بیوگرافی
کریستوفر هامل (متولد ۱۹ دسامبر ۱۹۵۸)، که حرفهای با نام لیمال (آناگرامِ نام خانوادگیاش، Hamill) شناخته میشود، خوانندهٔ پاپ انگلیسی است. او از سال ۱۹۸۱ خوانندهٔ اصلی گروه پاپ کاجاگوگو بود، پیش از آنکه به کار انفرادی کوتاهی بپردازد و با موفقیت سال ۱۹۸۴ «داستان بیپایان» (The NeverEnding Story)، ترانهٔ...
کریستوفر هامل (متولد ۱۹ دسامبر ۱۹۵۸)، که حرفهای با نام لیمال (آناگرامِ نام خانوادگیاش، Hamill) شناخته میشود، خوانندهٔ پاپ انگلیسی است. او از سال ۱۹۸۱ خوانندهٔ اصلی گروه پاپ کاجاگوگو بود، پیش از آنکه به کار انفرادی کوتاهی بپردازد و با موفقیت سال ۱۹۸۴ «داستان بیپایان» (The NeverEnding Story)، ترانهٔ تم فیلمی به همین نام، شناخته شود.
کریستوفر هامل در ۱۹ دسامبر ۱۹۵۸ در پمبرتون، ویگان، لانکاشر، در شمال غرب انگلستان، در خانوادهٔ اریک و سینتیا هامل به دنیا آمد. او یک خواهر و دو برادر دارد. هر چهار فرزند تا زمانی که مادرشان ۲۲ ساله بود به دنیا آمده بودند. هامل در دبیرستان مسنس، ویگان، منچستر بزرگ تحصیل کرد و سپس در نهایت در شرکت تئاتر پالِس وستکلیف-آن-سی ثبتنام کرد.
با آرزوی بازیگر شدن، کریس هامل با آن شرکت در نمایشی از Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat به تور رفت. در سال ۱۹۸۰، نقش کوچکی در یکی از قسمتهای سریال پلیسی شبکه ITV به نام The Gentle Touch به او داده شد. در سال ۱۹۸۱ نیز بهعنوان بازیگر اضافی در ویدیوی تبلیغاتی تکآهنگ شمارهٔ یک بریتانیا از Adam and the Ants به نام «Stand and Deliver» ظاهر شد.
او به موسیقی علاقهٔ شدیدی داشت و گروه پانک کوتاهمدتی به نام Vox Deus تشکیل داد. سپس به گروهی به نام Crossword پیوست و آن را ترک کرد. بعدها به یک آگهی در مطبوعات موسیقی پاسخ داد تا به گروهی بپیوندد که قرار بود با Mike Nolan نام Brooks را داشته باشد. کریس هامل در زمان پیوستن به اعضای موجود کاجاگوگو، نام هنری لیمال (آناگرامِ نام خانوادگیاش) را اختیار کرد؛ آن اعضا در آن زمان تحت نام Art Nouveau اجرا میکردند.
چهار عضو Art Nouveau، گروهی که هنوز به کاجاگوگو تبدیل نشده بودند، در مجلهٔ موسیقی Melody Maker آگهیای چسبانده بودند و دنبال «یک نفر جلویی که بتواند بخواند و خوشتیپ باشد» میگشتند. هامل در آزمون شرکت کرد و سپس به گروه پیوست که پس از مدتی بحث، نامش به کاجاگوگو تغییر یافت. اندکی پس از پیوستن او، لیمال با نیک رودز، نوازندهٔ کیبورد گروه Duran Duran، در حالی ملاقات کرد که لیمال در باشگاه امبسی در لندن بهعنوان پیشخدمت کار میکرد. رودز موافقت کرد که اجرای تکآهنگ اول گروه، «Too Shy»، را همتولید کند.
لیمال بعدها گفت: «من نیک رودز را ملاقات کردم و آن زندگیام را تغییر داد.» کاجاگوگو بهواسطهٔ دخالت رودز قراردادی با EMI امضا کرد و تکآهنگ «Too Shy» در ژانویهٔ ۱۹۸۳ منتشر شد. این تکآهنگ در جدول تکآهنگهای بریتانیا به شمارهٔ ۱ رسید و به صدر پنج تکآهنگ برتر در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا راه یافت.
گروه با «Ooh to Be Ah» (رتبهٔ ۷ بریتانیا) و «Hang on Now» (رتبهٔ ۱۳ بریتانیا) نیز موفقیتهایی کسب کرد و آلبوم آغازین آنها White Feathers به رتبهٔ ۵ جدول بریتانیا رسید. اولین تور بزرگ بریتانیای آنها میزبان ۶۰٬۰۰۰ نفر بود و اجرای پایانی در هَمِرسمیت اودئون در لندن ضبط و بهصورت ویدیوی خانگی/لیزردیسک منتشر شد (تور ۱۶ قطعهای White Feathers).
اواسط سال ۱۹۸۳، کمی پس از پایان تور کنسرت White Feathers، چهار عضو دیگر گروه توافق کردند که لیمال باید اخراج شود. همانطور که بعدها نیک بگز و دیگر اعضای کاجاگوگو در برنامهٔ VH-1 به نام Bands Reunited بیان کردند، اخراج واقعی لیمال توسط مدیرشان انجام شد و گروه متوجه شد که این اخراج از طریق تلفن اعلام شده است. لیمال در مطبوعات نقل شده که گفته: «من خیانت دیدم!» و «من را برای موفق کردن آنها اخراج کردند». ...
منبع: مقالهٔ «Limahl» در ویکیپدیا (مجوز: CC BY-SA 3.0)
نمایش بیشتر
