بیوگرافی
اونا مانسون (16 ژوئن 1903 – 11 فوریه 1955) بازیگر آمریکایی بود که شاید بیش از همه برای نقشآفرینیاش در نقش فاحشه بل واتلینگ در فیلم بر باد رفته (1939) شناخته میشود.
او برای نخستین بار در برادوی به شهرت رسید، در نقش بازیگر جوان آوازخوان و رقصنده در اجرای اصلی...
اونا مانسون (16 ژوئن 1903 – 11 فوریه 1955) بازیگر آمریکایی بود که شاید بیش از همه برای نقشآفرینیاش در نقش فاحشه بل واتلینگ در فیلم بر باد رفته (1939) شناخته میشود.
او برای نخستین بار در برادوی به شهرت رسید، در نقش بازیگر جوان آوازخوان و رقصنده در اجرای اصلی نمایش موزیکال No, No, Nanette. از آن پس، مانسون در دههٔ 1930 در نیویورک زندگی هنری بسیار موفقی در صحنه و رادیو داشت. او ترانهٔ "You're the Cream in My Coffee" را در نمایش برادوی 1927 Hold Everything اجرا و معرفی کرد.
اولین نقش اصلی او در یک فیلم صحبتدار وارنر برادرز به نام Going Wild (1930) بود. در اصل این فیلم قرار بود موزیکال باشد اما همهٔ قطعات موسیقی قبل از اکران حذف شدند، بهخاطر بیمیلی عموم نسبت به موزیکالها که عملاً در سالهای 1929–1930 سینما را اشباع کرده بودند. مانسون سال بعد در یک کمدی موزیکال به نام Hot Heiress ظاهر شد که در آن چند ترانه را همراه با همبازیاش بن لیون میخواند. او همچنین در Broadminded (1931) و Five Star Final (1931) نقشآفرینی کرد. برای مدت کوتاهی از پردهٔ سینما کنارهگیری کرد و سپس در 1938 بازگشت.
وقتی دیوید او. سلزنیک برای انتخاب بازیگران فیلم بر باد رفته دست به کار شد، ابتدا اعلام کرد که می وِست نقش بل را بازی خواهد کرد، اما این یک نمایش تبلیغاتی بود. تلوکلا بنکهِد نقش را کوچک میدانست و رد کرد. مانسون درست نقطهٔ مقابل بلِ پُرجذبه و پُرفُرم بود: ککومکدار و لاغراندام. اما مهارتهای او بهعنوان بازیگر آزمون فیلمبرداریاش را برقآسا کرد؛ همهچیز در صدا بود. او در آزمون با صدای بم و گلوآلود صحبت کرد و صدایش جذابیت جنسی و دنیادیدهگی را منتقل میکرد. مابقی را میشد با بخشهای لباس و گریم جبران کرد.
موفقیت بر باد رفته باعث شد مسیر حرفهای مانسون تحتالشعاع قرار گیرد؛ در باقیِ دوران کاریاش او در نقشهای مشابه قالببندی شد. دو سال بعد، او نقش مهمی را بهعنوان مادام دیگری، گرچه چینیتبار، در فیلم نوآر The Shanghai Gesture ساختهٔ یوسف فون استرنبرگ بازی کرد.
به پاس مشارکتش در صنعت سینما، اونا مانسون یک ستاره در پیادهروی مشاهیر هالیوود در 6211 Hollywood Boulevard دارد.
مانسون سهبار ازدواج کرد: با بازیگر و کارگردان ادوارد بازِل در 1927، با استوارت مکدونالد در 1941، و با طراح اوژن برمن در 1949.
در 1955، که از مشکلات جسمانی رنج میبرد، در سن 51 سالگی با مصرف بیش از حد باربیتوراتها در آپارتمانش در نیویورک خودکشی کرد. یادداشتی که کنار تخت مرگش یافت شد چنین نوشته بود: «این تنها راهی است که میدانم دوباره آزاد شوم... لطفاً دنبالم نروید.»
نمایش بیشتر
