بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
جورج سیتون (۱۷ آوریل ۱۹۱۱ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۹) فیلمنامهنویس، نمایشنامهنویس، کارگردان و تهیهکنندهٔ فیلم آمریکایی و کارگردان تئاتر بود.
سیتون که با نام جورج استنیوس در ساوت بند، ایندیانا متولد شده بود، پس از فارغالتحصیلی از کالج به دیترویت نقل مکان کرد تا بهعنوان بازیگر در ایستگاه...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
جورج سیتون (۱۷ آوریل ۱۹۱۱ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۹) فیلمنامهنویس، نمایشنامهنویس، کارگردان و تهیهکنندهٔ فیلم آمریکایی و کارگردان تئاتر بود.
سیتون که با نام جورج استنیوس در ساوت بند، ایندیانا متولد شده بود، پس از فارغالتحصیلی از کالج به دیترویت نقل مکان کرد تا بهعنوان بازیگر در ایستگاه رادیویی WXYZ کار کند. جان ال. بارت در پخشهای آزمایشی سریال اوایل ژانویهٔ ۱۹۳۳ نقش «The Lone Ranger» را بازی کرد، اما وقتی برنامه به جدول پخش منظم وارد شد، سیتون برای ایفای نقش عنوان انتخاب شد. او در سالهای بعد ادعا کرد که فریاد «Hi-yo, Silver» را ابداع کرده زیرا قادر نبود مطابق آنچه در فیلمنامه خواسته شده بود برای اسبش سوت بزند.
سیتون در سال ۱۹۳۳ بهعنوان نویسندهٔ قراردادی به مترو-گلدوین-مایر پیوست. اولین اعتبار بزرگ سینمایی او کمدی برادران مارکس «A Day at the Races» در سال ۱۹۳۷ بود. اوایل دههٔ ۱۹۴۰ به 20th Century Fox پیوست و تا پایان آن دهه در آنجا ماند، برای فیلمهایی همچون «Moon Over Miami»، «Coney Island»، «Charley's Aunt»، «The Song of Bernadette» و دیگران فیلمنامه نوشت و سپس در سال ۱۹۴۵ با «Diamond Horseshoe» کارگردانی را آغاز کرد. از این پس برای اکثر فیلمهایش هم بهعنوان فیلمنامهنویس و هم کارگردان اعتبار گرفت، از جمله «The Shocking Miss Pilgrim»، «Miracle on 34th Street»، «Apartment for Peggy»، «Chicken Every Sunday»، «The Big Lift»، «For Heaven's Sake»، «Little Boy Lost»، «The Country Girl» و «The Proud and Profane».
اما نمایش «But Not Goodbye»، نخستین تجربهٔ سیتون بهعنوان نمایشنامهنویس در برادوی در سال ۱۹۴۴، تنها پس از ۲۳ اجرای نمایش بسته شد، هرچند بعدها توسط کارن دوولف برای فیلم ۱۹۴۶ «The Cockeyed Miracle» اقتباس شد. در سال ۱۹۶۷ او به برادوی بازگشت تا نمایش نورمن کراسنا «Love in E Flat» را کارگردانی کند که از نظر منتقدان و بازار شکست خورد. موزیکال «Here's Love» که مرریِد ویلسن بر اساس فیلمنامهٔ او برای «Miracle on 34th Street» تنظیم کرده بود، موفقتر از آب درآمد.
سیتون دو بار جایزهٔ اسکار بهترین فیلمنامهٔ اقتباسی را برد، برای «Miracle on 34th Street» (که برای آن همچنین جایزهٔ گلدن گلوب بهترین فیلمنامه را دریافت کرد) و «The Country Girl»، و سه بار دیگر نیز نامزد اسکار شد. او در سال ۱۹۶۱ جایزهٔ انساندوستانهٔ ژان هرشولت را دریافت کرد.
سیتون در بورکلی هیلز، کالیفرنیا، بر اثر سرطان درگذشت.
توضیحات فوق از مقالهٔ ویکیپدیا «George Seaton» گرفته شده، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا۔
نمایش بیشتر
