Smaïn

بیوگرافی

Smaïn (متولد Smaïn Fairouze، در ۳ ژانویهٔ ۱۹۵۸ در قسطنطینه، الجزایر) کمدین، طنزنویس، نویسنده، بازیگر و کارگردان فرانسوی با اصالت الجزایری است. متولد ۱۹۵۸ در قسطنطینهٔ الجزایر، از پدری نامعلوم و مادری نامعلوم، Smaïn Fairouze در بخش کودکان بیمارستان مدنی پذیرفته شد. در سال ۱۹۶۰، توسط یک مأمور اداری به فرانسه...

Smaïn (متولد Smaïn Fairouze، در ۳ ژانویهٔ ۱۹۵۸ در قسطنطینه، الجزایر) کمدین، طنزنویس، نویسنده، بازیگر و کارگردان فرانسوی با اصالت الجزایری است. متولد ۱۹۵۸ در قسطنطینهٔ الجزایر، از پدری نامعلوم و مادری نامعلوم، Smaïn Fairouze در بخش کودکان بیمارستان مدنی پذیرفته شد. در سال ۱۹۶۰، توسط یک مأمور اداری به فرانسه بازگردانده شد و به خانوادهٔ سرپرستش پیوست. پدرخواندهٔ او، جاروب‌زن خیابان در Régie immobilière de la ville de Paris، الجزایری بود و مادرخوانده‌اش، یک نظافت‌چی، مراکشی بود. او در مدرسهٔ نوتردام در سن-مانده و سپس در دبیرستان سن-میکل در سن-مانده تحصیل کرد. در دوران کودکی سال‌ها به آواز گروهی پرداخت. Smaïn برای ورود به دنیای نمایش بر حمایت بی‌حد و حصر والدین خوانده‌اش حساب می‌کرد: «آنها از خاستگاه‌های متواضع بوده و با شک به دنیای هنرمندان می‌نگریستند. آن‌ها مدام به من می‌گفتند که بسیار خوانده شده‌اند و اندک برگزیده... اما آرزوی من خیلی زود بر نصیحت‌هایشان غلبه کرد! متأسفانه، آن‌ها خیلی زود فوت کردند و نتوانستند از موفقیت من بهره ببرند. اما امیدوارم به آن افتخار می‌کردند!». Smaïn کار خود را با یک دورهٔ طولانی در کافه-تئاتر در دههٔ ۱۹۸۰ آغاز کرد و در کاباره‌های کوچک پاریس اجرا می‌کرد. بعدها او با فیلیپ بووارد دیدار کرد که جایگاهی به او در Théâtre de Bouvard پیشنهاد داد. آنجا بود که او دایرهٔ دوستانش را با ملاقات دیدیه بوردون، برنار کامپان، پاسکال لژیتیموس و سیمور برسِل گسترش داد. با این چهار همراه، گروه کمدی کوچکی به نام Les Cinq تشکیل دادند که چند سال به تور رفت. در نهایت Smaïn اجرای تک‌نفره را برگزید. کم‌کم و با کمک پیانیستش آلن برنار، به موفقیت رسید و در طول سال‌ها نمایش‌هایی را اجرا کرد: English beur در ۱۹۸۶ که در ۱۸ اوت پخش شد (نسخه‌ای فیلم‌برداری‌شده در جشنوارهٔ بین‌المللی اجرای بازیگران ژوئن ۱۹۸۷) در La Cinq، T'en veux? در ۱۹۸۹ و Comme ça se prononce در ۱۹۹۶، نمایشی که برای آن جایزهٔ مولیر بهترین اندونزیایی، یک Victoire de la musique و همچنین یک Grand Prix Sacem را دریافت کرد. هم‌زمان، به Smaïn نقش‌های بیشتری در سینما پیشنهاد شد، به‌ویژه در فیلم L'Œil au beur(re) noir، فیلمی که در سال ۱۹۸۸ سزار بهترین فیلم نخست را دریافت کرد. او همچنین در اجرای چند برنامهٔ Les Enfoirés در سال‌های ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۵، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ شرکت کرد. در ۲۰۰۸، او با Orchestre de la Suisse romande، Le Carnaval des animaux اثر کامیل سن-سانس را ضبط کرد که برای آن لیبریتو نوشت. این همکاری با ارکستر Pau Pays de Béarn ادامه یافت که چند قصهٔ موسیقایی برای ارکستر سفارش داد: Rayane and the Maestro، The Disappeared of the page 41 و جدیدترینشان The Fabulous Journey of the Traveling Music Stand. در ۲۰۰۹، او در فصل چهارم برنامهٔ France a un incroyable talent عضو هیأت داوران بود و جایگزین پاتریک دوپون شد، و با میشل لوگران در تولید آلبومش Délit de fa dièse همکاری کرد. در ۲۰۱۲، Smaïn به صحنهٔ Théâtre Rive Gauche در نمایش Réactions en chaîne بازگشت که آن را از ژانویه تا مارس اجرا کرد. ...