بیوگرافی
ویکتور جان میچر بازیگر آمریکایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود.
در ژوئیهٔ 1942 میچر تلاش کرد تا برای نیروی دریایی ایالات متحده ثبتنام کند اما بهخاطر کوررنگی رد شد. او همان روز پس از دادن یک آزمون چشم متفاوت، در گارد ساحلی ایالات متحده ثبتنام کرد. او به USCGC Storis (WMEC-38)...
ویکتور جان میچر بازیگر آمریکایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود.
در ژوئیهٔ 1942 میچر تلاش کرد تا برای نیروی دریایی ایالات متحده ثبتنام کند اما بهخاطر کوررنگی رد شد. او همان روز پس از دادن یک آزمون چشم متفاوت، در گارد ساحلی ایالات متحده ثبتنام کرد. او به USCGC Storis (WMEC-38) که مشغول گشت در گرینلند بود، منصوب شد. پس از 14 ماه خدمت در Storis، میچر به رتبهٔ چف بوتسوینز میت (Chief Boatswain's Mate) ارتقا یافت. در سال 1944 او به انجام مجموعهای از تورهای فروش اوراق قرضه جنگی پرداخت و در نمایشهای روحیهبخش بازی کرد. او با حضور بهعنوان بازیگر برجسته در شوی موزیکال «تارز اند اسپارز» که در آوریل 1944 در میامی، فلوریدا افتتاح شد و به مدت یک سال در سراسر ایالات متحده اجرا شد، به تلاشهای جذب نیرو برای گارد ساحلی کمک کرد. در مهٔ 1945 میچر به کشتی ترابری سربازان به نام USS Admiral H. T. Mayo (AP-125) که به انتقال نیروها به تیاتر اقیانوس آرام مشغول بود، منتقل شد. میچر در نوامبر 1945 با افتخار از گارد ساحلی مرخص شد و کار بازیگری خود را از سر گرفت.
دوران سینمایی
پس از جنگ، جان فورد میچر را در فیلم My Darling Clementine برای نقش داک هالیدی در برابر هنری فوندا در نقش وایات ارپ انتخاب کرد. در دههٔ بعد، میچر در نقشهای آدمهای سرسخت در ژانرهای مختلف از جمله وسترن و فیلمهای مذهبی تثبیت شد، مانند The Robe (با ریچارد برتون و ژان سیمونز) و دنبالهٔ محبوب آن Demetrius and the Gladiators (با سوزان هیوُرد). میچر همچنین در حماسهٔ کتاب مقدس سیسیل بی. دِمیل، Samson and Delilah (1949)، در کنار هِدی لمار بازی کرد و در The Egyptian (1954) با ژان سیمونز و جین تیِرنی نقش هورمِهب را ایفا کرد. گفته میشود او اظهار کرده بود که در حماسههای مذهبی موفق است چون میتواند «ظاهر مقدس» را بهخوبی به نمایش بگذارد.
او همچنین در Million Dollar Mermaid (1952) در کنار اِستر ویلیامز بازی کرد و بنا به نوشتهٔ خاطرات او، رابطهٔ عاشقانهای با وی داشتهاست.
پس از پنج سال بازنشستگی، او با فرصت هجو کردن خودش در فیلم After the Fox (1966) که نیل سایمون در نوشتن آن مشارکت داشت، به بازیگری بازگشته شد. در مسیری مشابه، در 1968 او نقش یک غول، «ویکتور بزرگ»، را در Head، فیلمی متشکل از قطعات گوناگون با بازی گروه The Monkees، ایفا کرد. این شخصیت به هر دو تصویر سینمایی او و ظاهراً شرکت RCA Victor که پخشکنندهٔ Colgems Records، برچسب گروه Monkees بود، طعنه میزد. میچر از فیلمنامه لذت برد و در عین حال اعتراف کرد که برایش منطقی ندارد، و گفت: «فقط میدانم که مرا میخنداند.»
میچر بهشدت در مورد مهارتهای بازیگریاش خودستیز بود. یک بار پس از اینکه بهخاطر بازیگر بودن برای عضویت در یک باشگاه کنتری رد شد، شوخی کرد: «من بازیگر نیستم — و شصت و چهار فیلم برای اثباتش دارم!» او در 1968 در مورد کار بازیگریاش گفته بود: «در واقع، من گلفبازم. این شغل واقعی من است. من هرگز بازیگر نبودم. از هر کسی بپرسید، بهویژه منتقدان.»
ویکتور میچر در 1999 بهدلیل لوکمیا در خانهاش در رانچو سانتا فه، کالیفرنیا درگذشت، در سن 86 سالگی. او در قطعهٔ خانوادگی در قبرستان سنت مایکل در زادگاهش لوئیزویل دفن شد.
به پاس سهمش در صنعت سینما، ویکتور میچر یک ستاره در پیادهروی مشاهیر هالیوود دارد که در 6780 Hollywood Blvd قرار دارد.
نمایش بیشتر
