بیوگرافی
رزالیند ماری نایت، بازیگر چندوجهی نقشهای فرعی، در ماریلبون لندن زاده شد و از خانوادهای تئاتری برخاست. پدرش بازیگر صاحبنام اِسموند نایت بود. مادرش، کمدین فرانسِس کلر، اغلب در اپرتهای ایور نوولو به ایفای نقش میپرداخت. علاقهٔ رزالیند به تئاتر نخستین بار در ششسالگی شعلهور شد، وقتی او و مادرش...
رزالیند ماری نایت، بازیگر چندوجهی نقشهای فرعی، در ماریلبون لندن زاده شد و از خانوادهای تئاتری برخاست. پدرش بازیگر صاحبنام اِسموند نایت بود. مادرش، کمدین فرانسِس کلر، اغلب در اپرتهای ایور نوولو به ایفای نقش میپرداخت. علاقهٔ رزالیند به تئاتر نخستین بار در ششسالگی شعلهور شد، وقتی او و مادرش اجرای نوولو «The Dancing Years» را در دروری لین دیدند. رزالیند در سالهای جنگ همراه با پرستارش به حومهٔ شهر منتقل شد. در ۱۹۴۹ او همراه پدرش به تئاتر اولد ویک رفت و از اجرای «The Snow Queen» که عمدتاً توسط نوآموزان مدرسهٔ بازیگری اجرا میشد، شیفته شد. سال بعد در یک آزمون قبول شد و دو سال را در مدرسهٔ تئاتر اولد ویک گذراند. پس از آن دورهٔ طولانی کارآموزی در تئاترهای ریپرتوآر داشت که او را به کسب تجربهٔ بیشتر بهعنوان دستیار صحنهگردان در شرکت تئاتر West of England، شرکت Midland در کاونتری و شرکت پیکولو در منچستر رهنمون ساخت.
در سال ۱۹۵۵، او اولین تأثیر خود را بر پردهٔ سینما گذاشت، وقتی بهعنوان یک بانو دربار در فیلم Richard III لارنس اولیویه (۱۹۵۵) ظاهر شد؛ فیلمی که پدرش نیز در آن بازی میکرد. یک سال بعد، پس از اینکه توجه یک تهیهکننده را جلب کرد، نقش آنابل، یکی از دانشآموزان دختر، را در Blue Murder at St. Trinian's (۱۹۵۷) بازی کرد (دههها بعد در دنبالهٔ The Wildcats of St. Trinian's (۱۹۸۰) بهعنوان معلم بازگشت). این مسیر زمینهساز چند نقش کمیک بعدی او شد که شامل چند شمارهٔ ابتدایی سری فیلمهای Carry On و فیلم Tom Jones (۱۹۶۳) به کارگردانی تونی ریچاردسون بود که در آن نقش شاد و سبکسر خانم هریت فیتزپاتریک را ایفا کرد. هنگام بازی در فیلمهای Carry On او تحت هیچ قراردادی نبود و تنها هفتهای ۵۰ دلار دریافت میکرد. در ۱۹۵۷ رزالیند همراه پدرش در یکی از اولین اقتباسهای بیبیسی از Nicholas Nickleby (۱۹۵۷) نقش فانی اسکویزِرز ترشمزاج را بازی کرد. در مینیسریالی دیگر بر اساس آثار چارلز دیکنز، Martin Chuzzlewit (۱۹۶۴)، او بهخوبی نقش چریتی پکنیف را بهعنوان زنی نقنقو و تندخو ایفا کرد.
در طول دوران پربار حرفهایاش، رزالیند از هر فرصتی برای به تصویر کشیدن طیف گستردهای از شخصیتها، خوب یا بد، از خدمتکاران تا شاهزادهها (آلیس باتنبرگ در سریال The Crown (۲۰۱۶)) تا دوشیزگان سالخورده (Aspasia Fitzgibbon در The Pallisers (۱۹۷۴)) تا اشرافزنان متمول (Margot Asquith در Nancy Astor (۱۹۸۲)) و مادربزرگان نفرتانگیز اشرافی (Daphne Winkworth در Jeeves and Wooster (۱۹۹۰)) لذت برد. او حتی نقش یک روسپی بازنشسته که تبدیل به صاحبخانه شده را در سیتکام Gimme Gimme Gimme (۱۹۹۹) ایفا کرد. علاوه بر حضور ثابت در درامهای تاریخی، او در بسیاری از مجموعههای تلویزیونی اپیزودیک مهمان بود، از جمله Poirot (۱۹۸۹)، Dalziel and Pascoe (۱۹۹۶)، Heartbeat (۱۹۹۲)، Marple (۲۰۰۴)، Midsomer Murders (۱۹۹۷) و Sherlock (۲۰۱۰). در تمام این سالها او همچنان فعالانه در صحنهٔ تئاتر با اولد ویک، رویال شکسپیر کمپانی و رویال کورت حضور داشت و آخرین حضورش نقش پرستار سختگیر و درستکار، خانم پریزم، در نمایش شاو «The Importance of Being Earnest» بود.
رزالیند در سال ۱۹۵۹ با کارگردان و تهیهکنندهٔ مایکل الیوت ازدواج کرد. در ۱۹۷۶ او در بازسازی و بازگشایی تئاتر رویال اکسچنج در منچستر که شوهرش یکی از پنج کارگردان هنری آن بود، نقش داشت. او همچنین حامی مرکز بازیگران در لندن و انجمن تئاتری بانوان (یک خیریهٔ تأسیسشده در ۱۸۹۱) بود. رزالیند نایت تا زمان مرگش در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۰، در سن ۸۷ سالگی، به بازیگری ادامه داد.
نمایش بیشتر
