بیوگرافی
روبرتو باجو (زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۶۷) بازیکن سابق حرفهای فوتبال ایتالیایی است که عمدتاً بهعنوان مهاجم دوم یا هافبک هجومی بازی میکرد، هرچند توانایی بازی در چندین پست هجومی را داشت. او رئیس سابق بخش فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا است. باجو، سازندهٔ بازی خلاق و دارای مهارت فنی و متخصص...
روبرتو باجو (زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۶۷) بازیکن سابق حرفهای فوتبال ایتالیایی است که عمدتاً بهعنوان مهاجم دوم یا هافبک هجومی بازی میکرد، هرچند توانایی بازی در چندین پست هجومی را داشت. او رئیس سابق بخش فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا است. باجو، سازندهٔ بازی خلاق و دارای مهارت فنی و متخصص ضربات ایستگاهی، که بهخاطر ضربات آزاد قوسدار، مهارتهای دریبلزنی و گلزنیاش شناخته میشود، بهطور گستردهای بهعنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ بهشمار میآید. در سال ۱۹۹۹، او در نظرسنجی اینترنتی «بازیکن قرن فیفا» در رتبهٔ چهارم قرار گرفت و در سال ۲۰۰۲ در تیم رؤیایی جام جهانی فیفا انتخاب شد. در سال ۱۹۹۳، او بهعنوان بازیکن سال فیفا شناخته شد و توپ طلا را کسب کرد. در سال ۲۰۰۴، پله او را در فهرست «فیفا ۱۰۰» قرار داد، فهرستی از بزرگترین بازیکنان زندهٔ جهان.
باجو در ۵۶ بازی برای تیم ملی ایتالیا بازی کرد و ۲۷ گل زد. او ستارهٔ تیم ایتالیا بود که در جام جهانی ۱۹۹۰ به مقام سوم رسید و در آن تورنمنت دو گل به ثمر رساند. در جام جهانی ۱۹۹۴، او ایتالیا را به فینال رساند، پنج گل زد، توپ نقرهای جام جهانی را دریافت کرد و در تیم منتخب جام جهانی قرار گرفت. اگرچه او بهترین بازیکن ایتالیا در آن تورنمنت بود، اما در ضربات پنالتی فینال مقابل برزیل، پنالتی تعیینکننده را از دست داد. در جام جهانی ۱۹۹۸، او دو گل زد قبل از اینکه ایتالیا در یکچهارم نهایی توسط تیم قهرمان نهایی، فرانسه، حذف شود. باجو تنها ایتالیایی است که در سه جام جهانی گل زده است.
در سال ۲۰۰۲، باجو نخستین بازیکن ایتالیایی در بیش از پنجاه سال شد که بیش از ۳۰۰ گل در کل دوران حرفهایاش به ثمر رساند؛ او با مجموع ۳۱۸ گل یکی از گلزنترین ایتالیاییها در همهٔ رقابتها است. در سال ۲۰۰۴، در فصل پایانی دوران بازیاش، باجو نخستین بازیکن در بیش از سی سال شد که ۲۰۰ گل در سری آ به ثمر رساند و با ۲۰۵ گل یکی از پراحتمامترین گلزنان تاریخ سری آ است. در سال ۱۹۹۰، او از فیورنتینا به یوونتوس با قراردادی رکوردشکن در نقلوانتقالات جهانی منتقل شد. باجو دو قهرمانی سری آ، یک کوپا ایتالیا و یک جام یوفا کسب کرد و در طول دوران بازیاش برای هفت باشگاه مختلف ایتالیایی بازی کرد (Vicenza، Fiorentina، Juventus، AC Milan، Bologna، Inter Milan و Brescia).
باجو به نام Il Divin Codino («دماسبی الهی») شهرت دارد، بهخاطر مدل مویی که در بیشتر دوران بازیاش میپوشید، بهخاطر استعدادش و بهخاطر باورهای بوداییاش. در سال ۲۰۰۲، باجو بهعنوان سفیر حسننیت سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد منصوب شد. در سال ۲۰۰۳، او نخستین برندهٔ جایزهٔ گلدن فوت بود. بهپاس فعالیتهایش در زمینهٔ حقوق بشر، در سال ۲۰۱۰ جایزهٔ مرد صلح را از برندگان جایزهٔ صلح نوبل دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱، او نخستین فوتبالیستی بود که به تالار افتخارات فوتبال ایتالیا راه یافت.
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
نمایش بیشتر
