Louise Beavers

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد لوئیز بیورز (۸ مارس ۱۹۰۲ – ۲۶ اکتبر ۱۹۶۲) بازیگر آمریکایی فیلم و تلویزیون بود. بیورز از دههٔ ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ در ده‌ها فیلم و دو برنامهٔ تلویزیونی موفق حضور داشت و اغلب در نقش خدمتکار، پیشخدمت یا برده بازی می‌شد. او اهل سینسیناتی، ایالت اوهایو بود...

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد لوئیز بیورز (۸ مارس ۱۹۰۲ – ۲۶ اکتبر ۱۹۶۲) بازیگر آمریکایی فیلم و تلویزیون بود. بیورز از دههٔ ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ در ده‌ها فیلم و دو برنامهٔ تلویزیونی موفق حضور داشت و اغلب در نقش خدمتکار، پیشخدمت یا برده بازی می‌شد. او اهل سینسیناتی، ایالت اوهایو بود و عضو انجمن خواهران سیگما گاما رو، یکی از چهار انجمن خواهران آفریقایی-آمریکایی بود. بیورز بازیگری پیشگام برای زنان سیاه‌پوست بود و به‌عنوان نمادی از «مامّی» در پردهٔ سینما شناخته شد. آرکی‌تایپ «مامّی» «نمایشی در چارچوب روایتی یا تصاویر دیگر از یک خدمتکار سیاه‌پوستِ معمولاً خوش‌خلق، اغلب دارای اضافه‌وزن و پرصدا است». لوئیز بیورز حرفه‌اش را در دههٔ ۱۹۲۰ آغاز کرد. در آن زمان، سیاه‌پوستان در فیلم‌ها محدود به ایفای چند نقش معدود بودند، معمولاً به‌عنوان برده یا کمک‌کاران خانگی. او در بسیاری از فیلم‌هایی که بازی کرد نقش «مامّی» را ایفا نمود. او پس از بازی در نقش جولیا در فیلم Coquette که با هنرنمایی مری پیکفورد ساخته شده بود، توجه بیشتری در دنیای بازیگری جلب کرد. در این فیلم او نقش خدمتکار سیاه و نقش مادری برای یک زن جوان سفیدپوست را ایفا می‌کرد. او یک بار نقدی دریافت کرد که در آن آمده بود: «شخصاً خانم بیورز فوق‌العاده است، همان‌طور که در پرده دیده می‌شود، اما او همچنین جاذبه‌ای ویژه دارد که نیازی به نقش سینمایی برای به رسمیت شناخته شدن ندارد. او شخصیتی بسیار خوشایند دارد، شخصیتی که فوراً مردم را به خود جذب می‌کند و باعث می‌شود احساس کنند با دوستی روبه‌رو شده‌اند نه یک ستارهٔ هالیوود.» بیورز شخصیتی جذاب داشت و اغلب نقش‌هایی را بازی می‌کرد که در آن‌ها به رشد و پخته شدن یک قهرمان سفیدپوست در طول فیلم کمک می‌کرد. در سال ۱۹۳۴، بیورز نقش دلیله را در فیلم Imitation of Life در نقشی دراماتیک بازی کرد. شخصیت او بار دیگر نقش یک خدمتکار سیاه را ایفا می‌کرد، اما به‌جای نقش کلیشه‌ای معمولاً کمدی یا صرفاً کاربردی، داستان دلیله خط داستانی ثانویه و موازی داشت. واکنش عموم به اجرای بیورز مثبت بود. این نه تنها برای بیورز یک پیشرفت بود، بلکه «برای نخستین بار در تاریخ سینمای آمریکا بود که مسائل یک زن سیاه‌پوست در یک فیلم عمدهٔ هالیوودی وزن عاطفی قابل‌توجهی پیدا کرد.» برخی در رسانه‌ها به نابرابری معیارهای هالیوود در مورد نژاد اذعان کردند. برای مثال مجلهٔ California Graphic نوشت: «آکادمی نمی‌توانست خانم بیورز را به رسمیت بشناسد. او سیاه‌پوست است!» با رشد حرفهٔ بیورز، برخی او را به‌خاطر نقش‌هایی که می‌پذیرفت نقد کردند و مدعی شدند چنین نقش‌هایی تصویری نهادی از تسلط سفیدپوستان بر سیاهان را تداوم می‌بخشند. بیورز این انتقادات را رد کرد. او به فرصت‌های محدود موجود اذعان داشت، اما گفت: «من فقط نقش‌ها را بازی می‌کنم. من آن‌ها را زندگی نمی‌کنم.» هرچه شهرتش بیشتر شد، بیورز شروع به اعتراض نسبت به تصویرسازی و رفتار هالیوود با آمریکایی‌های سیاه‌پوست کرد، هم در طول تولید و هم در هنگام معرفی فیلم‌ها. بیورز در زندگی عمومی فعال شد و تلاش کرد از حمایت از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار بکوشد. در اواخر عمر، بیورز از مشکلات سلامتی، از جمله دیابت، رنج می‌برد. او در ۲۶ اکتبر ۱۹۶۲ در سن ۶۰ سالگی پس از یک حملهٔ قلبی درگذشت. بیورز در سال ۱۹۷۶ وارد تالار مشاهیر فیلم‌سازان سیاه‌پوست شد.