Sigrid Gurie

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد سیگرید گوری (۱۸ مه ۱۹۱۱ – ۱۴ اوت ۱۹۶۹) بازیگر سینمای نروژی-آمریکایی بود که از اواخر دههٔ ۱۹۳۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۴۰ فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۳۶، گوری به هالیوود آمد. گفته می‌شود غول سینما سم گلدوین ادعای کشف او را به خود نسبت داد، کشفش را به...

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد سیگرید گوری (۱۸ مه ۱۹۱۱ – ۱۴ اوت ۱۹۶۹) بازیگر سینمای نروژی-آمریکایی بود که از اواخر دههٔ ۱۹۳۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۴۰ فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۳۶، گوری به هالیوود آمد. گفته می‌شود غول سینما سم گلدوین ادعای کشف او را به خود نسبت داد، کشفش را به عنوان «گاربو جدید» تبلیغ کرد و او را «سیرنِ فیوردها» معرفی کرد. وقتی مطبوعات محل تولد گوری را در فلتبوش کشف کردند، گلدوین سپس آن را «بزرگ‌ترین حقه در تاریخ سینما» خواند. او به نقش کوکاشین، دختر کوبلای خان، در تولید ۱۹۳۸ فیلم ماجراهای مارکو پولو پرداخت و سپس در فیلم‌هایی چون الجزایر (۱۹۳۸)، سه چهرهٔ غرب (۱۹۴۰) و صدایی در باد (۱۹۴۴) اجراهای قابل توجهی ارائه داد. او نقش کوچکی در فیلم کلاسیک نروژی Kampen om tungtvannet (۱۹۴۸) داشت. این فیلم عمدتاً بر اساس کتاب Skis Against the Atom ساخته شده بود که توسط برادرش نوشته شده بود. در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ او در مؤسسهٔ هنر کان شرکت کرد، مؤسسه‌ای که در وست هالیوود توسط هنرمند انتزاعی فردریک آی. کان (۱۸۸۶–۱۹۶۵) اداره می‌شد. او نقاشی با رنگ روغن و پرتره‌نگاری را آموخت. از میان آثار او مناظر، پرتره‌ها و طرح‌های قلم و مرکب وجود داشتند. از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۹ او در سان میگل د آلندهٔ مکزیک زندگی کرد، جایی که به نقاشی ادامه داد و همچنین برای رویال کپنهاگ در دانمارک جواهر طراحی می‌کرد. او به‌صورت اورژانسی به دلیل مشکل کلیهٔ عودکننده در بیمارستانی در مکزیکوسیتی بستری شد، سپس دچار لختهٔ خونی شد که از ریه‌هایش عبور کرد و منجر به مرگ او شد.