بیوگرافی
کلود سوته (23 فوریه 1924 – 22 ژوئیه 2000) کارگردان و فیلمنامهنویس فرانسوی بود.
او گزارشینویس جامعهٔ فرانسه پس از جنگ بود. او در مجموع پنج فیلم با بازیگر محبوبش رومی اشنایدر ساخت.
سوته در مونتروژ، او-دو-سن، فرانسه به دنیا آمد؛ ابتدا نقاشی و مجسمهسازی خواند و سپس در دانشگاه فیلم پاریس...
کلود سوته (23 فوریه 1924 – 22 ژوئیه 2000) کارگردان و فیلمنامهنویس فرانسوی بود.
او گزارشینویس جامعهٔ فرانسه پس از جنگ بود. او در مجموع پنج فیلم با بازیگر محبوبش رومی اشنایدر ساخت.
سوته در مونتروژ، او-دو-سن، فرانسه به دنیا آمد؛ ابتدا نقاشی و مجسمهسازی خواند و سپس در دانشگاه فیلم پاریس تحصیل کرد، جایی که حرفهاش را آغاز کرد و بعدها تهیهکنندهٔ تلویزیون شد. اولین فیلمش، Hello Smile! (اصل عنوان Bonjour Sourire) در سال 1956 منتشر شد.
او با فیلم چیزهای زندگی (Les choses de la vie، 1970) که مانند دیگر فیلمهای بعدیاش آن را نوشت و کارگردانی کرد، توجه بینالمللی را به خود جلب کرد. با میشل پیکولی در نقش اصلی مرد، این فیلم در بخش رقابتی جشنواره کن 1970 نمایش داده شد. این فیلم همچنین حرفهٔ رومی اشنایدر را احیا کرد؛ او در چندین فیلم بعدی سوته بازی کرد. در فیلم بعدیاش مکس و آهنفروشها (Max et les Ferrailleurs، 1971) اشنایدر نقش یک فاحشه را بازی کرد، در حالی که در سزار و روزالی (César et Rosalie، 1972) او زنی متأهل را بازی میکرد که از بازپدید شدن عشق قدیمیاش کنار میآید.
وینسنت، فرانسوا، پل و دیگران (Vincent, Paul, François, et les Autres، 1974) یکی از مورد تحسینترین فیلمهای سوته است. چهار مرد طبقهٔ متوسط هر آخر هفته در روستا ملاقات میکنند و عمدتاً دربارهٔ زندگیشان صحبت میکنند. علاوه بر پیکولی، این فیلم با ایفای نقش ایو مونتان، ژرار دوپاردیو و استفان اودران همراه بود. پیتر بِرادشاو از گاردین در مقالهٔ ادای احترام به میشل پیکولی در سال 2020 آن را «شاید بهترین» از «پنج فیلم بسیار مورد توجه» دانست که این بازیگر و کارگردان با هم همکاری کردهاند. سوته با مادو (Mado، 1976) موفقیت انتقادی بیشتری بهدست آورد.
فیلم او داستانی ساده (Une Histoire simple، 1978) برای جایزهٔ اسکار بهترین فیلم خارجیزبان نامزد شد. در این فیلم اشنایدر بار دیگر ایفای نقش کرد، این بار بهعنوان زنی کارگر ناراضی در دههٔ چهل عمرش. او برای بازیاش جایزهٔ سزار بهترین بازیگر نقش اول زن را برد.
در دههٔ 1980 او تنها دو فیلم ساخت: پیشخدمت! (Garçon!، 1983)، درامی با بازی ایو مونتان در نقش پیشخدمتی میانسال، و کمدی چند روز با من (Quelques Jours Avec Moi، 1988).
کلود سوته شیر نقرهای جشنواره فیلم ونیز و جایزهٔ سزار بهترین کارگردان را برای قلبی در زمستان (Un cœur en hiver، 1992) برد و یکبار دیگر جایزهٔ سزار را برای نِلی و آقای آرنو (Nelly et Monsieur Arnaud، 1995) دریافت کرد. هر دو فیلم با بازی امانوئل بئار همراه بودند. علاوه بر کارگردانی، او برای کارگردانان دیگر نیز فیلمنامه نوشت.
کلود سوته در 22 ژوئیهٔ 2000 در پاریس بر اثر سرطان کبد درگذشت و در گورستان مونپارناس آنجا به خاک سپرده شد.
در سال 2001، از 5 مه تا 14 ژوئیه، کانال پلاس یازده فیلم بلند او را در نسخههای نهاییشان پخش کرد، پس از کاری که با بئاتریس والبین انجام شده بود.
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا Claude Sautet است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل همکاران در ویکیپدیا.
نمایش بیشتر
