بیوگرافی
فرناندو دی لئو (۱۱ ژانویه ۱۹۳۲ – ۲ دسامبر ۲۰۰۳) کارگردان و فیلمنامهنویس ایتالیایی بود. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۵ به عنوان کارگردان ۱۷ فیلم ساخت و حدوداً ۵۰ فیلمنامه نوشت.
فرناندو دی لئو در ۱۱ ژانویه ۱۹۳۲ در سان فردیناندو دی پوگلیا متولد شد. پس از کار کوتاهمدت در...
فرناندو دی لئو (۱۱ ژانویه ۱۹۳۲ – ۲ دسامبر ۲۰۰۳) کارگردان و فیلمنامهنویس ایتالیایی بود. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۵ به عنوان کارگردان ۱۷ فیلم ساخت و حدوداً ۵۰ فیلمنامه نوشت.
فرناندو دی لئو در ۱۱ ژانویه ۱۹۳۲ در سان فردیناندو دی پوگلیا متولد شد. پس از کار کوتاهمدت در مدرسه فیلم رم Centro Sperimentale di Cinematografia، دی لئو با قسمت خود با عنوان «یک جای در بهشت» در مجموعه کمدی چندبخشی «Gli eroi di ieri, oggi, domani» اولین تجربه کارگردانیاش را بهدست آورد. پس از آن دی لئو چندین فیلمنامه برای وسترنها نوشت که اغلب بدون ذکر اعتبار بود. این شامل کار روی فیلمهای «یک مشت دلار» و «برای چند دلار بیشتر» میشد. برخی از وسترنهای او منبع ادبی نامشخص داشتند، مانند «Days of Vengeance» که تا حدودی بر اساس رمان «کنت مونتکریستو» نوشته الکساندر دوما است.
دی لئو طرفدار فیلم نوآر بود و میخواست نسخه ایتالیایی این فیلمها را بسازد. از نخستین تلاشهایش میتوان به فیلمنامه «Date for a Murder» ساخته مینو گوئرینی اشاره کرد که بر اساس رمان فرانکو ئنا «Tempo di massacro» نوشتهشده در ۱۹۵۵ بود. در نسخه دی لئو، مکان داستان به رم معاصر منتقل میشود و عناصری از فیلمهای جاسوسی روز دارد. دی لئو دوباره با گوئرینی در فیلم «Gangsters '70» همکاری کرد که در گیشه موفقیت چندانی کسب نکرد. در آن زمان دی لئو شروع به کارگردانی فیلمهای بیشتری از آثار خودش کرد از جمله فیلم جنگی «گلهای سرخ برای فوهرر» و چند فیلم اروتیک: «زنی در آتش»، «راهی نادرست برای عشق» و «وسوسه». از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۶ دی لئو توانست بسیاری از آثار خود را با شرکت تولیدیاش Duania cineproduzioni 70 تولید کند. سپس با «Naked Violence» به نوآر بازگشت، فیلمی که اقتباسی از رمانی از جورجو سریباننکو بود، نویسندهای که دی لئو بعدها چندین بار از آثارش اقتباس کرد.
دی لئو یک فیلم جالّو با عنوان «Slaughter Hotel» با بازی کلاوس کینسکی و مارگارت لی ساخت. پس از آن دی لئو روی «Caliber 9» و «The Italian Connection» کار کرد که هر دو از نوشتههای سریباننکو الهام گرفته بودند. او سپس فیلم «Il Boss» را ساخت که بهخاطر نمایش ارتباطات بین مافیا و حزب عمده ایتالیا دموکراتیا کریستیانا دی لئو را با مشکل با سیاستمداران و مقامات مواجه کرد. دی لئو در سال ۱۹۷۴ فیلم «ابتدا شلیک کن، سپس بمیر» را ساخت. او در نیمه دوم دهه ۱۹۷۰ فیلمهای «آقای اسکارفیس»، «سندیکای آدمربایی» و «نیک کلاهبردار» را کارگردانی کرد. او همچنین برای کارگردانان دیگر فیلمنامه نوشت مانند «جوان، خشن، خطرناک» اثر رومولو گوئرری و «مثل پلیس زندگی کن، مانند مرد بمیر» اثر روگرو دیوداتو. آخرین فیلمی که توسط شرکت Duania cineproduzioni 70 تولید شد «حاکمان شهر» در سال ۱۹۷۶ بود. او بعد از آن چند فیلم دیگر ساخت از جمله نوآر «خون و الماسها» و درام اروتیک «بیست ساله بودن» – هر دو در ۱۹۷۸ – و «دیوانگی» در ۱۹۸۰.
دی لئو در دهه ۱۹۸۰ در تلویزیون کار کرد، با مجموعه تلویزیونی «L'assassino ha le ore contate» آغاز کرد، مجموعهای متشکل از شش فیلم یک ساعته تلویزیونی تولید شده توسط RAI Uno که تا سال ۲۰۱۳ منتشر نشده بودند. دی لئو همچنین «The Violent Breed» و آخرین فیلمش «Killer vs. Killers» را در میانه دهه ۱۹۸۰ ساخت. «Killer vs. Killers» در ایتالیا به صورت سینمایی اکران نشد و تنها ۲۰ سال بعد روی DVD ظاهر شد.
دی لئو در دسامبر ۲۰۰۳ درگذشت.
نمایش بیشتر
