بیوگرافی
ماکالی ماکالی کالکین کالکین (زادهٔ ماکالی کارسن کالکین؛ ۲۶ اوت ۱۹۸۰) بازیگر آمریکایی است که با موفقیت پرفروش جان هیوز در سال ۱۹۹۰، «تنها در خانه»، به شهرت رسید و بهسرعت تبدیل به یکی از شناختهشدهترین بازیگران کودک دههٔ ۱۹۹۰ شد.
او سپس در «Only the Lonely» ظاهر شد و در...
ماکالی ماکالی کالکین کالکین (زادهٔ ماکالی کارسن کالکین؛ ۲۶ اوت ۱۹۸۰) بازیگر آمریکایی است که با موفقیت پرفروش جان هیوز در سال ۱۹۹۰، «تنها در خانه»، به شهرت رسید و بهسرعت تبدیل به یکی از شناختهشدهترین بازیگران کودک دههٔ ۱۹۹۰ شد.
او سپس در «Only the Lonely» ظاهر شد و در فیلم بسیار مورد تحسین «My Girl» نقش مشترک بازی کرد که هر دو در سال ۱۹۹۱ اکران شدند. کالکین بار دیگر در نقش ستارهساز خود، کوین، در «تنها در خانه ۲: گمشده در نیویورک» (۱۹۹۲) بازگشت که آن هم در گیشه موفق بود. نقش بعدی کالکین، تغییر در ژانر نسبت به کارهای قبلیاش، در فیلم تیره و تکاندهندهٔ «The Good Son» (۱۹۹۳) بود که در آن نقش کودکی را بازی کرد که عمیقاً آشفته است.
کالکین بهطور پیوسته به کار ادامه داد، در آن سال در یک فیلم دیگر ظاهر شد و سال بعد در سه فیلم بازی کرد—«فندقشکن» (۱۹۹۳)، «Getting Even with Dad» (۱۹۹۴)، «پِیجمستر» (۱۹۹۴)، و در نقش عنوانی، «ریچی ریچ» (۱۹۹۴)—پیش از آنکه در اوایل دههٔ بیستسالگی کمی از بازیگری کنارهگیری کند تا گهگاه بازی کند و به دنبال فرصتهای خلاقانهٔ دیگر برود.
در همین حال، کالکین اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به بازیگری بازگشت. او در نمایش «مادام ملویل» نقشآفرینی کرد که در سال ۲۰۰۰ در لندن افتتاح شد و سال بعد به نیویورک (آف-برادوی) منتقل شد. اولین فیلم او در دوران بزرگسالی «پارتی مانستر» (۲۰۰۳) بود که در آن نقش برگزارکنندهٔ حزب قاتل، مایکل آلیگ، را بازی کرد. بلافاصله پس از آن نقش او در «Saved!» (۲۰۰۴)، یک کمدی که در آن نقش دانشآموز دبیرستانیای را بازی میکرد که خواهرش یک متعصب مسیحی است، آمد. فیلمهای بعدی شامل «Sex and Breakfast» (۲۰۰۷)، «The Wrong Ferrari» (۲۰۱۱)، «علاءالدینِ آدام گرین» (۲۰۱۶) و «چنجلند» (۲۰۱۹) بودند. در این مدت او همچنین در تلویزیون کار کرد و بهویژه در «Will & Grace» در ۲۰۰۳؛ «Foster Hall» در ۲۰۰۴؛ «Kings» در ۲۰۰۹؛ «Dollface» در ۲۰۱۹؛ «American Horror Story» در ۲۰۲۱؛ و «The Righteous Gemstones» در ۲۰۲۲ ظاهر شد. کالکین صداپیشگی در «Robot Chicken» (۲۰۰۱– ) را بر عهده داشت و در «The Jim Gaffigan Show» (۲۰۱۵–۱۶) بهعنوان خودش ظاهر شد.
کالکین همچنین به دنبال علایق خلاقانهٔ دیگر نیز رفت. او رمانی نوشت به نام «جونیور» (۲۰۰۵)، که داستان یک ستارهٔ جوان است که رابطهٔ پرچالشی با پدرش دارد؛ اگرچه ظاهراً این رمان داستانی است، اما به نظر میرسید شباهتهای زیادی با تجربیات خود کالکین با پدرش داشته باشد. کالکین همچنین در موسیقی هم دستی داشت. او گروهی به نام «پیتزا آندرگراند» تشکیل داد که آهنگهای Velvet Underground را اجرا میکرد اما با متنهایی که بهطور طنزآمیز برای موضوع پیتزا بازنویسی شده بودند. پیتزا آندرگراند در سال ۲۰۱۴ تور کوتاهی برگزار کرد. در سال ۲۰۱۷ کالکین وبسایت کمدی و پادکستی همراه به نام «بانی ایرز» ایجاد کرد که تقلیدی طنزآمیز از برندهای سلامتی و سبک زندگی بود.
نمایش بیشتر
