بیوگرافی
کینوشیتا کیسکه (木下 惠介، Kinoshita Keisuke، ۵ دسامبر ۱۹۱۲ – ۳۰ دسامبر ۱۹۹۸) یک کارگردان فیلم ژاپنی بود.
در کشورش ژاپن بسیار محبوب بود؛ کیسکه کینوشیتا نزدیک به نیم قرن بیوقفه بهعنوان کارگردان کار کرد و فیلمهایی سرشار از lyricism و احساسات ساخت که اغلب بر نیکی ذاتی انسانها، بهویژه در...
کینوشیتا کیسکه (木下 惠介، Kinoshita Keisuke، ۵ دسامبر ۱۹۱۲ – ۳۰ دسامبر ۱۹۹۸) یک کارگردان فیلم ژاپنی بود.
در کشورش ژاپن بسیار محبوب بود؛ کیسکه کینوشیتا نزدیک به نیم قرن بیوقفه بهعنوان کارگردان کار کرد و فیلمهایی سرشار از lyricism و احساسات ساخت که اغلب بر نیکی ذاتی انسانها، بهویژه در زمانهای سخت، تمرکز داشتند. او کار کارگردانی را در دشوارترین دوره سینمای ژاپن آغاز کرد: جنگ جهانی دوم، زمانی که تولیدات صنعت سینما تحت نظارت دقیق دولت بود و اغلب باید صرفاً جنبه تبلیغاتی داشتند. او از محدود شدن به ژانر، تکنیک یا دوگما امتناع میکرد. کینوشیتا در تقریباً هر ژانری استثنایی بود: کمدی، تراژدی، درامهای اجتماعی، فیلمهای تاریخی. او تمام فیلمهایش را در لوکیشن یا در دکوری شبیه یک خانه فیلمبرداری میکرد. او به دنبال واقعگرایی شدید تصویری با روش برداشتهای بلند و پلانهای بلند بود و در عین حال تا حد زیادی به سمت سبکپردازی پیش میرفت، با برشهای سریع، واِیپهای پیچیده، دوربینهای مایل و حتی نقاشی طوماری کلاسیک و تکنیک صحنه کابوکی.
کینوشیتا بسیار پربار بود و حدود ۴۲ فیلم را در ۲۳ سال اول فعالیتش ساخت. در اینباره کینوشیتا توضیح داد که "نمیتوانم کمکش کنم. ایدههای فیلم همیشه مثل پارههای کاغذی بودند که در سطل زباله از ذهنم میپریدند." هرچند در سطح بینالمللی کمتر شناخته شده از معاصرانش مانند آکیرا کوروساوا، کنجی میزوگوچی و یاسوجیرو اوزو بود، او در کشورش چهرهای آشنا و از دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ مورد علاقه هم منتقدان و هم مخاطبان بود.
اگرچه جزئیات روشنی درباره زندگی شخصی کینوشیتا منتشر نشده است، همجنسگرایی او در دنیای سینما بهخوبی شناخته شده بود. فیلمنامهنویس و همکار مکرر، یوشیو شیراساکا، از "صحنه درخشانی" یاد میکند که کینوشیتا با دستیارکارگردانان خوشتیپ و خوشپوشی که خود را با آنها احاطه کرده بود خلق کرد. فیلم او از سال ۱۹۵۹، خداحافظ بهار (Sekishuncho)، بهخاطر شدت عاطفی نشانداده شده میان شخصیتهای مذکرش "اولین فیلم همجنسگرایانه ژاپن" خوانده شده است.
کینوشیتا در سال ۱۹۸۴ نشان آفتاب تابان و در سال ۱۹۹۱ نشان فرهنگ را از دولت ژاپن دریافت کرد. او در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۸ بر اثر سکته درگذشت. قبر او در معبد انگاکو-جی در کاماکورا قرار دارد، بسیار نزدیک به قبر یاسوجیرو اوزو، کارگردان همکارش در Shochiku.
نمایش بیشتر