Shirley Anne Field

بیوگرافی

شیرلی آن فیلد (زادهٔ Shirley Broomfield؛ 27 ژوئن 1938 – 10 دسامبر 2023) بازیگر انگلیسی بود که از سال 1955 روی صحنه، در سینما و تلویزیون ایفای نقش می‌کرد و در دوران موج نو بریتانیا برجسته بود. پس از گذراندن دوره‌ای در مدرسه و آژانس مدلینگ Lucie Clayton، به عنوان مدل...

شیرلی آن فیلد (زادهٔ Shirley Broomfield؛ 27 ژوئن 1938 – 10 دسامبر 2023) بازیگر انگلیسی بود که از سال 1955 روی صحنه، در سینما و تلویزیون ایفای نقش می‌کرد و در دوران موج نو بریتانیا برجسته بود. پس از گذراندن دوره‌ای در مدرسه و آژانس مدلینگ Lucie Clayton، به عنوان مدل عکاسی برای مجلات پین‌آپ مانند Reveille و Titbits فعالیت کرد. سپس توسط بیل واتس که ادارهٔ یک آژانس تئاتری را برعهده داشت کشف شد و او برای بازی در فیلم‌های بریتانیایی اواخر دههٔ 1950 که اغلب بدون ذکر نام بودند، معرفی شد. اولین حضورش در فیلم به‌عنوان اکسترا در Simon and Laura (1955) بود. او نقش‌های کوچکی در All for Mary (1955)، Lost (1956)، Yield to the Night (1956) (به کارگردانی J. Lee Thompson)، It's Never Too Late (1956)، It's a Wonderful World (1956)، The Weapon (1956)، Loser Takes All (1956)، The Silken Affair (1956)، Dry Rot (1956)، The Good Companions (1957) (دوباره برای تامپسون)، Seven Thunders (1957) و The Flesh Is Weak (1957) داشت. او در اپیزودهایی از The New Adventures of Martin Kane (1957) و International Detective حضور داشت. اولین نقش قابل توجه او در فیلم Horrors of the Black Museum (1959) بود. او نقش‌های کوچکی در Once More, with Feeling! (1960) و And the Same to You (1960) داشت. فیلد نقش بزرگ‌تری در فیلم جنجال‌برانگیز Peeping Tom (1960) داشت. او روی صحنه در نمایش The Lily White Boys با آلبرت فینی ظاهر شد. در سال 1960 نقطهٔ عطف کار فیلد زمانی بود که تونی ریچاردسون او را برای نقش مدل تینا لاپفورد در The Entertainer (1960) که با بازی لارنس الیویه ساخته شده و توسط Bryanston Films پخش شد، انتخاب کرد. فیلد نقش مکملی در Beat Girl (1960) داشت و سپس احتمالاً معروف‌ترین نقش خود را به عنوان دورین، دوست‌دختر احتمالی آرتور سیتون سرکش (با بازی آلبرت فینی)، در فیلم موج نو Saturday Night and Sunday Morning (1960) ایفا کرد. فیلد در کنار کنت مور در Man in the Moon (1960) نقش‌آفرینی کرد. با این سه نقش برجسته در سال 1960، او یکی از معدود بازیگرانی شد که همزمان نامشان بالای تابلوها در تمام سینماهای بزرگ اطراف Leicester Square قرار گرفت. اگرچه پیشنهادی برای نقش در A Kind of Loving (1962) به او شد، فیلد آن را رد کرد تا بازیگر زن اصلی در فیلمی با سرمایهٔ هالیوود، The War Lover (1962) با استیو مک‌کوئین شود. در بریتانیا او نقش اصلی را در Lunch Hour (1962) داشت که یکی از فیلم‌های مورد علاقهٔ او بود. برای فیلم‌های Hammer، فیلد در The Damned (1963) به کارگردانی جوزف لوزی بازی کرد. او به هالیوود رفت تا نقش زن اصلی را در یک فیلم حماسی به کارگردانی J. Lee Thompson، Kings of the Sun (1963)، بازی کند. در این مرحله تامپسون او را تحت قرارداد شخصی داشت. فیلد برای بازی در The Wedding March (1966) به ایتالیا رفت، سپس به انگلستان بازگشت و در Doctor in Clover (1966) و Alfie (1966) بازی کرد. او نقش مکملی در Hell Is Empty (1967) داشت و بعدها در With Love in Mind (1970) و A Touch of the Other (1970) نقش‌آفرینی کرد، سپس در House of the Living Dead (1974) ظاهر شد. تا اواخر دههٔ 1970 فیلد بیشتر در تلویزیون دیده می‌شد، در برنامه‌هایی مانند Centre Play، Shoestring، Buccaneer، Never the Twain و یک دورهٔ طولانی در سریال Santa Barbara و همچنین در فیلم‌های تلویزیونی مانند Two by Forsyth. او در فیلم‌هایی مانند My Beautiful Laundrette (1985)، Shag (1989)، Getting It Right (1989)، The Rachel Papers (1989)، Hear My Song (1991)، UFO (1993)، Taking Liberty (1993)، Loving Deadly (1994) و At Risk (1994) نقش داشت. شرح فوق از مقالهٔ ویکی‌پدیا Shirley Anne Field، تحت مجوز CC-BY-SA است، فهرست کامل همکاران در ویکی‌پدیا موجود است.