بیوگرافی
رابرت آلدرایچ کارگردان، نویسنده و تهیهکننده فیلم آمریکایی بود که بهخاطر آثاری مانند Kiss Me Deadly (1955)، The Big Knife (1955)، What Ever Happened to Baby Jane? (1962) و The Dirty Dozen (1967) شناخته میشد.
او در کرانستون، رود آیلند زاده شد، فرزند لورا لاوسون و ناشر روزنامه ادوارد برگس آلدرایچ...
رابرت آلدرایچ کارگردان، نویسنده و تهیهکننده فیلم آمریکایی بود که بهخاطر آثاری مانند Kiss Me Deadly (1955)، The Big Knife (1955)، What Ever Happened to Baby Jane? (1962) و The Dirty Dozen (1967) شناخته میشد.
او در کرانستون، رود آیلند زاده شد، فرزند لورا لاوسون و ناشر روزنامه ادوارد برگس آلدرایچ بود. او نوه سناتور ایالات متحده نلسون دبلیو. آلدرایچ و پسرعمو نلسون راکفلر بود. او اقتصاد خواند در دانشگاه ویرجینیا. در سال 1941، برای کاری با دستمزد 50 دلار در هفته در شرکت RKO Radio Pictures از دانشگاه انصراف داد. با این کار خانوادهاش او را طرد کردند و در نتیجه از سهم احتمالی در بانک چیس که ممکن بود به ارث ببرد محروم شد. گفته شده است که «هیچ کارگردان سینمای آمریکایی همانقدر ثروتمند زاده نشد که آلدرایچ — و سپس به این اندازه کامل از پول خانواده بریده شد.»
او خیلی زود در تولید فیلم بهعنوان دستیار کارگردان ترقی کرد و با ژان رنوار، آبراهام پولونسکی، رابرت رزن، جوزف لوزی و چارلی چاپلین (بهعنوان دستیار در فیلم Limelight) همکاری کرد. او در دهه 1950 به کارگردانی تلویزیونی روی آورد و اولین فیلم بلندش، Big Leaguer، را در 1953 کارگردانی کرد. در دهه 1950، آلدرایچ عمدتاً فیلمهای اکشن مانند Apache و Vera Cruz با برت لنکستر ساخت. آلدرایچ خیلی زود بهعنوان یک فیلمساز آوتور شناخته شد و دیدگاه تکبعدی و انساندوستانهٔ لیبرال خود را در ژانرهای مختلف به تصویر کشید، در فیلمهایی مانند Kiss Me Deadly (1955)، یک کلاسیک فیلم نوآر، The Big Knife (1955)، اقتباسی از نمایشنامه کلیفورد اودتس دربارهٔ تجارت هالیوود، و Attack (1956)، یک فیلم نبرد پیادهنظام جنگ جهانی دوم که بررسی میکند چگونه تعقیب مدارهای شغلی در ارتش آمریکا تعیین میکرد چه کسی حمله کند و چه کسی دستور حمله بدهد.
در دهه 1960 او چند فیلم تجاری موفق کارگردانی کرد، مانند داستانهای گوتیک وحشت What Ever Happened to Baby Jane? (1962)، با بت دایِویس و جون کراوفورد در نقش خواهران کینهتوز و بازیگران کودک از مد افتاده، Hush… Hush, Sweet Charlotte، با بت دایِویس در نقش زنی جنوبی که در عمارت زندگی میکند و فکر میکند دارد دیوانه میشود (هم جون کراوفورد و هم دایِویس قرار بود ظاهر شوند، اما کراوفورد فیلم را ترک کرد)؛ فیلم جنجالی The Killing of Sister George (1968)؛ و فیلم جنگی بسیار محبوب The Dirty Dozen (1967).
موفقیت The Dirty Dozen به او اجازه داد برای مدتی استودیوی تولید خود را تأسیس کند، اما چند ناکامی او را وادار به بازگشت به فیلمهای تجاری مرسوم هالیوود کرد. با این حال، انساندوستی او در The Longest Yard (1974)، دربارهٔ سیاستهای بازیهای دستکاریشده، و Ulzana's Raid (1972)، یک فیلم بیرحمانه بر اساس فرار واقعی گروهی از یک منطقهٔ تحتالحمایهٔ سرخپوستان به رهبری رئیس اولزانا، خشونت و شکنجهٔ افراطیای که آنها بر خانوادههای پیشگام منزوی در قلمروی آریزونا اعمال کردند و تلاش قوای سوارهنظام آمریکا برای تعقیبشان را نشان میدهد، مشهود است.
از ازدواجش با هریت فاستر (1941–65)، رابرت آلدرایچ چهار فرزند داشت که همه در صنعت فیلم کار میکنند: آدِل، ویلیام، آلیدا و کلی. آلدرایچ بهعلت نارسایی کلیه در پنجم دسامبر 1983 در بیمارستانی در لسآنجلس درگذشت. منتقد فیلم جان پترسون در سال 2012 کار او را اینگونه خلاصه کرد: «او کارگردانی قاطع، نیشدار، مردانهمآب و بدبین بود که فساد و شر را بیپروا نشان داد و در سراسر کارش مرزهای خشونت را جابهجا کرد. سبک فیلمسازی تهاجمی و مقابلهجویانهٔ او، که اغلب زمخت و ناشیانه بود اما هرگز کمتر از کاملاً زنده و سرشار از حیات نبود، شایسته — و بهخوبی — جلب توجه فوری شماست.»
نمایش بیشتر
