بیوگرافی
سهراب شهیدثالث در سال ۱۹۴۴ در تهران در خانوادهای طبقه متوسط به دنیا آمد و در تهران زندگی کرد. او در کودکی داستانگو بود و علاقهمند به تصویریکردن روایتهایش بود. در سال ۱۹۶۳ سهراب شهیدثالث ایران را بهسوی وین ترک کرد، جایی که همزمان در مدرسه سینما و مدرسه بازیگری...
سهراب شهیدثالث در سال ۱۹۴۴ در تهران در خانوادهای طبقه متوسط به دنیا آمد و در تهران زندگی کرد. او در کودکی داستانگو بود و علاقهمند به تصویریکردن روایتهایش بود. در سال ۱۹۶۳ سهراب شهیدثالث ایران را بهسوی وین ترک کرد، جایی که همزمان در مدرسه سینما و مدرسه بازیگری تحصیل میکرد، اما در ۱۹۶۷ بهدلیل تشخیص ناگهانی سل، تحصیلاتش قطع شد. در جریان درمان، به پاریس رفت تا تحصیلات سینماییاش را در کنسرواتوار مستقل سینمای فرانسه ادامه دهد و اندکی بعد، در ۱۹۶۸، به ایران بازگشت.
با بازگشت به تهران، شهیدثالث در وزارت فرهنگ ایران بهعنوان فیلمساز مستند مشغول به کار شد و چندین فیلم کوتاه و مستند ساخت، از جمله درباره رقص سنتی گروههای قومی مختلف ایران. در طول اقامتش در ایران (۱۹۶۸–۱۹۷۴)، دو فیلم بلند مهم ساخت: «یک اتفاق ساده» (۱۹۷۳) و «طبیعت بیجان» (۱۹۷۴)، که هر دو بهخاطر بازنمایی اجتماعی-رئالیستیِ زندگی در ایران و سبک سینماتوگرافی نوآورانه و تجربیشان جوایز بینالمللی مهمی کسب کردند.
شهیدثالث همچنین چندین فیلم کوتاه برای وزارت فرهنگ و هنر ساخت. او فیلمهای سفارشی بسیاری درباره رقصهای فولکلور محلیِ گروههای قومی مختلف ساخت. او همچنین شروع به ساخت مستندهای کوتاهی کرد که شرایط آزاردهندهٔ زندگی طبقه کارگر را نشان میدادند. بدیهی است که پیام سیاسیِ براندازانهٔ این فیلمها مورد پسند حکومت نبود و شهیدثالث مجبور به ترک کشور شد.
او در ۱۹۷۴ در آلمان ساکن شد و به ساخت مستند برای رسانههای آلمانی پرداخت. فیلمهایی که ساخت به او شناخت بینالمللی بیشتری داد و او به ساخت مستند و فیلم بلند برای برنامههای عمدهٔ تلویزیون آلمان ادامه داد. آخرین فیلم او، «رزها برای آفریقا»، در ۱۹۹۱ برای تلویزیون آلمان ساخته شد. در ۱۹۹۲ او آلمان را ترک کرد و به ایالات متحده رفت تا به خانوادهاش بپیوندد. او درگذشت بر اثر بیماری مزمن مرتبط با کبد که در طول زندگیاش به آن مبتلا بود.
سهراب شهیدثالث بهعنوان یکی از پیشگامان موج نو سینمای ایران شناخته میشود. به گفتهٔ خودش، سینمای او قصد داشت «تناقض میان انسان و جامعه» را مستندسازی کند. در طول کارنامهاش، او نقش سینما را چنین میدید: «آگاه ساختن نسبت به حقارت و غیرانسانیبودنِ زندگی.»
نمایش بیشتر
