بیوگرافی
ژول رجیس دبری (زادهٔ 2 سپتامبر 1940) فیلسوف، روزنامهنگار، مقام پیشین دولتی و دانشگاهی فرانسوی است. او به خاطر نظریهپردازی در باب مدیولوژی، یک نظریهٔ انتقادی دربارهٔ انتقال بلندمدت معنای فرهنگی در جامعهٔ انسانی، و همچنین بهخاطر همراهی با انقلابی مارکسیست چه گوارا در بولیوی در 1967 و پیشبرد ریاستجمهوری...
ژول رجیس دبری (زادهٔ 2 سپتامبر 1940) فیلسوف، روزنامهنگار، مقام پیشین دولتی و دانشگاهی فرانسوی است. او به خاطر نظریهپردازی در باب مدیولوژی، یک نظریهٔ انتقادی دربارهٔ انتقال بلندمدت معنای فرهنگی در جامعهٔ انسانی، و همچنین بهخاطر همراهی با انقلابی مارکسیست چه گوارا در بولیوی در 1967 و پیشبرد ریاستجمهوری سالوادور آلنده در شیلی اوایل دههٔ 1970 شناخته میشود. او در 1973 به فرانسه بازگشت و بعدها پستهای رسمی مختلفی در دولت فرانسه داشت.
دبری در پاریس متولد شد و در École Normale Supérieure زیرِ نظر لوییس آلتوسر تحصیل کرد. او در سال 1960 در فیلم سینما وریتهٔ Chronique d'un été ساختهٔ ژان روش و ادگار موران، در نقش خودش ظاهر شد. او در سال 1965 «آگریژهٔ فلسفه» شد.
در اواخر دههٔ 1960 او استاد فلسفه در دانشگاه هاوانا در کوبا بود و در بولیوی با چه گوارا همراه شد. او کتاب Revolution in the Revolution? را نوشت که دکترینهای تاکتیکی و راهبردی غالب میان جنبشهای سوسیالیستی مبارز در آمریکای لاتین را تحلیل میکرد و بهعنوان یک دفترچهٔ راهنمای جنگ چریکی که مکمل دفترچهٔ خود گوارا در این زمینه بود عمل نمود. این کتاب در 1967 در کوبا در مجموعهٔ «Cuadernos» توسط Casa de las Americas منتشر شد، و توسط Maspero در پاریس، در نیویورک (Monthly Review Press و Grove Press)، مونتهویدئو (Sandino)، میلان (Feltrinelli) و مونیخ (Trikont) نیز منتشر گردید.
گوارا در اکتبر 1967 در بولیوی دستگیر شد؛ دبری نیز در 20 آوریل 1967 در شهر کوچک Muyupampa، در بولیوی بازداشت شده بود. دبری که متهم به عضویت در گروه چریکی گوارا بود، در 17 نوامبر به سی سال زندان محکوم شد. او در 1970 پس از یک کارزار بینالمللی برای آزادیاش که شامل درخواستهایی از ژان-پل سارتر، آندره مالرو، ژنرال شارل دوگل و پاپ پل ششم بود، آزاد شد. او به شیلی پناه برد و پس از مصاحبههایی با سالوادور آلنده، کتاب The Chilean Revolution (1972) را نوشت. دبری پس از کودتای آگوستو پینوچت در شیلی در 1973 به فرانسه بازگشت.
پس از انتخاب فرانسوا میتران به ریاستجمهوری فرانسه در 1981، او مشاور رسمی رئیسجمهور در امور خارجه شد. در این سمت سیاستی را تدوین کرد که در پی افزایش آزادی عمل فرانسه در جهان، کاهش وابستگی به ایالات متحده و ترویج نزدیکی با مستعمرات پیشین بود. او همچنین در ساماندهی مراسم رسمی دولت و بهرسمیتشناسی دوفصدمین سالگرد انقلاب فرانسه مشارکت داشت. او در 1988 استعفا داد.
تا اواسط دههٔ 1990 او چندین سمت رسمی در فرانسه داشت، از جمله مشاورت افتخاری در عالیترین دادگاه اداری فرانسه، Conseil d'État.
در 1996، او خاطرات زندگی خود را منتشر کرد که به انگلیسی با عنوان Régis Debray, Praised Be Our Lords (Verso, 2007) ترجمه شد. ...
منبع: مقالهٔ «Régis Debray» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
