بیوگرافی
رابرت آر. پاریش (متولد ۴ ژانویهٔ ۱۹۱۶، کلمبوس، جورجیا – درگذشتهٔ ۴ دسامبرِ ۱۹۹۵، ساوتهمپتون، نیویورک) بازیگر، تدوینگر، کارگردان سینما و نویسندهٔ آمریکایی بود. او برای فیلم سالِ ۱۹۴۷، Body and Soul، جایزهٔ آکادمی در رشتهٔ تدوین فیلم را دریافت کرد.
پاریش پسرِ صندوقدارِ کارخانه، گوردون آر. پاریش، و لورا آر....
رابرت آر. پاریش (متولد ۴ ژانویهٔ ۱۹۱۶، کلمبوس، جورجیا – درگذشتهٔ ۴ دسامبرِ ۱۹۹۵، ساوتهمپتون، نیویورک) بازیگر، تدوینگر، کارگردان سینما و نویسندهٔ آمریکایی بود. او برای فیلم سالِ ۱۹۴۷، Body and Soul، جایزهٔ آکادمی در رشتهٔ تدوین فیلم را دریافت کرد.
پاریش پسرِ صندوقدارِ کارخانه، گوردون آر. پاریش، و لورا آر. پاریش بود. در اواسط دههٔ ۱۹۲۰ خانواده از جورجیا به لسآنجلس نقل مکان کردند و پاریش و خواهرانش بِوِرلی و هلن خیلی زود شروع به بازیگری کردند. پاریش اولین بار در فیلم کوتاهِ Our Gang به نام Olympic Games (۱۹۲۷) ظاهر شد. (مادرشان، لورا آر. پاریش، نیز بازیگر بود و در چند فیلمِ دههٔ ۱۹۴۰ حضور داشت.) او در کلاسیک ضد جنگِ در غرب خبری نیست (۱۹۳۰) و چراغهای شهرِ چارلی چاپلین (۱۹۳۱) و در چند فیلم برای جان فورد نقشآفرینی کرد.
فورد سپس او را در سالِ ۱۹۳۶ بهعنوان دستیار تدوینگر در فیلم Mary of Scotland به کار گرفت و در Young Mr. Lincoln (۱۹۳۹) بهعنوان سردبیر صوت. پاریش بهعنوان دستیار تدوینگر و سردبیر صوت در دیگر فیلمهای فورد مانند Drums Along the Mohawk (۱۹۳۹) و The Grapes of Wrath (۱۹۴۰) کار کرد. پاریش و فورد در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کردند و روی فیلمهای مستند و آموزشی از جمله The Battle of Midway (۱۹۴۲) کار کردند.
در سالِ ۱۹۴۷ او برای اولین تجربهاش بهعنوان تدوینگرِ فیلم بلند در درامِ پرشتابِ بوکسِ رابرت راسن، Body and Soul، اسکار گرفت؛ این جایزه را با فرانسیس لیون شریک شد. پاریش بعدها برای فیلمِ دیگرِ راسن — درامِ سیاسیِ All the King’s Men (۱۹۴۹) — نامزد شد؛ این نامزدی را با ال کلارک شریک بود.
پاریش به کار در مجموعهای از فیلمهای مورد تقدیر ادامه داد و در سالِ ۱۹۵۱ با ملودرامِ انتقامیِ پرکششِ Cry Danger، شروعی امیدوارکننده در کارگردانی داشت. آثار بعدی او با موفقیتهای متغیری روبهرو شد. The Purple Plain (۱۹۵۴) برای «بهترین فیلم بریتانیایی» در هشتمین دورهٔ جوایز آکادمی فیلم بریتانیا نامزد شد. یکی از بدنامترین فیلمهای او پارودی جیمز باند، Casino Royale (۱۹۶۷)، بود که او یکی از پنج کارگردان آن فیلم بود. آخرین فیلمش که شریکِ کارگردانی آن با برتران تاورنیه بود، Mississippi Blues (۱۹۸۳) بود.
پاریش دو خاطرهنگاری نوشت: Growing Up in Hollywood (۱۹۷۶) و دنبالهاش Hollywood Doesn't Live Here Anymore (۱۹۸۸). کوین براونلو دربارهٔ اولی نوشت: «داستانهای او دربارهٔ این فیلمها خودِ بهتنهایی شگفتانگیز بودند، و او اغلب آنها را از زاویهای غیرمستقیم مطرح میکرد، بنابراین نه تنها نقطهٔ پایان بلکه وضعیت نیز شما را شگفتزده میکرد. همهٔ ما از او خواهش کردیم که آنها را بنویسد و در ۱۹۷۶ این کار را کرد، و یکی از دلپذیرترین — و خندهدارترین — کتابها دربارهٔ صنعت فیلم را تولید کرد. آن کتاب Growing Up in Hollywood نام داشت و بایستی در این سال صدمین سالِ تولد دوباره چاپ میشد.» در جمعبندیِ دورانِ پاریش، آلن گرانت ریچاردز نوشت: «جز کارِ برجستهٔ او در تدوین و کارگردانیهای زودهنگامش، پاریش احتمالاً بیشتر بهعنوان راوی از دو کتابِ خاطراتِ هالیوودیاش به یاد آورده خواهد شد.»
نمایش بیشتر
