بیوگرافی
هنری لوئیس «لو» گهریگ (زادهٔ هاینریش لودویگ گهریگ؛ 19 ژوئن 1903 – 2 ژوئن 1941) بازیکن حرفهای بیسبال آمریکایی و پست پایهٔ اول بود که 17 فصل در لیگ برتر بیسبال (MLB) برای نیویورک یانکیز (1923–1939) بازی کرد. او بهخاطر تواناییاش در ضربهزنی و استقامتش مشهور بود که لقب «اسب...
هنری لوئیس «لو» گهریگ (زادهٔ هاینریش لودویگ گهریگ؛ 19 ژوئن 1903 – 2 ژوئن 1941) بازیکن حرفهای بیسبال آمریکایی و پست پایهٔ اول بود که 17 فصل در لیگ برتر بیسبال (MLB) برای نیویورک یانکیز (1923–1939) بازی کرد. او بهخاطر تواناییاش در ضربهزنی و استقامتش مشهور بود که لقب «اسب آهنین» را برای او به ارمغان آورد. او بهطور گستردهای یکی از بزرگترین بازیکنان بیسبال تمام دوران بهشمار میرود. او هفت مرتبه متوالی در تیم آلاستار انتخاب شد، یکبار برندهٔ Triple Crown شد، دو بار عنوان ارزشمندترین بازیکن لیگ آمریکایی (AL MVP) را بهدست آورد و عضو شش تیم قهرمان سری جهانی بود.
او در کارنامهٔ خود میانگین ضربهزنی (.340)، میانگین اسلاگینگ (.632) و میانگین حضور روی پایه (.447) داشت. او 493 هومرَن زد و 1,995 ران بَتِد این (RBI) بهدست آورد. او همچنان بالاترین نسبتِ مجموعِ امتیازهای زدهشده و امتیازهای بهدستآمده برای تیم به ازای هر 100 حضور در صفحهٔ ضربهزنی (35.08) و به ازای هر 100 بازی (156.7) را در میان اعضای تالار مشاهیر دارد. در 1939 به تالار مشاهیر بیسبال انتخاب شد و نخستین بازیکن MLB بود که شمارهٔ پیراهنش (4) توسط تیم بازنشسته شد.
او اهل نیویورک سیتی و دانشجوی دانشگاه کلمبیا بود و در 29 آوریل 1923 با یانکیز قرارداد بست. او در طول دوران بازیاش چندین رکورد سطح لیگ را ثبت کرد، از جمله بیشترین گرَند اسلم در طول دوران (23؛ که بعداً توسط الکس رودریگز شکسته شد) و بیشترین بازی پیاپی انجامشده (2,130)، رکوردی که بهمدت 56 سال پابرجا ماند و مدتها غیرقابلشکستن دانسته میشد تا اینکه در 1995 توسط کال ریپکن جونیور شکسته شد.
رکورد بازیهای پیاپی او در 2 مه 1939 پایان یافت، هنگامی که او داوطلبانه خود را از ترکیب خارج کرد و بازیکنان و هواداران را شگفتزده نمود، پس از آنکه عملکردش در میدان بهدلیل بیماریای تشخیصدادهنشده مختل شده بود که بعدها تأیید شد اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) است، بیماریای فلجکنندهٔ نوروموسکولار که درمانپذیر نیست و اکنون معمولاً بهعنوان «بیماری لو گهریگ» شناخته میشود. این بیماری او را مجبور به بازنشستگی در سن 36 کرد و دو سال بعد جان او را گرفت.
غمانگیز بودن وداع او با بیسبال با سخنرانی نمادینش در سال 1939 با عنوان «خوشبختترین مرد روی زمین» در ورزشگاه یانکی به اوج رسید. در 1969، انجمن نویسندگان بیسبال آمریکا گهریگ را بهعنوان بزرگترین بازیکن پست پایهٔ اول تمام دوران انتخاب کرد، و او بالاترین آراء را در تیم قرن MLB که توسط هواداران در 1999 انتخاب شد کسب نمود. بنایی به افتخار او که ابتدا در 1941 توسط یانکیز رونمایی شده بود، در حال حاضر در پارک یادبود در ورزشگاه یانکی قرار دارد. جایزهٔ یادبودی لو گهریگ سالیانه به بازیکن MLB اعطا میشود که بیشترین تجلیِ صداقت و شخصیت را از خود بهنمایش میگذارد.
در اکتبر 1939، او انتصاب شهردار فیورلو لا گواردیا بهعنوان عضو کمیسیون آزادی مشروط شهر نیویورک برای یک دورهٔ دهساله را پذیرفت (گهریگ برای برآوردهسازی شرط اقامت برای این شغل از نیو روشل به ریوردیل نقلمکان کرده بود) و در 2 ژانویهٔ 1940 رسماً سوگند بهعمل آورد. کمیسیون آزادی مشروط گهریگ را برای «ایمان راسخ به آزادی مشروط، در صورت ادارهٔ صحیح» تمجید کرد و اظهار داشت گهریگ «گفته بود که منصب آزادی مشروط را پذیرفته زیرا آن را فرصتی برای خدمت عمومی میدانسته است. او پیشنهادهای شغلی دیگری — از جمله فرصتهای پرسود برای سخنرانی و حضور بهعنوان مهمان — را که از نظر مالی بسیار بیش از 5,700 دلار در سال حقوق کمیسیونری بودند رد کرده بود.» وقتی وضعیت جسمی رو به وخامت او ادامه یافت و ادامهٔ خدمت برایش غیرممکن شد، او بهخاطر حفظ آرامش از سمت خود کنارهگیری کرد، حدود یک ماه پیش از مرگش.
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
نمایش بیشتر
