بیوگرافی
مری ویرجینیا مارتین (1 دسامبر 1913 – 3 نوامبر 1990) بازیگر، خواننده و ستارهٔ برادوی آمریکایی بود. او الهامبخشِ راجرز و همرنشتاین بود و در طولِ دورانِ حرفهایاش نقشهای اصلی متعددی را برای نخستینبار خلق کرد، از جمله نِلی فورباش در «South Pacific» و ماریا فون تراپ در «The Sound...
مری ویرجینیا مارتین (1 دسامبر 1913 – 3 نوامبر 1990) بازیگر، خواننده و ستارهٔ برادوی آمریکایی بود. او الهامبخشِ راجرز و همرنشتاین بود و در طولِ دورانِ حرفهایاش نقشهای اصلی متعددی را برای نخستینبار خلق کرد، از جمله نِلی فورباش در «South Pacific» و ماریا فون تراپ در «The Sound of Music». او در سال 1989 بهعنوان یکی از برگزیدگانِ جوایز مرکز کندی معرفی شد. او مادرِ بازیگر لری هگمن بود.
مارتین حرفهٔ رادیویی خود را در 1939 بهعنوان خواننده در بازپخشِ کوتاهمدتِ برنامهٔ «The Tuesday Night Party» در شبکهٔ CBS آغاز کرد. در 1940 او خوانندهٔ برنامهٔ «Good News of 1940» در NBC بود که در همان سال نامش به «Maxwell House Coffee Time» تغییر یافت. در 1942 به گروه بازیگرانِ «Kraft Music Hall» در NBC پیوست و جای کانی بوزول را گرفت. او همچنین یکی از ستارگانِ «Stage Door Canteen» در CBS از 1942 تا 1945 بود.
مارتین در نمایشِ کول پورتر «Leave It to Me!» بازی گرفت و با آن در نوامبر 1938 اولین حضور خود در برادوی را تجربه کرد. او در برادوی محبوب شد و با اجرای «My Heart Belongs to Daddy» توجه رسانههای ملی را جلب کرد. با همان یک آواز در پردهٔ دوم، او «یکشبه» ستاره شد. مارتین همان آهنگ را در فیلم هالیوودی «Night and Day» دربارهٔ کول پورتر بازخوانی کرد که در آن نقشِ خودش را در حالِ تست برای پورتر بازی میکرد. مارتین با نقشِ پرستار نِلی فورباش در «South Pacific» در برادوی به روی صحنه آمد. موفقیت بزرگ بعدی او نقشِ پیتر در اجرای برادویِ «Peter Pan» بود. مارتین در «The Sound of Music» در برادوی ظاهر شد و جایزهٔ تونیِ بهترین بازیگر نقش زن در یک موزیکال را دریافت کرد.
اگرچه او بینِ سالهای 1938 و 1943 در نه فیلم ظاهر شد، معمولاً برای نسخههای سینماییِ نمایشهای موزیکال کنار گذاشته میشد. خودش یکبار توضیح داد که از ساختن فیلم لذت نمیبرد، چون ارتباطی را که در اجراهای زنده با تماشاگران داشت در فیلمها احساس نمیکرد. نزدیکترین چیزی که او به حفظ اجراهای صحنهایاش رسید، حضورهای تلویزیونیاش در نقشِ پیتر پن بود. اجرای برادویِ 1954 سپس در سالهای 1955، 1956 و 1960 از شبکهٔ NBC بهصورت رنگیِ سازگارِ RCA پخش شد. مارتین همچنین اجرای صحنهایِ سال 1957 خود در نقشِ «آنی اوکلی» در «Annie Get Your Gun» را هنگامی حفظ کرد که همان سال شبکهٔ NBC این اجرا را بهصورت زنده پخش کرد.
با اینکه مارتین از ساختن فیلم خوشش نمیآمد، ظاهراً از حضور در تلویزیون لذت میبرد و اغلب در آن ظاهر میشد. آخرین حضور او در فیلم بلند، نقش کوتاهی بهعنوان خودش در فیلمِ «Main Street to Broadway» محصولِ MGM در 1953 بود. مارتین در 1980 در یک اجرای «Royal Variety» در لندن حاضر شد و آهنگِ «Honeybun» از «South Pacific» را اجرا کرد. مارتین در نمایشِ «Legends» همراه با کارول چانینگ در یک تور یکسالهٔ ملی در آمریکا شرکت کرد که در 9 ژانویهٔ 1986 در دالاس افتتاح شد.
مارتین در 1973 به تالار مشاهیر تئاتر آمریکا راه یافت. او در 1989 نشانِ افتخاریِ مرکز کندی را که جایزهای سالانه برای دستاوردهای حرفهای است دریافت کرد. او در 1943 جایزهٔ دانلدسون را برای «One Touch of Venus» دریافت کرد. در 1948 یک تونیِ ویژه به او اهدا شد، در حالی که در شرکت تور ملیِ «Annie Get Your Gun» بازی میکرد، برای «گسترشِ تئاتر به سایر نقاط کشور در حالی که اجراهای اصلی در نیویورک روی صحنهاند.» در سالهای 1955 و 1956 او ابتدا جایزهٔ تونی را برای «Peter Pan» دریافت کرد و سپس امی را برای بازی در همان نقش در تلویزیون بهدست آورد. او همچنین تونیهایی برای «South Pacific» و در 1959 برای «The Sound of Music» دریافت کرد.
نمایش بیشتر
