بیوگرافی
میشل آن ماری «شلی» فابارس (/fæˈbreɪ/؛ زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۴) بازیگر و خوانندهٔ بازنشستهٔ آمریکایی است. او بیشتر بهخاطر نقشهای تلویزیونیاش شناخته میشود، از جمله مری استون در سیتکام The Donna Reed Show (۱۹۵۸–۱۹۶۳) و کریستین آرمسترانگ در سیتکام Coach (۱۹۸۹–۱۹۹۷)، نقشی که برایش دو نامزدی جایزهٔ امیٔ پرایمتایم بههمراه...
میشل آن ماری «شلی» فابارس (/fæˈbreɪ/؛ زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۴) بازیگر و خوانندهٔ بازنشستهٔ آمریکایی است. او بیشتر بهخاطر نقشهای تلویزیونیاش شناخته میشود، از جمله مری استون در سیتکام The Donna Reed Show (۱۹۵۸–۱۹۶۳) و کریستین آرمسترانگ در سیتکام Coach (۱۹۸۹–۱۹۹۷)، نقشی که برایش دو نامزدی جایزهٔ امیٔ پرایمتایم بههمراه داشت. نقشهای فیلمی او شامل بازی بهعنوان عشق اصلی الویس پرسیلی در فیلمهای Girl Happy، Spinout و Clambake است.
بهعنوان خواهرزادهٔ خواننده/کمدین Nanette Fabray، او از اوان کودکی وارد دنیای نمایش شد. از سهسالگی رقص تپ میکرد، در دوران ابتدایی مدلینگ میکرد و شروع به ظاهر شدن در برنامههای تلویزیونیای مانند Captain Midnight (۱۹۵۴) و Annie Oakley (۱۹۵۴) کرد (نقشی که در مورد دوم تکرارشونده بود). در دوازدهسالگی اولین بار بهصورت حرفهای در فیلم غمانگیز Never Say Goodbye (۱۹۵۶) بهعنوان دختر راک هادسون ظاهر شد و سپس نقشهای «خواهر کوچک» را در فیلمهای با تم راکاندرول Rock, Pretty Baby! (۱۹۵۶) و دنبالهٔ آن Summer Love (۱۹۵۷) بازی کرد که هر دو با بازی جان ساکسون همراه بودند.
وضعیت آیدل نوجوانان با نقش رشدِ شخصیتِ او بهعنوان دختر همیشه پاکدامن «مری استون» در The Donna Reed Show (۱۹۵۸) بهدست آمد، نقشی که او بهمدت پنج فصل ایفا کرد قبل از آنکه وارد کار فیلم جدیتری شود. شخصیت «مری استون» بهآرامی از برنامه حذف شد و گفته شد که شخصیت برای تحصیل به کالج رفته است. در طول پخش برنامه، او و «برادر» تلویزیونیاش، پل پیترسن، چنان محبوب شدند که به ستارههای آواز پاپ هم تبدیل شدند، اگرچه هر دوی آنها اعتراف کردند که استعدادهای خوانندگیشان محدود است. در سال ۱۹۶۲، اجرای او از «Johnny Angel» به جایگاه نخست در نمودار Billboard Hot 100 رسید. او در سال ۱۹۶۳ از The Donna Reed Show جدا شد (اگرچه گهگاه تا پایان برنامه در ۱۹۶۶ بازگشت) تا فرصتهای بازیگری دیگر را دنبال کند.
پس از آن آلبوم دومی با عنوان The Things We Did Last Summer منتشر شد که شامل دو ترانهٔ موفق «Johnny Loves Me» (رتبهٔ ۲۱) و «The Things We Did Last Summer» (رتبهٔ ۴۶) بود. او در سال ۱۹۶۳ آلبوم سومی بهنام Teenage Triangle نیز منتشر کرد.
او نقشهای زنانهٔ اصلی را در فیلمهای مفرحی مانند Ride the Wild Surf (۱۹۶۴)، Hold On! (۱۹۶۶) — که در آن عشقِ شخصیت Peter Noone از گروه Herman's Hermits بود و ترانهٔ «Make Me Happy» را میخواند — و همچنین در سه فیلم کماعتبارتر الویس پرسیلی در اواخر دههٔ ۱۹۶۰: Girl Happy (۱۹۶۵)، Spinout (۱۹۶۶) و Clambake (۱۹۶۷) ایفا کرد. سپس در A Time to Sing (۱۹۶۸) نقش معشوقهٔ جوانِ Hank Williams Jr. را بازی کرد.
او در فیلمهای تلویزیونیای مانند Brian's Song (۱۹۷۱) (که در آن نقش همسر Brian Piccolo را بازی میکرد و جیمز کان نقش برایان را داشت) و Two for the Money (۱۹۷۲) نقشهای حمایتی داشت. اجرای او در Brian's Song نامزدی گلدن گلوب را برایش بههمراه آورد.
برای کارش، او دو بار نامزد جایزهٔ امیٔ پرایمتایم شد و در سال ۱۹۹۴ بنیاد Young Artist او را با جایزهٔ «دستاوردِ یک عمر» برای بازیگران سابق کودک (Former Child Star) بهخاطر نقش مری استون در The Donna Reed Show تقدیر کرد. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ تهیهکنندهٔ مراسم Screen Actors Guild Awards بود.
نمایش بیشتر
