بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد. نورمن فاستر (۱۳ دسامبر ۱۹۰۳ – ۷ ژوئیه ۱۹۷۶) یک کارگردان و بازیگر فیلم آمریکایی بود.
او با نام جان هوفر در ریچموند، ایندیانا به دنیا آمد و در ابتدا بهعنوان گزارشگر نوپا در یک روزنامه محلی در ایندیانا مشغول شد تا اینکه به نیویورک رفت به...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد. نورمن فاستر (۱۳ دسامبر ۱۹۰۳ – ۷ ژوئیه ۱۹۷۶) یک کارگردان و بازیگر فیلم آمریکایی بود.
او با نام جان هوفر در ریچموند، ایندیانا به دنیا آمد و در ابتدا بهعنوان گزارشگر نوپا در یک روزنامه محلی در ایندیانا مشغول شد تا اینکه به نیویورک رفت به امید یافتن شغل بهتر در روزنامه ولی هیچ موقعیتی نبود. او نزد چند آژانس تئاتری تلاش کرد تا اینکه کار صحنهای پیدا کرد و بعدها در سال ۱۹۲۹ در برادوی در نمایش جورج اس. کافمن / رینگ لاردنر «جون مون» بازی کرد. او همچنین در لندن، انگلستان بازی کرده بود.
او کار خود را با بازی در صحنههای جمعی فیلمها آغاز کرد و سپس به نقشهای بزرگتر راه یافت. از سوابق بازیگری او در فیلمها میتوان به Prosperity (۱۹۳۲)، Pilgrimage (۱۹۳۳)، Rafter Romance (۱۹۳۳) با جینجر راجرز و State Fair (۱۹۳۳) اشاره کرد. او چندین نمایشنامه نوشته بود. او در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ بازیگری را رها کرد تا به کارگردانی بپردازد، اگرچه گهگاه در فیلمها و برنامههای تلویزیونی ظاهر میشد.
از جمله آثار کارگردانی فاستر میتوان به The Sign of Zorro (۱۹۵۸) و فیلمهای نوآر شیک Kiss the Blood Off My Hands (۱۹۴۸)، Woman on the Run (۱۹۵۰) و Journey into Fear (۱۹۴۳) اشاره کرد. فاستر فیلم Rachel and the Stranger و بخشهای Davy Crockett از برنامهٔ Disneyland را کارگردانی کرد که بعدها به فیلمهای سینمایی Davy Crockett, King of the Wild Frontier و Davy Crockett and the River Pirates تدوین شدند؛ او هیچگونه دخالتی از سوی والت دیزنی را نپذیرفت.
در ۱۹۶۷، او Brighty of the Grand Canyon را کارگردانی کرد، بر پایهٔ رمانی کودکان نوشتهٔ مرگِریت هنری دربارهٔ یک الاغ در پارک ملی گرند کنیون در آریزونا. این فیلم با بازی جوزف کاتن، کارل سوئنسن، دیک فوران و پَت کانوی بود.
شایعه شده بود که اورسن ولز سرپرستی کارگردانی Journey Into Fear را بر عهده گرفته است، که ولز بعدها این موضوع را تکذیب کرد. فاستر کارگردان بخش «دوست من بنیتو» از فیلم مجموعهای پان-آمریکایی اورسن ولز به نام It's All True بود تا اینکه شرکت RKO پروژه را متوقف کرد.
فاستر تعدادی از معماهای چارلی چان و آقای موتو را کارگردانی کرد، از جمله Charlie Chan in Panama (۱۹۴۰)، Charlie Chan at Treasure Island (۱۹۳۹)، Mr. Moto Takes a Vacation (۱۹۳۹)، Charlie Chan in Reno (۱۹۳۹)، Mr. Moto's Last Warning (۱۹۳۹)، Mysterious Mr. Moto (۱۹۳۸)، Mr. Moto Takes a Chance (۱۹۳۸)، Thank You, Mr. Moto (۱۹۳۷) و Think Fast, Mr. Moto (۱۹۳۷).
فاستر از ۱۹۲۸ تا زمان طلاقشان در ۱۹۳۵ با کلودت کلبر ازدواج داشت. در ۱۹۳۷، او با بازیگر سالی بلِین، خواهر بزرگتر لورِتا یانگ، ازدواج کرد. این زوج تا زمان مرگ او در ۱۹۷۶ بر اثر سرطان در سانتا مونیکا در سن ۷۵ سالگی، در کنار هم ماندند. آنها دو فرزند داشتند، رابرت و گرتشن.
او در قبرستان هولی کراس در کالور سیتی به خاک سپرده شدهاست.
شرح فوق از مقالهٔ ویکیپدیا دربارهٔ نورمن فاستر گرفته شده است؛ تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا.
نمایش بیشتر
