بیوگرافی
سیلوی وارتان (متولد سیلوی ژرژ وارتانیان در ۱۵ اوت ۱۹۴۴) خواننده و بازیگر بلغاری-ارمنی-فرانسوی است. او بهعنوان یکی از پرکارترین و باصداترین هنرمندان جنبش یهیه شناخته میشود. اجراهای او اغلب شامل کرئوگرافیهای پیچیدهٔ نمایش-رقص بود و او بارها در تلویزیون فرانسه و ایتالیا حضور یافت.
کنسرتهای سالانهاش با همسر وقتش جانی...
سیلوی وارتان (متولد سیلوی ژرژ وارتانیان در ۱۵ اوت ۱۹۴۴) خواننده و بازیگر بلغاری-ارمنی-فرانسوی است. او بهعنوان یکی از پرکارترین و باصداترین هنرمندان جنبش یهیه شناخته میشود. اجراهای او اغلب شامل کرئوگرافیهای پیچیدهٔ نمایش-رقص بود و او بارها در تلویزیون فرانسه و ایتالیا حضور یافت.
کنسرتهای سالانهاش با همسر وقتش جانی هالیدی در دههٔ ۱۹۶۰ تا اواسط دههٔ ۱۹۷۰ سالنهای المپیا و Palais des congrès de Paris را پر میکرد. در سال ۲۰۰۴، پس از وقفهای در اجراها، او شروع به ضبط و اجرای کنسرتهای بالادهای جاز در کشورهای فرانسوفون کرد.
سیلوی وارتان در ایزکرتس، استان صوفیه، در آن زمان پادشاهی بلغارستان به دنیا آمد. پدرش، ژرژ وارتانیان (۱۹۱۲–۱۹۷۰)، در فرانسه از مادری بلغاری به نام اسلاوکا و پدری ارمنی متولد شد. او بهعنوان اتاشه در سفارت فرانسه در صوفیه کار میکرد. خانواده نام وارتانیان را به وارتان کوتاه کردند. مادرش، ایلونا (با نام دختری مایر ۱۹۱۴–۲۰۰۷)، دختر معمار برجسته رودولف مایر، از تبار یهودی-مجار بود.
وقتی ارتش شوروی در سپتامبر ۱۹۴۴ به بلغارستان لشکرکشی کرد، خانهٔ خانوادهٔ وارتانیان ملی شد و آنها به صوفیه نقل مکان کردند. در سال ۱۹۵۲، دوستی از پدر سیلوی، کارگردان فیلم داکو داکوفسکی، به او نقش یک دانشآموز دختر در فیلم Pod igoto، فیلمی دربارهٔ شورشیان بلغار در برابر اشغال عثمانی، پیشنهاد داد. شرکت در این فیلم رؤیای او برای تبدیل شدن به یک اجراکننده را محقق کرد.
مشکلات بلغارستان پس از جنگ باعث شد خانواده در دسامبر ۱۹۵۲ به پاریس مهاجرت کنند. ابتدا در هتل Lion d'Argent نزدیک Les Halles ماندند، جایی که ژرژ شغلی پیدا کرد، سپس برای چهار سال بعد در یک اتاق در هتل Angleterre اقامت داشتند. سیلوی جوان مجبور بود خیلی تلاش کند تا در مدرسه عقب نماند و با همکلاسیهایش هماهنگ شود. او دو سال را به یادگیری زبان فرانسه اختصاص داد.
در ۱۹۶۰ خانوادهاش به آپارتمانی در میدان میشل بیزو نقل مکان کردند. بهواسطهٔ نفوذ برادرش ادی که تهیهکنندهٔ موسیقی بود، موسیقی به علاقهٔ اصلی سیلوی نوجوان تبدیل شد. ژانرهای تأثیرگذار او جاز و، از سر کینه نسبت به دبیرستان سختگیرش، راکاندرول بودند. هنرمندان مورد علاقهاش شامل برندا لی، بیل هیلی و الویس پرسلی بودند.
در ۱۹۶۱، ادی به سیلوی فرصت ضبط آهنگ "Panne d'essence" را با راکر فرانسوی فرانکی جوردن پیشنهاد داد. EP شرکت Decca Records بهطور غیرمنتظرهای موفق شد. اگرچه نام او روی جلد درج نشده بود، «Panne d'essence» نخستین حضور وارتان را در تلویزیون فرانسه فراهم کرد. روزنامهنگاران به او لقب la collégienne du twist دادند. پس از اینکه «دختر مدرسهای تویستر» دبیرستان ویکتور هوگو را به پایان رساند، آزاد شد قراردادی با Decca Records امضا کند و ضبط EP خود را آغاز کند؛ این EP که ترانهٔ عنوان آن "Quand le film est triste" بود، بازخوانی "Sad Movies (Make Me Cry)" از سو تامپسون، تا اوایل دسامبر ۱۹۶۱ به فروش رسید. ...
نمایش بیشتر
