James Parrott

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا جیمز پاروت (2 اوت 1897 – 10 مه 1939) بازیگر و کارگردان فیلم آمریکایی و برادر کوچکتر کمدین سینما چارلی چیس بود. جیمز گیبونز پاروت در بالتیمور، مریلند، از چارلز و بلانش تامپسون پاروت به دنیا آمد. در 1903، پدرش بر اثر حمله قلبی درگذشت و خانواده در وضعیت مالی...

از ویکی‌پدیا جیمز پاروت (2 اوت 1897 – 10 مه 1939) بازیگر و کارگردان فیلم آمریکایی و برادر کوچکتر کمدین سینما چارلی چیس بود. جیمز گیبونز پاروت در بالتیمور، مریلند، از چارلز و بلانش تامپسون پاروت به دنیا آمد. در 1903، پدرش بر اثر حمله قلبی درگذشت و خانواده در وضعیت مالی نامناسبی قرار گرفتند، به‌طوری که مجبور شدند پیش خویشاوندی نقل مکان کنند. چارلی جونیور برای اینکه بتواند از مادر و برادرش حمایت کند، مدرسه را ترک کرد و به کار پرداخت. در نهایت صحنهٔ تئاتر او را به خود فراخواند و چارلی جونیور در سن 16 سالگی خانه را ترک کرد تا به‌عنوان خواننده و بازیگر کمدی در دورهٔ ودویل سفر کند. هنگامی که جیمز به سن نوجوانی رسید، او نیز مدرسه را ترک کرد و با باندهای خیابانی بالتیمور درگیر شد. بعدها، روابط چارلی در صنعت فیلم به جا افتادن برادر کوچکترش در سینما کمک کرد و او در دههٔ 1920 در مجموعه‌ای از کمدی‌های نسبتاً موفق برای تهیه‌کننده هِل راچ ظاهر شد. ابتدا با عنوان "پل پاروت" و سپس "جیمی پاروت" معرفی می‌شد. حدود 75 کمدی بین 1921 تا 1923 تولید شد و عناوین آن‌ها تا سال 1926 از طریق پاته منتشر شد. هم‌بازی‌های مکرر او شامل ماری ماسکینی، جوبینا رالستون، ادی بیکر و سان‌شاین سمی بودند. پاروت احتمالاً بیشتر به‌عنوان کارگردان کمدی شناخته می‌شود. با نام "جیمز پاروت" او در شورت‌های دو ریلی ماجراجویی‌های کمیک لورل و هاردی تخصص داشت، از جمله کلاسیک برندهٔ اسکار "جعبهٔ موسیقی" و "همیاران". در دههٔ 1930 پاروت دچار مشکلات جدی نوشیدنی و مواد مخدر شد (داروهای رژیمی‌اش در واقع آمفتامین‌های بسیار اعتیادآور بودند) و اگرچه هنوز قادر به کارگردانی شورت‌های باکیفیت بود، اما شهرتی به‌عنوان فرد غیرقابل‌اعتماد پیدا کرده بود. تا اواسط دههٔ 1930 کارش ناپایدار شد: استن لورل گهگاه از او برای ارائهٔ گَگ‌ها در فیلم‌های لورل و هاردی استفاده می‌کرد، و او در 1934 یک شورت از مجموعهٔ "آور گنگ" کارگردانی کرد، علاوه بر چند اثر قابل قبول در مجموعهٔ تلما تاد–پتسی کلی. تا سال 1937 پاروت هر شغلی را که به سراغش می‌آمد قبول می‌کرد. دیگر نمی‌شد روی او برای کارگردانی یا نویسندگی حساب کرد و برای تأمین مالی به برادرش وابسته بود. در 1937 ازدواج کوتاهی با روبی الن مک‌کوی داشت، اما با وخیم‌تر شدن اعتیادهای مختلفش، وضعیت روحی او نیز بدتر شد. پاروت در 41 سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. چارلی بسیار دچار اندوه شد و 13 ماه بعد درگذشت.