بیوگرافی
اسپنسر بناونچر تریسی (۵ آوریل ۱۹۰۰ – ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷) بازیگر آمریکایی بود که به خاطر سبک طبیعی بازی و توانایی ایفای نقشهای گوناگون شناخته میشد. او یکی از ستارگان بزرگ دوران طلایی هالیوود بود و از نه نامزدی، دو بار جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول را به دست...
اسپنسر بناونچر تریسی (۵ آوریل ۱۹۰۰ – ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷) بازیگر آمریکایی بود که به خاطر سبک طبیعی بازی و توانایی ایفای نقشهای گوناگون شناخته میشد. او یکی از ستارگان بزرگ دوران طلایی هالیوود بود و از نه نامزدی، دو بار جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول را به دست آورد و رکورد نامزدی در آن شاخه را با لارنس الیویه شریک است.
تریسی برای نخستین بار هنگام تحصیل در کالج ریپن استعداد بازیگریاش را کشف کرد و بعدها بورسیهای برای آکادمی آمریکایی هنرهای دراماتیک دریافت نمود. او هفت سال را در تئاتر گذراند، در یک رشته شرکتهای استاک کار کرد و گهگاه در برادوی اجرا داشت. نقطهٔ عطف تریسی در سال 1930 رخ داد، زمانی که اجرای نقش اصلی او در نمایش «The Last Mile» توجه هالیوود را جلب کرد. پس از یک آغاز موفق سینمایی در فیلم «Up the River» ساختهٔ جان فورد که با بازی تریسی و همفری بوگارت همراه بود، قراردادی با شرکت فاکس فیلم منعقد کرد. پنج سال حضور او در فاکس شامل اجراهای درخشان پیدرپی بود که معمولاً در گیشه نادیده گرفته میشدند، و پس از 25 فیلم، که تقریباً همهٔ آنها تریسی را در نقش اول نشان میدادند، او تا حد زیادی برای مخاطبان ناشناخته ماند. هیچیک از آنها موفقیت تجاری نبودند اگرچه فیلم «The Power and the Glory» (1933) بهنحو قابل بحثی برجستهترین اجرای مورد تحسین او در بازنگری پسینی به شمار میآید.
در 1935 تریسی به مترو-گلدن-مایر، که آن زمان معتبرترین استودیوی هالیوود بود، پیوست. حرفهٔ او با مجموعهای از فیلمهای پرفروش شکوفا شد و در 1937 و 1938 بهطور متوالی جوایز اسکار را برای «Captains Courageous» و «Boys Town» کسب کرد. او در سه فیلم پرفروش نقش مکمل کلارک گیبل، نقشآفرین اصلی استودیو، را برعهده داشت و بدین ترتیب تصورِ گیبل و تریسی بهعنوان یک تیم در ذهن عموم تثبیت شد. تا دههٔ 1940، تریسی یکی از ستارگان برتر استودیو بود. در 1942 در فیلم «Woman of the Year» در کنار کاترین هپبورن ظاهر شد و این آغاز یک همکاری محبوب دیگر بود که طی 25 سال منجر به تولید 9 فیلم شد. تریسی در 1955 از مترو-گلدن-مایر جدا شد و گرچه با افزایش خستگی بهمرور زمان روبهرو بود، همچنان بهطور منظم بهعنوان یک ستارهٔ آزاد کار میکرد. زندگی شخصیاش پرمشکل بود؛ او با الکلیسم شدید دستوپنجه نرم میکرد و نسبت به ناشنوایی پسرش احساس گناه داشت. تریسی در دههٔ 1930 از همسرش دور شد اما هرگز طلاق نگرفت و رابطهای طولانیمدت و خصوصی با کاترین هپبورن برقرار کرد. در اواخر عمر، تریسی تقریباً منحصراً برای کارگردان استنلی کرامر کار کرد؛ برای کرامر او آخرین فیلمش، «Guess Who's Coming to Dinner» را در 1967 ساخت که تنها 17 روز پیش از مرگش تکمیل شد.
در طول دوران حرفهایاش تریسی در 75 فیلم ظاهر شد و در میان همتایانش بهعنوان یکی از بزرگترین بازیگران سینما شهرت یافت. در 1999 مؤسسهٔ فیلم آمریکا، تریسی را بهعنوان نهمین ستارهٔ مرد بزرگ سینمای کلاسیک هالیوود رتبهبندی کرد.
نمایش بیشتر
