بیوگرافی
مارکو بلاکیو (ایتالیایی: [ˈmarko belˈlɔkkjo]; زادهٔ 9 نوامبر 1939 در بوبیو) کارگردان، فیلمنامهنویس و بازیگر ایتالیایی است.
بِلوکیو در بوبیو، نزدیک پیاتسِنزا، به دنیا آمد و در محیطی کاتولیک سختگیر بزرگ شد — پدرش وکیل و مادرش معلم بود. او تحصیل فلسفه را در میلان آغاز کرد اما سپس تصمیم گرفت...
مارکو بلاکیو (ایتالیایی: [ˈmarko belˈlɔkkjo]; زادهٔ 9 نوامبر 1939 در بوبیو) کارگردان، فیلمنامهنویس و بازیگر ایتالیایی است.
بِلوکیو در بوبیو، نزدیک پیاتسِنزا، به دنیا آمد و در محیطی کاتولیک سختگیر بزرگ شد — پدرش وکیل و مادرش معلم بود. او تحصیل فلسفه را در میلان آغاز کرد اما سپس تصمیم گرفت وارد مدرسهٔ سینما شود و اولین فیلمش، «مشتها در جیب» (I pugni in tasca، برندهٔ بادبان نقرهای در جشنوارهٔ فیلم لوکارنو 1965)، را در سال 1965 با سرمایهٔ اعضای خانواده و بر روی املاک خانوادگی ساخت.
فیلمهای بلاکیو شامل «چین نزدیک است» (1967)، «Sbatti il mostro in prima pagina» (Slap the Monster on Page One) (1972)، «در نام پدر» (Nel Nome del Padre — طنزی دربارهٔ یک مدرسهٔ شبانهروزی کاتولیک که شباهتهایی با فیلم If.... لینزی اندرسون دارد) (1972)، «راهپیمایی پیروزی» (1976)، «جهشی در تاریکی» (1980)، «هنری چهارم» (1984)، «شیطان در گوشت» (1986) و «لبخند مادرم» (2002) است؛ فیلمِ آخر داستان هنرمندی ثروتمند ایتالیایی، یک «مارکسیست پیشفرض و آتئیست»، را روایت میکند که ناگهان درمییابد واتیکان پیشنهاد کرده مادر منفورش قدیس شود. در سال 1991 او برای فیلم «اعتراف» (The Conviction) جایزهٔ خرس نقرهای — جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران را در چهل و یکمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین کسب کرد. در 1995 او مستندی دربارهٔ «چریکهای سرخ» و ربودن و قتل آلدو مورو با عنوان «رویاهای شکستخورده» ساخت. در 2003 فیلم بلند دیگری با همین موضوع به نام «صبح بخیر، شب» (Good Morning, Night) کارگردانی کرد. در 2006 فیلم او «کارگردان عروسی» در بخش نگاه ویژه (Un Certain Regard) جشنواره کن به نمایش درآمد. در 1999 به او جایزهٔ افتخاری برای مشارکت در سینما در بیستویکمین جشنواره بینالمللی فیلم مسکو اهدا شد. در 2009 او فیلم «پیروزی» (Vincere) را ساخت که در بخش مسابقهٔ اصلی جشنواره کن حضور داشت. او فیلم تجربی «خواهران هرگز» (Sorelle Mai) را که طی ده سال با دانشجویان شش کارگاه جداگانه و با ایفای نقش خودِ دانشجویان ساخته شده بود، به پایان رساند. در سپتامبر 2011 در شصتوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلم ونیز شیر طلایی یک عمر دستاورد هنری به او اهدا شد. فیلم 2012 او «زیبایی خفته» (Dormant Beauty) برای رقابت بر سر شیر طلایی در شصتونهمین دورهٔ جشنواره ونیز انتخاب شد. در ششم سپتامبر 2012، بلاکیو پس از نمایش فیلم بحثبرانگیز خود دربارهٔ یک پروندهٔ برجستهٔ مرگ آسانِ پزشکی، دخالت کلیسای کاتولیک در سیاست را محکوم کرد. این فیلم به موضوع مرگسخت و دشواری وضع قوانین مربوط به پایان زندگی در ایتالیا میپردازد که در درون مرزهایش شهر واتیکان قرار دارد و موضوع آن از پروندهٔ اِلوآنا اِنگلارو الهام گرفته شده است. پس از تصمیم هیئت داوران جشنواره ونیز که فیلم را از رقابت برای شیر طلایی حذف کرد، بلاکیو انتقاد شدید خود را نسبت به رئیس هیئت داوران، مایکل مان، ابراز داشت.
نمایش بیشتر
