بیوگرافی
آلن رسنه (۳ ژوئن ۱۹۲۲ – ۱ مارس ۲۰۱۴) کارگردان و فیلمنامهنویس فرانسوی بود که حرفهاش بیش از شش دهه ادامه یافت. پس از آموزش در مقام تدوینگر فیلم در اواسط دههٔ ۱۹۴۰، به ساخت تعدادی فیلم کوتاه پرداخت که از جملهٔ آنها «شب و مه» (۱۹۵۵)، مستندی تأثیرگذار دربارهٔ...
آلن رسنه (۳ ژوئن ۱۹۲۲ – ۱ مارس ۲۰۱۴) کارگردان و فیلمنامهنویس فرانسوی بود که حرفهاش بیش از شش دهه ادامه یافت. پس از آموزش در مقام تدوینگر فیلم در اواسط دههٔ ۱۹۴۰، به ساخت تعدادی فیلم کوتاه پرداخت که از جملهٔ آنها «شب و مه» (۱۹۵۵)، مستندی تأثیرگذار دربارهٔ اردوگاههای کار اجباری نازیها بود.
رسنه از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ به ساخت فیلم بلند روی آورد و شهرت اولیهاش را با «هیروشیما، عشق من» (۱۹۵۹)، «سال گذشته در ماریانباد» (۱۹۶۱) و «موریل» (۱۹۶۳) مستحکم کرد؛ همهٔ این فیلمها از تکنیکهای روایی نامتعارف برای پرداختن به موضوعهای حافظهٔ پریشان و گذشتهٔ خیالی استفاده کردند. این فیلمها همعصر و مرتبط با موج نوی فرانسه (la nouvelle vague) بودند، هرچند رسنه خود را کاملاً جزئی از آن جنبش نمیدانست. او پیوندهای نزدیکتری با گروه «کرانهٔ چپ» از نویسندگان و فیلمسازانی داشت که متعهد به مدرنیسم و علاقهمند به سیاستهای چپگرا بودند. او همچنین روتینی منظم در کار با نویسندگانی که پیشتر ارتباطی با سینما نداشتند ایجاد کرد، از جمله ژان کایرول، مارگریت دوراس، آلن روب-گریل، خورخه سمپرون و ژاک استرنبرگ.
در فیلمهای بعدی، رسنه از موضوعهای صریحاً سیاسی برخی آثار پیشین فاصله گرفت و علاقهاش به تعامل میان سینما و سایر شکلهای فرهنگی، از جمله تئاتر، موسیقی و کتابهای کمیک را گسترش داد. این امر به اقتباسهای خلاقانهای از نمایشنامههای آلن آیکبورن، هنری برنشتاین و ژان آنویی، و نیز فیلمهایی با انواع مختلف ترانههای عامهپسند انجامید.
فیلمهای او اغلب رابطهٔ بین آگاهی، حافظه و خیال را بررسی میکنند، و او بهخاطر ابداع ساختارهای فرمی نوآورانه برای روایتهایش مورد توجه قرار گرفت. در طولِ حرفهاش، جوایز زیادی از جشنوارهها و آکادمیهای بینالمللی کسب کرد.
شرح فوق از مقالهٔ ویکیپدیا با عنوان Alain Resnais گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA قرار دارد؛ فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
