بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نانسی دیویس ریگان (با نام تولد آن فرانسس رابینز؛ ۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۱ – ۶ مارس ۲۰۱۶) بازیگر سینمایی آمریکایی و همسر رونالد ریگان، چهلمین رئیسجمهور ایالات متحده بود. او از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹ بانوی اول ایالات متحده بود. حرفهٔ سینمایی دیویس با نقشهای کوچک و مکمل در...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نانسی دیویس ریگان (با نام تولد آن فرانسس رابینز؛ ۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۱ – ۶ مارس ۲۰۱۶) بازیگر سینمایی آمریکایی و همسر رونالد ریگان، چهلمین رئیسجمهور ایالات متحده بود. او از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹ بانوی اول ایالات متحده بود. حرفهٔ سینمایی دیویس با نقشهای کوچک و مکمل در دو فیلمی که در ۱۹۴۹ منتشر شدند آغاز شد: The Doctor and the Girl با گلن فورد و East Side, West Side با بازی باربارا استنویک. او در فیلم نوآر Shadow on the Wall (۱۹۵۰) در نقش یک روانپزشک کودک در کنار آن سادرن و زکری اسکات بازی کرد؛ اجرای او توسط منتقد نیویورک تایمز، ا. ه. وایلِر، «زیبا و باورپذیر» توصیف شد. او در فیلم The Next Voice You Hear... (۱۹۵۰) نقش یک خانهدار باردار را بازی کرد که صدای خدا را از رادیوی خود میشنود. بازبین تأثیرگذار، باسلی کراوثر از نیویورک تایمز نوشت که «نانسی دیویس بهعنوان همسری ملایم، ساده و فهمیده، دلپذیر است.» در سال ۱۹۵۱ دیویس در فیلم Night into Morning ظاهر شد، که نقش مورد علاقهٔ او در سینما بود، فیلمی دربارهٔ سوگ با بازی ری میلند. کراوثر گفت که دیویس «بهخوبی نقش نامزد سابقهدار که خود داغدار شده و تنهایی غم را میشناسد را ایفا میکند»، در حالی که منتقد دیگری، ریچارد ال. کوئه از واشینگتن پست، گفت دیویس «در نقش بیوهٔ فهمیده عالی است.» کمپانی امجیام در ۱۹۵۲ دیویس را از قراردادش آزاد کرد؛ او به دنبال دامنهٔ گستردهتری از نقشها بود، اما در همان سال با ریگان ازدواج کرد، نام حرفهای خود را بهعنوان دیویس حفظ کرد و اولین فرزندش را به دنیا آورد. او بهزودی در فیلم علمی-تخیلی Donovan's Brain (۱۹۵۳) بازی کرد؛ کراوثر گفت که دیویس، در نقش «همسر اندوهگین و گیج» دانشمندی مسخشده، «در سراسر فیلم با سردرگمی کامل حرکت میکند» در فیلمی که او «کاملاً احمقانه» توصیف کرد. در یکیمانده به آخرین فیلمش، Hellcats of the Navy (۱۹۵۷)، او نقش افسر پرستاری، جایگاه هِلن بلر را بازی کرد و برای تنها بار در یک فیلم در کنار همسرش ظاهر شد، نقشی که یکی از منتقدان آن را «یک خانهدار که برای همراهی آمده بود» توصیف کرد. با این حال منتقد دیگری گفت دیویس نقش خود را رضایتبخش بازی میکند و «با آنچه در اختیار دارد خوب کار میکند.»
نویسندهٔ گری ویلز گفته است که دیویس بهطور کلی بهعنوان بازیگر دستکم گرفته شده بود زیرا نقش محدود او در Hellcats گستردهترین نمایشگاه او بود. علاوه بر این، دیویس اهداف هالیوودی خود را کوچک نشان میداد: تبلیغات امجیام در ۱۹۴۹ گفته بود که «بزرگترین آرزوی» او داشتن «یک ازدواج موفق و خوشبخت» است؛ دههها بعد، در ۱۹۷۵، او گفت: «من هیچوقت واقعاً زنِ کار نبودم، بلکه تنها بهخاطر این که مردی را که میخواستم با او ازدواج کنم پیدا نکرده بودم، چنین شدم. نمیتوانستم بنشینم و هیچ کار نکنم، پس بازیگر شدم.» با این حال لو کنون، زندگینامهنویس رونالد ریگان، او را بازیگری «قابلاطمینان» و «محکم» توصیف کرد که در اجرای نقشها در کنار بازیگران شناختهشدهتر، حضوری قابلقبول داشت. پس از آخرین فیلمش Crash Landing (۱۹۵۸)، دیویس مدتی کوتاه بهعنوان بازیگر میهمان در درامهای تلویزیونی ظاهر شد، مانند قسمت «The Long Shadow» از Zane Grey Theatre (۱۹۶۱)، که در آن در برابر رونالد ریگان بازی کرد، و نیز در Wagon Train و The Tall Man، تا این که در ۱۹۶۲ از بازیگری بازنشسته شد.
نمایش بیشتر
