بیوگرافی
کای امیل هولم پسر استاد نجّار کارل آندریاس هولم (درگذشت ۱۹۲۹) و همسرش مارگرت، زادهٔ اسلُک (درگذشت ۱۹۳۳) بود. او در لمویگ متولد و بزرگ شد و در سال ۱۹۲۱ بهعنوان زیندوز و مبلدوز دوره دید، پیش از آنکه در سال ۱۹۲۲ برای ورود به مدرسهٔ هنرپیشگی تئاتر سلطنتی (Det...
کای امیل هولم پسر استاد نجّار کارل آندریاس هولم (درگذشت ۱۹۲۹) و همسرش مارگرت، زادهٔ اسلُک (درگذشت ۱۹۳۳) بود. او در لمویگ متولد و بزرگ شد و در سال ۱۹۲۱ بهعنوان زیندوز و مبلدوز دوره دید، پیش از آنکه در سال ۱۹۲۲ برای ورود به مدرسهٔ هنرپیشگی تئاتر سلطنتی (Det Kongelige Teater) درخواست دهد و از آنجا در سال ۱۹۲۴ فارغالتحصیل شود. او در سال ۱۹۲۴ با نقش «کریس پیر» در نمایش «آنا کریستی» در تئاتر بتی نانسن (Betty Nansens Teatret) آغاز به کار کرد و بین سالهای ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ به آن تئاتر وابسته بود. اولین نقش مهم او نقش نجّار انگستراند در «شبحها» (Gengangere) بود. او مجموعهٔ گستردهای از آثار کلاسیک را اجرا کرده است. در سالهای ۱۹۲۵–۱۹۲۶ به صحنهٔ مدرسه و مردمِ سوِند مثلینگ در سالن کوچک کازینو (Svend Methlings Skole- og Folkescene i Casinos lille Teater) پیوست و بعدها در تئاتر نو (Det ny Teater)، تئاتر مردم (Folketeatret)، تئاتر آرهوس (Aarhus Teater) و تئاتر سلطنتی اجرا کرد. او توانایی خلق آثار کوچکِ استادانه را حتی از نقشهای کماهمیت داشت (مانند موستافا، عطاری و جلاد در «علاءالدین»). از جمله نقشهایش میتوان به پرِ دِگن در «اراسموس مونتانوس»، قاضی بیریک کرانس در «ماجرا در سفر پیاده» (Eventyr på fodrejsen)، پراکوراتور فالسمال در «جعبهٔ طلایی» (Gulddåsen) و نقشهای عنوانی در «یپه بر تپه» (Jeppe på bjerget) و «کاندستوبر سیاسی» (Den politiske Kandestøber) اشاره کرد. او همراه با توماس پی. هایله بنیانگذار سینمای صحنهٔ مدرسه (Skolescenens Bio) بود و بین سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۷ از هممدیران Dansk Skolescene بود. او از سال ۱۹۳۳ رهبر تورهای جامعهٔ فرهنگ دانمارک (Dansk Kultursamfund) در سودِرنیوتلاند بود و در سالهای ۱۹۳۷–۱۹۵۰ مدیر سینمای فرهنگ دانمارک - تافتگوردز بیو (Dansk Kulturfilms Biograf - Toftegaards Bio) بود. کای هولم در سالهای ۱۹۳۹ و ۱۹۴۰ مدیر تئاتر روباز در بلاهوی (Friluftsteatret på Bellahøj) بود و از ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ مدیر سینمای ورلد (World Cinema Biograf) در ساختمان سیرک (Cirkusbygningen) بود. او رئیس انجمن بازیگران دانمارک (Dansk Skuespiller Forbund) بین سالهای ۱۹۴۷–۱۹۵۵، رئیس Dansk Kulturfilm بین ۱۹۵۷–۱۹۷۰ و برای مدتی رئیس شورای بازیگران نوردیک بود. علاوه بر این، او عضو شورای تئاتر بین ۱۹۴۷–۱۹۵۵ و از ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۰ عضو کمیتهٔ برنامهٔ شورای رادیو بود، و نیز رئیس صندوق یادبود اولاف پولسن بود. او در سال ۱۹۲۳ در سینما آغاز کرد و در چندین فیلمِ «فی و بی» بازی کرد. در فیلم صامت «Tordenstenene» از ۱۹۲۷ نقش یک کارگر را بازی میکند. او در پنج فیلم صامت دیگر نیز شرکت داشت، پیش از آنکه در سال ۱۹۳۱ در اولین فیلم صوتی سینمای دانمارک «کشیش در وِیلبی» (Præsten i Vejlby) ظاهر شود و نقش نایلس بروسِ ناخوشایند را بازی کند. در چهل و پنج سال بعدی او در حدود ۴۰ فیلم بازی کرد—اغلب در نقشهای کوچک و چندان دلپذیر. اولین نقش اصلی واقعیاش را در آخرین فیلمش از ۱۹۷۹ «رویاها هنگام مرگ سروصدا نمیکنند» (Drømme støjer ikke, når de dør) به دست آورد که برای آن همچنین جایزهٔ بودیل را دریافت کرد. در تلویزیون-تئاتر او در میان دیگران در «Natteherberget» بازی کرد و کای هولم بارها در نمایشهای رادیویی بهعنوان بازیگر صوتی و خوانندهٔ شعرهای نویسندگان ژوتلندی شرکت داشت. او ۱۲ کتاب منتشر کرد، از جمله سه جلد خاطره و تعدادی کتاب کودک، از جمله «پسری از لیملفیورد» (En limfjordsdreng) در ۱۹۶۸. در سال ۱۹۶۲ جایزهٔ استین استین بلیخر را دریافت کرد و در ۱۹۶۴ عضو افتخاری انجمن بازیگران دانمارک شد. در سال ۱۹۴۸ نشان شوالیهٔ دانبروگ (Dannebrog) را دریافت کرد و در ۱۹۵۴ شوالیهٔ نشان اولاف نروژ و نشان واسأ سوئد شد. در ۲۵ دسامبر ۱۹۲۵ در فالجترینگ با جنی ایورسِن (۰۳-۱۱-۱۸۹۸ – ۲۶-۰۱-۱۹۷۵) ازدواج کرد.
نمایش بیشتر
