بیوگرافی
نیکولا پیوانی (متولد ۲۶ مهٔ ۱۹۴۶) موسیقیدانِ کلاسیک-سبکِ ایتالیایی و آهنگساز موسیقی تئاتر و فیلم است. در سال ۱۹۹۸ جایزهٔ اسکار بهترین موسیقی متن درام اوریجینال را برای فیلمِ روبرتو بینیگنی، Life Is Beautiful (۱۹۹۷) دریافت کرد.
پس از پایان دبیرستان، پیوانی در دانشگاه ساپینزا رم ثبتنام کرد، مدرک پیانو را...
نیکولا پیوانی (متولد ۲۶ مهٔ ۱۹۴۶) موسیقیدانِ کلاسیک-سبکِ ایتالیایی و آهنگساز موسیقی تئاتر و فیلم است. در سال ۱۹۹۸ جایزهٔ اسکار بهترین موسیقی متن درام اوریجینال را برای فیلمِ روبرتو بینیگنی، Life Is Beautiful (۱۹۹۷) دریافت کرد.
پس از پایان دبیرستان، پیوانی در دانشگاه ساپینزا رم ثبتنام کرد، مدرک پیانو را از کنسرواتوار وردی میلان در سال ۱۹۶۷ دریافت نمود و بعدها ارکستراسیون را نزد آهنگساز یونانی مانوس هاجیداکیس آموخت.
در سالهای ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳ برای موسیقی دو آلبومِ ترانهسرای فابرزیو دِ آندره همکاری کرد: Storia di un impiegato و Non al denaro non all'amore né al cielo. در سال ۲۰۰۸، پس از درگذشتِ دِ آندره، پیوانی موسیقی فیلمِ Amore che vieni, amore che vai را نوشت که از رمانِ خودِ دِ آندره به نام Un destino ridicolo الهام گرفته بود.
از جمله آثار محبوبتر او موسیقی متن فیلمِ فدریکو فلینی، Intervista است که دومین همکاری او از سه همکاری با این کارگردانِ مشهور بهشمار میآید؛ دیگر همکاریها Ginger e Fred (Ginger and Fred) و La voce della luna (The Voice of the Moon) هستند. سالها بعد او بالهای به نام Balletto Fellini ساخت.
در سال ۲۰۰۰، موسیقی متنِ برندهٔ اسکار او برای Life Is Beautiful (La Vita è bella) همچنین نامزد دریافت جایزهٔ گرمی در بخش «بهترین قطعهٔ سازی نوشتهشده برای فیلم، تلویزیون یا سایر رسانههای بصری» شد، که این جایزه به رندی نیومن رسید. در سال ۲۰۰۵ او عضو هیئت داوران بیستوهفتمین جشنوارهٔ بینالمللی فیلم مسکو بود. بهدلیلِ همکاریهای اخیرش با کارگردانان فرانسوی بهویژه دانیل تامپسون، فیلیپ لیوره و اریک-امانوئل اشمیت، وزیر فرهنگ فرانسه در ۲۱ مهٔ ۲۰۰۸ در جشنوارهٔ فیلم کن عنوان شوالیهٔ نشانِ Ordre des Arts et des Lettres را به او اعطا کرد.
تا کنون پیوانی بیش از ۱۳۰ موسیقی متن فیلم در کارنامهٔ خود دارد، از جمله فیلمهایی مانند Slap the Monster on Page One (۱۹۷۲)، The Perfume of the Lady in Black (۱۹۷۴)، Flavia the Heretic (۱۹۷۴)، Le Orme (۱۹۷۵)، A Leap in the Dark (۱۹۸۰)، The Night of the Shooting Stars (۱۹۸۲) و Kaos (۱۹۸۴). موسیقیِ فیلمِ Kaos توسط بسیاری از منتقدان بهعنوان یکی از بهترین موسیقیهای متن سینمایی شناخته میشود. با این حال، گفته میشود او معتقد است «موسیقی متنهای فیلمِ زیاد، آهنگساز را به یک هَک تبدیل میکند، اما در تئاتر موسیقی بالاتر از همه، صنعتگری است». بر این اساس او همچنان در موسیقی نمایشهای موزیکال فعال است و نیز موسیقی کنسرتی و مجلسی میسازد.
پیوانی همچنین نخستین اپرای خود را با عنوان Amorosa presenza بر متنی از آیشا چرَمی و نیکولا پیوانی، برگرفته از رمانِ وینچنزو چرَمی، ساخت که در ژانویهٔ ۲۰۲۲ در Teatro Verdi در تریسته اجرا شد.
در ۲۰۲۳، به او جایزهٔ یک عمر دستاورد از آکادمی جهانی ساندترک (World Soundtrack Academy) اعطا شد.
در ۲۰۲۴، پیوانی موسیقی متن فیلمِ بلندِ نخستِ لوریس لای، How Kids Roll، را ساخت.
منبع: مقالهٔ «Nicola Piovani» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
