انیمه Ramayana: The Legend of Prince Rama

پادشاه شرور راوانا چشمش به پادشاهی آیودهیا دوخته و فرصت برپا کردن هرج‌ومرج زمانی پیش می‌آید که همسر محبوب شاهزاده رام — که تازه فریب خورده و تبعید شده بود — را می‌رباید. رامِ پریشان‌حال همراه با برادرش لاکشمان تصمیم می‌گیرند او را نجات دهند و آنچه رخ می‌دهد یک ماجراجویی انیمیشنی بی‌نهایت موفق است؛ سرشار از اساطیر و افسانه، موجودات اسرارآمیز، شمشیرزنی، عشق، تراژدی...

پادشاه شرور راوانا چشمش به پادشاهی آیودهیا دوخته و فرصت برپا کردن هرج‌ومرج زمانی پیش می‌آید که همسر محبوب شاهزاده رام — که تازه فریب خورده و تبعید شده بود — را می‌رباید. رامِ پریشان‌حال همراه با برادرش لاکشمان تصمیم می‌گیرند او را نجات دهند و آنچه رخ می‌دهد یک ماجراجویی انیمیشنی بی‌نهایت موفق است؛ سرشار از اساطیر و افسانه، موجودات اسرارآمیز، شمشیرزنی، عشق، تراژدی و سیاست — عملاً همه چیزهایی که از یک حماسه هندی انتظار می‌رود (با سهم چشمگیر خلاقیت ژاپنی‌ها). سبک طراحی شاید خیلی جزئی‌نگر نباشد، اما زنده و رنگارنگ است و به‌خوبی از صحنه‌های تنهایی و اوج احساس به نبردهای عظیم و حتی ارابه پرنده منتقل می‌شود — که اندکی مرا به یاد «دزد بغداد» ۱۹۴۰ انداخت. خود داستان پر از نقشه‌ها، خیانت‌ها و نیرنگ‌هایی است که حتی مکیاولی را نیز سرخ‌رو می‌کند: رام باید جاه‌طلبی‌های شوم دشمنانش را خنثی کند و راوانا تنها دشمن قدرتمند او نیست. موسیقی متن طعمی اندکی کلاسیک دارد و با تنظیم‌های غنی سازهای زهی همراه شده؛ این موسیقی در کنار تصویرسازی بخش زیادی از بار احساسی را به دوش می‌کشد و از پراکنده‌گوییِ دیالوگ‌ها جلوگیری می‌کند. فیلم حدود دو ساعت و ربع است، اما با ریتمی هیجان‌انگیز و لذت‌بخش می‌گذرد و عمق و غنای فرهنگی را نشان می‌دهد که پر از افسانه‌هایی است که تماشاگر را مسحور و سرگرم می‌کنند.