بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ویلیام لی تریسی (۱۴ آوریل ۱۸۹۸ – ۱۸ اکتبر ۱۹۶۸) بازیگر آمریکایی بود. او برای نقش مکمل خود در فیلم سال ۱۹۶۴ The Best Man نامزد اسکار و گلدن گلوب شد. در سال ۱۹۲۹، تریسی به هالیوود آمد، جایی که در چندین فیلم نقش خبرنگاران روزنامه را...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ویلیام لی تریسی (۱۴ آوریل ۱۸۹۸ – ۱۸ اکتبر ۱۹۶۸) بازیگر آمریکایی بود. او برای نقش مکمل خود در فیلم سال ۱۹۶۴ The Best Man نامزد اسکار و گلدن گلوب شد. در سال ۱۹۲۹، تریسی به هالیوود آمد، جایی که در چندین فیلم نقش خبرنگاران روزنامه را بازی کرد. او، برای مثال، در Blessed Event (۱۹۳۲) نقش ستوننویسی شایعهپرداز به سبک والتر وینچل را ایفا کرد. تریسی همچنین در Advice to the Lovelorn (۱۹۳۳) نقش ستوننویس را بر عهده داشت که بسیار سست بر اساس رمان Miss Lonelyhearts نوشته ناثانائل وست بود؛ و در درام سال ۱۹۴۳ The Power of the Press، بر اساس داستانی از ساموئل فولر که خود روزنامهنگار بود، نقش سردبیری آشفته از بابت وجدان را بازی کرد.
تریسی در نسخهٔ سینمایی Liliom (۱۹۳۰) نقش «باز» را بازی کرد، جنایتی که لیلیوم (چارلز فارل) را به یک سرقت مرگبار میکشاند. او همچنین مدیر پرهیجان لوپه ولاز را در فیلم The Half-Naked Truth (۱۹۳۲) به کارگردانی گرگوری لاکاوا بازی کرد و در Dinner at Eight (۱۹۳۳) به کارگردانی جورج کوکور، نقش نمایندهٔ جان بریمور را ایفا نمود.
رونق کار سینمایی لی تریسی بهطور موقتی در ۱۹ نوامبر ۱۹۳۳ مختل شد، در حالی که او برای فیلمبرداری فیلم Viva Villa! با بازی والاس بیری در مکزیک حضور داشت. بنا بر گفتهٔ بازیگر و تهیهکننده دسآی آرناز در اتوبیوگرافی منتشرشدهاش The Book (۱۹۷۶)، تریسی روی بالکنی در مکزیکوسیتی ایستاد و روی رژهٔ نظامی عبوری ادرار کرد. در جای دیگری از اتوبیوگرافیاش، آرناز ادعا میکند که از آن پس، اگر جمعیتی تماشا میکردند، هر زمان یک آمریکایی از بالکن بیرون میآمد، جمعیت بهطرز محسوسی پراکنده میشد. با این حال، اعضای دیگر گروه کاری که آنجا بودند این داستان را رد کردند و شرحی کاملاً متفاوت از رویداد ارائه دادند. در اتوبیوگرافی چارلز جی. کلارک، فیلمبردار فیلم، آمده است که او در زمان رژه بیرون هتل ایستاده بوده و چنین واقعهای هرگز رخ نداده است. به گفتهٔ او، تریسی روی بالکن ایستاده و رژه را تماشا میکرد که مردی مکزیکی در خیابان روبهرو ژست رکیک نشان داد. تریسی نیز به همان صورت جواب داد؛ و روز بعد روزنامهای محلی داستانی منتشر کرد که در واقع میگفت تریسی به مکزیک، مردم مکزیک بهطور کلی، و بهویژه پرچم ملیشان توهین کرده است. آن خبر در مکزیک جنجال آفرید و شرکت MGM تصمیم گرفت تریسی را فدا کند تا اجازهٔ ادامهٔ فیلمبرداری در آنجا را داشته باشد. بازیگر جوان استوارت اروین جایگزین تریسی شد. کارگردان اصلی فیلم، هاوارد هاوکس، نیز بهخاطر امتناع از شهادت علیه تریسی اخراج شد و جک کانوی جای او را گرفت.
در طول جنگ جهانی دوم، تریسی به خدمت نظامی بازگشت. بعدها در دههٔ ۱۹۵۰ دو مجموعهٔ تلویزیونی داشت. یکی Martin Kane: Private Eye بود که او یکی از چهار بازیگری بود که نقش عنوان را بازی کردند. دیگران ویلیام گارگان، لوید نولان و مارک استیونز بودند. در سال ۱۹۵۸، او دوباره در نقش خبرنگار در مجموعهٔ سینکد New York Confidential ظاهر شد. پس از جنگ جهانی دوم، حرفهٔ سینمایی او عمدتاً به تلویزیون محدود شد، اما او در هر دو نسخهٔ صحنهای و سینمایی The Best Man (۱۹۶۴)، نوشتهٔ گور ویدال، نقش رئیسجمهور سابق ایالات متحده، آرت هوکستادر، شخصیتی تا حدی بر اساس هری ترومن را بازی کرد. نسخهٔ سینمایی این فیلم هنری فوندا و کلیف رابرتسون را داشت. تریسی تنها نامزدی اسکار خود را برای بهترین بازیگر نقش مکمل برای اجرای خود در این فیلم دریافت کرد.
توضیحات بالا از مقالهٔ ویکیپدیا با عنوان Lee Tracy گرفته شده است، منتشر شده تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
