بیوگرافی
ماری-ژوزه بنهالاسا (22 آوریل 1940 – 10 اکتبر 2019)، که بهطور حرفهای با نام ماری-ژوزه نات شناخته میشد، بازیگر فرانسوی بود. از جمله آثار برجستهٔ او در سینما، دنبالههای فیلم آناتومی یک ازدواج: روزهای من با ژان-مارک و آناتومی یک ازدواج: روزهای من با فرانسوآز (1963) به کارگردانی آندره کایت...
ماری-ژوزه بنهالاسا (22 آوریل 1940 – 10 اکتبر 2019)، که بهطور حرفهای با نام ماری-ژوزه نات شناخته میشد، بازیگر فرانسوی بود. از جمله آثار برجستهٔ او در سینما، دنبالههای فیلم آناتومی یک ازدواج: روزهای من با ژان-مارک و آناتومی یک ازدواج: روزهای من با فرانسوآز (1963) به کارگردانی آندره کایت بود. در سال 1974 برای بازیاش در فیلم ویولنها در جشن، جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن را دریافت کرد.
بنهالاسا در بونفاسیو، Corse-du-Sud، زاده شد؛ پدرش عبدالقادر بنهالاسا از بربرهای کابایل و مادرش وینسنتین (بیانکارلی) اهل کورسیکا بود.
در سال 1960 با بازیگر راجر دوما ازدواج کرد و در 1962 از او طلاق گرفت. سپس با کارگردان فرانسوی میشل دراک ازدواج کرد که از او سه پسر بهنامهای دیوید، ژولیان و اورلیان داشت. آنها در 1981 جدا شدند. او سالها رابطهای با بازیگر ویکتور لانو داشت. در 30 سپتامبر 2005 در سومین ازدواجش با نقاش، نویسنده و ترانهسرا سرژ رزوانی ازدواج کرد.
او در پاریس بر اثر سرطان و در 79 سالگی درگذشت.
پس از تحصیلات متوسطه در دبیرستان آجاسیو، بنهالاسا به کلاسهای سیمون در پاریس وارد شد.
بنهالاسا کارش را بهعنوان مدل کاور و مدل haute-couture آغاز کرد. در سال 1955 در مسابقهای از مجله Femmes d'aujourd'hui برنده شد که به او این امکان را داد تا شریک ژان-کلود پاسکال در یک کمیک عکس با عنوان L'amour est un songe شود.
دنیس دو لا پاتلیه اولین نقش مهم او را در سال 1959 در Rue des prairies در کنار ژان گابن به او پیشنهاد داد، نقشی که در آن دختر او را بازی کرد. سال بعد، در یک اسکچ کمدی از رنه کلار کنار کلود ریش و ایو روبرت بازی کرد و نقش بزرگی در La Vérité به کارگردانی هانری-ژرژ کلوزو بهدست آورد، جایی که رقیب بریژیت باردو را در برابر سامی فرای بازی میکرد.
در 1965 با فیلمساز میشل دراک ازدواج کرد؛ آنها سه فرزند داشتند و در 1981 از هم جدا شدند. او در چندین فیلم همسرش بازی کرد: آملی یا زمان عشق (1961)، الیز یا زندگی واقعی (1970) و ویولنهای جشن (1974) که از تجربیات کودکی او در دوران جنگ جهانی دوم الهام گرفته شده بود. او همچنین بهخاطر بازی در قطار زندگی (1998)، لیتان (1982) و داچیها (1966) که همراه با ژان سورل، ژان-لوئی ترانتینیان، ویکتور لانو و برنادت لافونت همبازیان او بودند، شناخته میشد.
در سال 2001 نات عضو هیئت داوری سی و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم کارلووی واری بود و در سال 2010 نیز در بیست و چهارمین جشنواره فیلم کابورگ عضو هیئت داوری بود.
او نخستین فردی بود که در 26 مارس 1960، با نام کنونیاش روی جلد مجله Télé 7 Jours ظاهر شد.
نات در سال 1974 برای بازی در ویولنهای جشن جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن را دریافت کرد و آن فیلم نامزد دریافت نخل طلایی نیز شد.
او در 31 دسامبر 2004 به درجه شوالیه لژیون دونور منصوب شد، در 18 نوامبر 2002 شوالیهٔ نشان ملی شایستگی شد و در 14 نوامبر 2011 به درجه افسری این نشان ارتقا یافت، و بهعنوان فرماندهٔ نشان هنرها و ادبیات انتخاب شد و از 1 مارس 2001 تا آوریل 2012 عضو شورای این نشان بود.
نمایش بیشتر
