متعددی از جمله دو جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ بفتا، هفت جایزهٔ گلدن گلوب، یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده، جایزهٔ دستاورد عمر مؤسسهٔ فیلم آمریکا (AFI)، جایزهٔ شیر طلایی افتخاری، نخل طلای...
جین سیمور فوندا (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۳۷) بازیگر، فعال اجتماعی و مدل سابق مد آمریکایی است. او دریافتکنندهٔ جوایز متعددی از جمله دو جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ بفتا، هفت جایزهٔ گلدن گلوب، یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده، جایزهٔ دستاورد عمر مؤسسهٔ فیلم آمریکا (AFI)، جایزهٔ شیر طلایی افتخاری، نخل طلای افتخاری و جایزهٔ سسیل بی. دمیل است.
فوندا که دختر چهرهٔ شناختهشدهٔ محافل اجتماعی فرانسس فورد سیمور و بازیگر هنری فوندا است، اولین بار در سال ۱۹۶۰ با نمایش برادوی «یک دختربچه بود» وارد عرصهٔ بازیگری شد که برای آن نامزد جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن نقش مکمل در یک نمایش شد و در همان سال با کمدی رمانتیک «داستان بلند» (Tall Story) به سینما آمد. او در دههٔ ۱۹۶۰ با کمدیهایی چون «دورهٔ سازگاری» (Period of Adjustment, 1962)، «یکشنبه در نیویورک» (Sunday in New York, 1963)، «کت بالو» (Cat Ballou, 1965)، «پابرهنه در پارک» (Barefoot in the Park, 1967) و «باربارلا» (Barbarella, 1968) به شهرت رسید. همسر اول او، کارگردان «باربارلا»، راجر وادیم بود. هفتبار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار، او نخستین نامزدیاش را برای فیلم «آنها اسبها را میزنند، مگر نه؟» (They Shoot Horses, Don't They?, 1969) دریافت کرد و در دههٔ ۱۹۷۰ دو بار برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد: برای «کلوت» (Klute, 1971) و «بازگشت به خانه» (Coming Home, 1978). نامزدیهای دیگر او مربوط به «جولیا» (Julia, 1977)، «سندرم چین» (The China Syndrome, 1979)، «روی تالاب طلایی» (On Golden Pond, 1981) و «صبح بعد از آن» (The Morning After, 1986) بود. موفقیتهای متوالی باکسآفیس مانند «لذت با دیک و جین» (Fun with Dick and Jane, 1977)، «کالیفرنیا سوئیت» (California Suite, 1978)، «سوارکار الکتریکی» (The Electric Horseman, 1979) و «نه تا پنج» (9 to 5, 1980) قدرت جذب مخاطب فوندا را حفظ کرد و او برای بازیاش در فیلم تلویزیونی «عروسکساز» (The Dollmaker, 1984) جایزهٔ امی ساعات پربیننده را گرفت.
در سال ۱۹۸۲ او اولین ویدئوی تمرینی خود را با عنوان Jane Fonda's Workout منتشر کرد که پرفروشترین نوار ویدئویی ویاچاس قرن بیستم شد. این ویدئو نخستینِ ۲۲ ویدئوی مشابهی بود که در ۱۳ سال بعد منتشر کرد و در مجموع بیش از ۱۷ میلیون نسخه فروختند. پس از طلاق از همسر دومش، تام هایدن، در سال ۱۹۹۱ با میلیاردر و غول رسانهای تد ترنر ازدواج کرد و پس از مجموعهای از فیلمهای تجاری ناموفق که با «استنلی و آیریس» (Stanley & Iris, 1990) خاتمه یافت، از بازیگری کنارهگیری کرد. فوندا در سال ۲۰۰۱ از ترنر طلاق گرفت و با فیلم پرفروش «مادرهمسر» (Monster-in-Law, 2005) به پرده بازگشت. اگرچه «قانون جورجیا» (Georgia Rule, 2007) تنها فیلم دیگر او در دههٔ ۲۰۰۰ بود، او در اوایل دههٔ ۲۰۱۰ کارش را بهطور کامل از سر گرفت. فیلمهای بعدی او شامل «پیشکار» (The Butler, 2013)، «اینجا جایی است که میروم» (This Is Where I Leave You, 2014)، «جوانی» (Youth, 2015)، «روحهای ما در شب» (Our Souls at Night, 2017) و «باشگاه کتاب» (Book Club, 2018) بودهاند. در سال ۲۰۰۹ پس از ۴۹ سال غیبت از صحنه، به برادوی بازگشت و در نمایش «۳۳ وارایشن» (33 Variations) بازی کرد که برای آن نامزد جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن در یک نمایش شد، و نقش برجسته و تکرارشوندهٔ او در سریال درام اچبیاو «اتاق خبر» (The Newsroom, 2012–14) دو نامزدی دیگر امی ساعات پربیننده را برایش به ارمغان آورد. او همچنین بین سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ پنج ویدئوی تمرینی دیگر منتشر کرد. فوندا در حال حاضر در سریال کمدی نتفلیکس «گریس و فرانکی» (Grace and Frankie) که از ۲۰۱۵ پخش شده در نقش گریس هنسن بازی میکند و برای آن نامزد یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده و سه جایزهٔ انجمن بازیگران سینما و تلویزیون شده است.
نمایش بیشتر
