Warner Oland

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد وارنر اولند (زادهٔ یوهان ورنر اولوند، ۳ اکتبر ۱۸۷۹ – ۶ اوت ۱۹۳۸) بازیگر سوئدی-آمریکایی بود که بیش از همه به خاطر بازی چندین شخصیت چینی و چینی-آمریکایی به یاد می‌آید: کارآگاه پلیس هونولولو، ستوان چارلی چن؛ دکتر فو مانچو؛ و هنری چانگ در فیلم Shanghai Express....

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد وارنر اولند (زادهٔ یوهان ورنر اولوند، ۳ اکتبر ۱۸۷۹ – ۶ اوت ۱۹۳۸) بازیگر سوئدی-آمریکایی بود که بیش از همه به خاطر بازی چندین شخصیت چینی و چینی-آمریکایی به یاد می‌آید: کارآگاه پلیس هونولولو، ستوان چارلی چن؛ دکتر فو مانچو؛ و هنری چانگ در فیلم Shanghai Express. خانواده‌اش وقتی او ۱۳ ساله بود به ایالات متحده مهاجرت کردند. او حرفهٔ فیلم را دنبال کرد که شامل مدتی حضور در برادوی و ده‌ها حضور سینمایی می‌شد، از جمله ۱۶ فیلم چارلی چن. پس از چندین سال در تئاتر، از جمله اجراهایی در برادوی با نام وارنر اولند، در سال ۱۹۱۲ در فیلم صامت Pilgrim's Progress، فیلمی بر اساس رمان جان بانیان، به سینما وارد شد. به‌خاطر آموزش‌هایش در نقش‌های شکسپیری و توانایی‌اش در خلق ظاهری شیطانی، بسیار در نقش‌های شرور و نقش‌های قومی مورد توجه قرار گرفت. در ۱۵ سال بعدی در بیش از ۳۰ فیلم ظاهر شد، از جمله نقش عمده‌ای در The Jazz Singer (۱۹۲۷)، یکی از نخستین فیلم‌های صوتی تولیدشده. ظاهر معمولی اولند با انتظار هالیوود از یک تصویر کاریکاتوری‌شده از آسیایی‌بودن در آن دوران مطابقت داشت، با وجود اینکه پیشینهٔ فرهنگی آسیایی او به طور قطعی اثبات نشده بود. اولند پیش از اینکه نقش اصلی در فیلم ۱۹۲۹ The Mysterious Dr. Fu Manchu به او پیشنهاد شود، نقش‌های مختلف آسیایی را در چندین فیلم بازی کرده بود. این نخستین بازنمایی شخصیت فو مانچو روی پردهٔ سینما بود. اولند به نقش‌آفرینی به‌عنوان شخصیت‌های آسیایی در پردهٔ سینما ادامه داد، احتمالاً بیشتر از هر بازیگر سفیدپوست دیگری در تاریخ سینما. در فیلم Old San Francisco، اولند نقش یک آسیایی را بازی کرد که ناموفق تلاش می‌کرد خود را به‌عنوان یک مرد سفیدپوست جا بزند. اولند نخستین بازیگری بود که در یک فیلم بزرگ هالیوودی نقش یک گرگینه را بازی کرد؛ او در Werewolf of London (۱۹۳۵) به قهرمان فیلم که هنری هال بازی می‌کرد، گاز زد. بار دیگر، شخصیت اولند آسیایی بود. فیلم The Mysterious Dr. Fu Manchu که در گیشه موفق بود، اولند را به ستاره تبدیل کرد، و در دو سال بعدی او دکتر شیطانی فو مانچو را در سه فیلم دیگر بازی کرد (اگرچه فیلم دوم صرفاً یک حضور کوتاه بود). با محکوم شدن به این نوع نقش‌ها، او برای نقش چارلی چن در فیلم معمایی کارآگاهی بین‌المللی Charlie Chan Carries On (۱۹۳۱) انتخاب شد و سپس در فیلم کلاسیک ۱۹۳۲ کارگردان یوزف فن اشترنبرگ، Shanghai Express، در برابر مارلنه دیتریش و آنا می وانگ بازی کرد. موفقیت عظیم گیشه‌ای فیلم چارلی چن او در سراسر جهان منجر به تولید فیلم‌های بیشتر شد، به‌طوری که اولند در مجموع در ۱۶ فیلم چن نقش اصلی را بازی کرد. این مجموعه، همان‌طور که جیل لوپور بعدها نوشت، در دههٔ ۱۹۳۰ «کمک کرد تا شرکت فاکس سرپا بماند»، در حالی که به اولند ۴۰٬۰۰۰ دلار برای هر فیلم می‌رساند. اولند نقش خود را جدی می‌گرفت و به مطالعه زبان چینی و خوشنویسی پرداخت.