بیوگرافی
جو بِسر (متولد جسل بِسر، ۱۲ اوت ۱۹۰۷ – ۱ مارس ۱۹۸۸) بازیگر، کمدین و موسیقیدان آمریکایی بود که به خاطر شوخطبعی شیطنتآمیز و شخصیتهای ضعیف و ناتوانش شناخته میشد. او بیشتر به خاطر دورهٔ کوتاهش بهعنوان عضوی از گروه سهنفرهٔ The Three Stooges در فیلمهای کوتاه سینماییِ ۱۹۵۷–۱۹۵۹ معروف...
جو بِسر (متولد جسل بِسر، ۱۲ اوت ۱۹۰۷ – ۱ مارس ۱۹۸۸) بازیگر، کمدین و موسیقیدان آمریکایی بود که به خاطر شوخطبعی شیطنتآمیز و شخصیتهای ضعیف و ناتوانش شناخته میشد. او بیشتر به خاطر دورهٔ کوتاهش بهعنوان عضوی از گروه سهنفرهٔ The Three Stooges در فیلمهای کوتاه سینماییِ ۱۹۵۷–۱۹۵۹ معروف است. او همچنین برای نقشهای تلویزیونیاش به یادماندنی است: استینکی (Stinky)، مردکانهٔ لوس و بچهصفت در برنامهٔ The Abbott and Costello Show، و جیلسون (Jillson)، مرد تعمیر و نگهداری در برنامهٔ The Joey Bishop. تیم کمدی دیوانهٔ اولسن و جانسون (Olsen and Johnson)، که ریویوهای برادوی آنها مجموعههایی تند و سریع از آهنگها و سکوتهای کمدی بود، جو بِسر را استخدام کرد. مداخلههای پرصدا و مزاحم او برای قالب «هر چیزی ممکن است اتفاق بیفتد»ٔ آنها مناسب بود. کار بِسر توجه برادران شوبِرت را جلب کرد و آنها او را به قرارداد تئاتری بستند. شرکت Columbia Pictures بِسر را از شوبِرتها جذب کرد و بِسر در سال ۱۹۴۴ به هالیوود نقل مکان کرد، جایی که شخصیت کمیک منحصر به فرد خود را به فیلمهای موسیقایی بلند آورد. بِسر همچنین از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶ در فیلمهای کوتاه کمدیِ شرکت کلمبیا نقشآفرینی کرد.
بِسر به جای لو کاستلو (Lou Costello) در رادیو و در کنار باد اَبوت (Bud Abbott) به ایفای نقش پرداخته بود، و تا دههٔ ۱۹۵۰ بهطور محکم بهعنوان یکی از اعضای ثابت حلقهٔ ابوت و کاستلو شناخته میشد. وقتی این دو نفر برای تلویزیون برنامهٔ The Abbott and Costello Show را فیلمبرداری کردند، جو بِسر را برای نقش اوزوالد «استینکی» دیویس (Oswald "Stinky" Davis) استخدام کردند؛ کودکی لوس، پرهیاهو و بدقواره که لباس بزرگجثهٔ Little Lord Fauntleroy، شلوارک و کلاهی تخت با لبهٔ آویزان به تن داشت. او در فصل اول The Abbott and Costello Show ظاهر شد. بِسر برای نقش یانکل (Yonkel)، مرد ارابهران، در فیلم ارزانقیمت مذهبی Sins of Jezebel که پولت گادارد در آن نقش ملکهٔ شرور عنوانی را بازی میکرد، انتخاب شد.
بعد از اینکه شمپ هاوارد (Shemp Howard) بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت، مو پیشنهاد داد که او و همتیمیاش لری فاین بهعنوان «The Two Stooges» به کار ادامه دهند. رئیس استودیو، هری کوهن، این پیشنهاد را رد کرد. اگرچه مو صلاحیت حقوقی برای قبول اعضای جدید در نمایش را داشت، مدیران کلمبیا دربارهٔ هر بازیگری که در فیلمهای استودیو ظاهر میشدند، تصمیم نهایی را میگرفتند و اصرار داشتند که بازیگری که قبلاً تحت قرارداد با کلمبیا باشد انتخاب شود: جو بِسر. در آن زمان بِسر یکی از چند کمدینی بود که هنوز در استودیو فیلمهای کوتاه کمدی میساختند.
بِسر از تقلید کردن از کرلی یا شمپ خودداری کرد. او به بازی همان شخصیت نالهکنندهای که در طول دوران طولانی حرفهاش ساخته بود، ادامه داد. او بندی در قراردادش داشت که او را از خوردن ضربات بیش از حد منع میکرد. بِسر به یاد میآورد: «من معمولاً آن نوع شخصیتی را بازی میکردم که دیگران را بزند تا جوابشان را بدهد.» فیلمهای کوتاه استوگز با بِسر از بهار ۱۹۵۶ تا پایان ۱۹۵۷ فیلمبرداری شدند. دورهٔ حضور او در استوگز زمانی پایان یافت که کلمبیا دپارتمان کمدیهای دوغلطی را در ۲۰ دسامبر ۱۹۵۷ بست. تهیهکننده-کارگردان ژولز وایت بهاندازهٔ کافی فیلم برای ۱۶ کمدی فیلمبرداری کرده بود که در چند ماه متناوب تا ژوئن ۱۹۵۹ منتشر شدند، و Sappy Bull Fighters آخرین اکران بود.
جو بِسر در سن ۸۰ سالگی در خانهاش مرده پیدا شد و علت مرگ او نارسایی قلبی تشخیص داده شد.
نمایش بیشتر
