بیوگرافی
روبر حسین بازیگر سینمای فرانسه با تبار پارسی، کارگردان و نویسنده بود. او اقتباس سال ۱۹۸۲ از «بینوایان» را کارگردانی کرد و در فیلمهای Vice and Virtue، Le Casse، Les Uns et les Autres و Venus Beauty Institute حضور داشت. از آخرین نقشهای او میتوان به بازی در نقش همسر...
روبر حسین بازیگر سینمای فرانسه با تبار پارسی، کارگردان و نویسنده بود. او اقتباس سال ۱۹۸۲ از «بینوایان» را کارگردانی کرد و در فیلمهای Vice and Virtue، Le Casse، Les Uns et les Autres و Venus Beauty Institute حضور داشت. از آخرین نقشهای او میتوان به بازی در نقش همسر میشل مرسیه در مجموعهٔ آنژلیک و نقش یک کشیش کاتولیک که در فیلم Prêtres interdits (کشیشان ممنوعه) در سال ۱۹۷۳ عاشق کلود ژِید میشود و به کمونیست تبدیل میگردد، اشاره کرد.
حسین کارگردانی فیلم را از سال ۱۹۵۶ با Les salauds vont en enfer بر پایهٔ داستانی از فردریک دار آغاز کرد؛ رمانها و نمایشنامههای دار بعدها منبع بسیاری از مواد فیلمی حسین شدند. از همان آغاز حسین نشانههای مشخصهٔ خود را پایهریزی کرد: استفاده از طرحی به ظاهر سادهٔ معمایی و برهمزدن قراردادهای آن (گاهی تا حد نادیدهگرفتن کامل انتظاری سنتی برای یک پیچش یا افشاگری نهایی) تا بتواند بر روابط آیینی تمرکز کند. این دغدغهٔ مداوم کارگردان است که همواره در فیلمهایش بهواسطهٔ تسلطی فوقالعاده بر فضای سینمایی و ترکیببندیهای غالباً چشمگیر قابها برجسته میشود، جایی که هندسهٔ قامتهای انسانی و طراحی صحنه برای تأکید بر ساختار روانشناختی صحنه بهکار میروند. مکانیزمهای گناه و نحوهٔ نابودکردن روابط توسط آن نیز تمی تکرارشونده است که ظاهراً از علاقهٔ همیشگی حسین به آثار داستایوفسکی تاثیر گرفته است.
با اینکه حسین با فیلمهایی مانند Toi, le venin و Le vampire de Dusseldorf موفقیتهای بینالمللی نسبتاً اندکی بهدست آورد، اما بهخاطر چارچوبهای آشکاراً ملودراماتیک فیلمهایش از سوی منتقدان و پیروان موج نو بهشدت مورد انتقاد قرار گرفت. این واقعیت که او اساساً یک کارگردان آوتور با مجموعهای ثابت از موضوعات و تسلطی استثنایی بر رویکردهای بدیع و غیرمعمول در صحنهآرایی آثارش بود، هرگز قدر دانسته نشد. او از تجربه کردن ژانرهای کاملاً متفاوت ابا نداشت و در این تلاشها شکست نمیخورد؛ نمونههایی از آن وسترن اسپاگتی بهشدت متفاوت Une corde, un Colt و درام تاریخی کمهزینه اما جسورانه و زیرکنشگر J'ai tué Raspoutine هستند. با این حال، بهخاطر فقدان موفقیت گستردهتر و ادامهٔ انتقادات منفی، حسین عملاً در سال ۱۹۷۰ حرفهٔ کارگردانی فیلم را پایان داد و بر تئاتر تمرکز کرد که در آنجا دستاوردهایش هرگز مورد تردید قرار نگرفت، و بعدتر تنها دو بار به کارگردانی فیلم بازگشت. بهجز دو یا سه استثنا، فیلمهای او از منظر تجاری در دسترس نیستند و دیدنشان بسیار دشوار است.
او پسر آندره حسین، آهنگساز فرانسوی زرتشتی با تبار آذربایجانی-تاجیکی، و یک بازیگر کمدی یهودی اهل کیف است. او سه بار ازدواج کرد: نخست با مارینا ولادی (با او دو پسر دارد، پیر و ایگور)، سپس با کارولین الیاشف (که با او یک پسر بهنام نیکلاس دارد). او در حال حاضر با بازیگر کندیس پاتو ازدواج کرده و با او یک پسر بهنام ژولین دارد.
بر اساس مقالهای نوشتهٔ Emannuel Peze، حسین در سال ۱۹۷۱ هنگام بازدید از ظهور مریم مقدس در سان دامیانو در لومباردیِ ایتالیا، تجربهٔ گرویدن به مذهب کاتولیک را داشت.
توضیحات بالا برگرفته از مقالهٔ ویکیپدیا دربارهٔ Robert Hossein است، منتشرشده تحت مجوز CC-BY-SA؛ فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
