بیوگرافی
جورج اورسون ولز (۶ مه ۱۹۱۵ – ۱۰ اکتبر ۱۹۸۵) کارگردان فیلم، بازیگر، کارگردان تئاتر، فیلمنامهنویس و تهیهکنندهٔ آمریکایی بود که بهطور گسترده در سینما، تئاتر، تلویزیون و رادیو فعالیت داشت. ولز که بهخاطر تولیدات نمایشی نوآورانه و همچنین صدای متمایز و شخصیتش شناخته میشد، بهطور گستردهای بهعنوان یکی از...
جورج اورسون ولز (۶ مه ۱۹۱۵ – ۱۰ اکتبر ۱۹۸۵) کارگردان فیلم، بازیگر، کارگردان تئاتر، فیلمنامهنویس و تهیهکنندهٔ آمریکایی بود که بهطور گسترده در سینما، تئاتر، تلویزیون و رادیو فعالیت داشت. ولز که بهخاطر تولیدات نمایشی نوآورانه و همچنین صدای متمایز و شخصیتش شناخته میشد، بهطور گستردهای بهعنوان یکی از برجستهترین هنرمندان نمایشی قرن بیستم شناخته میشود، بهویژه بهخاطر آثار اولیهٔ مهم و تاثیرگذارش — هرچند رابطهٔ او با هالیوود بهخاطر اختلافات مشهورش پرتنش بود. سبک کارگردانی متمایز او شامل فرمهای روایتی لایهای و غیرخطی، استفادههای نوآورانه از نورپردازی مانند کیاروسکورو، زوایای دوربین منحصر بهفرد، تکنیکهای صوتی وامگرفته از رادیو، نماهای با عمق میدان زیاد و برداشتهای بلند بود. دورهٔ طولانی کاری ولز در سینما بهخاطر تلاش او برای کنترل هنری در برابر فشارهای استودیوها شناخته میشود. بسیاری از فیلمهایش بهشدت ویرایش شدند و برخی دیگر منتشر نشدند. او بهعنوان نیرویی خلاق بزرگ و «آخرین اوتور» ستایش شده است.
پس از کارگردانی چندین تولید نمایشی برجسته در اوایل بیستسالگی، از جمله یک اقتباس نوآورانه از مکبث و The Cradle Will Rock، ولز بهعنوان کارگردان و راوی اقتباس رادیویی ۱۹۳۸ از رمان H. G. Wells بهنام The War of the Worlds که برای مجموعهٔ آنتولوژی نمایشهای رادیویی Mercury Theatre on the Air اجرا شده بود، شهرت ملی و بینالمللی یافت. گزارش شد که این برنامه موجب هراس گستردهای شد، وقتی شنوندگان تصور کردند حملهای توسط موجودات فرازمینی در حال وقوع است. اگرچه این گزارشها دربارهٔ هراس عمدتاً نادرست و اغراقآمیز بودند، اما ولز را فوراً به شهرت رساندند.
Citizen Kane (۱۹۴۱)، اولین فیلم او با RKO که در آن نقش چارلز فوستر کین را بازی کرد، اغلب بهعنوان بزرگترین فیلم ساختهشده در نظر گرفته میشود. چندین فیلم دیگر او از جمله The Magnificent Ambersons (۱۹۴۲)، The Lady from Shanghai (۱۹۴۷)، Touch of Evil (۱۹۵۸)، Chimes at Midnight (۱۹۶۵) و F for Fake (۱۹۷۴) نیز بهطور گستردهای آثار برجستهای قلمداد میشوند.
در سال ۲۰۰۲، در دو نظرسنجی جداگانهٔ British Film Institute میان کارگردانان و منتقدان، او بهعنوان بزرگترین کارگردان فیلم تمام دوران انتخاب شد، و یک بررسی گسترده از اجماع نقدی، فهرستهای برترینها و بازنگریهای تاریخی او را تحسینشدهترین کارگردان تمام دوران مینامد. اندرو ساریس در کتاب تأثیرگذار خود در نقد فیلم The American Cinema: Directors and Directions 1929–1968 او را در «پانتئون» ۱۴ کارگردان بزرگ سینمایی که در ایالات متحده کار کردهاند قرار داد. ولز که بهخاطر صدای باریتونش شناخته میشد، همچنین بازیگری بسیار مورد احترام بود و در فهرست AFI با عنوان 100 Years... 100 Stars بهعنوان رتبهٔ ۱۶ از بزرگترین بازیگران فیلم آمریکایی تمام دوران انتخاب شد. او همچنین بازیگر برجستهٔ صحنهٔ شکسپیر و شعبدهبازی چیرهدست بود و در سالهای جنگ در برنامههای متنوع گروههای نمایشی ستاره بود.
نمایش بیشتر
