مردی برای جلوگیری از طلاق، به همسرش اجازه می دهد که با مردان دیگر رابطه داشته باشد. هنگامی که معشوقه های همسر او یکی یکی شروع به ناپدید شدن می کنند، این مرد مظنون اصلی این اتفاق می گردد.
مردی برای جلوگیری از طلاق، به همسرش اجازه می دهد که با مردان دیگر رابطه داشته باشد. هنگامی که معشوقه های همسر او یکی یکی شروع به ناپدید شدن می کنند، این مرد مظنون اصلی این اتفاق می گردد.
«دیپ واتر» خود را بهعنوان یک تریلر اغواگرانه میفروشد، اما دقیقاً از همان عناصر لازم تهی است. آدریان لاین پس از بیست سال غیبت تلاش میکند بازگردد، اما فیلمنامهٔ زک هلم و سم لویینسون مشکلات زیادی دارد. قهرمانان داستان آدمهایی فوقالعاده نامطلوب و در رابطهای بهشدت سمیاند که تماشای آن خستهکننده و آزاردهنده است، اما به دلیل عدمرخداد رشد شخصیتی و نبود قوس روایی، روایت...
«دیپ واتر» خود را بهعنوان یک تریلر اغواگرانه میفروشد، اما دقیقاً از همان عناصر لازم تهی است. آدریان لاین پس از بیست سال غیبت تلاش میکند بازگردد، اما فیلمنامهٔ زک هلم و سم لویینسون مشکلات زیادی دارد. قهرمانان داستان آدمهایی فوقالعاده نامطلوب و در رابطهای بهشدت سمیاند که تماشای آن خستهکننده و آزاردهنده است، اما به دلیل عدمرخداد رشد شخصیتی و نبود قوس روایی، روایت مکرر، پیشبینیپذیر و بیجان بهنظر میرسد. برخورد شتابزده با شخصیتهای فرعی و زیرپلاتها به فیلمنامهای کاملاً بههمریخته منجر شده که حتی یک پردهٔ سوم سنتی هم در آن دیده نمیشود. در نهایت، بن افلک و آنا د آرماس عملکرد خوبی دارند، پس دستکم چیزی هست که بتوان از آن قدردانی کرد.
امتیاز: D
بن افلک در نقش «ویک» مردی موفق است که با «ملیندا» (آنا د آرماس) ازدواج کرده؛ زنی بسیار زیبا که در عمل ازدواج بازتری را میپذیرد. او اغلب با عشاق جوان و خوشتیپش بهنوعی جلوی چشم ویک و دوستانشان خودنمایی میکند. وقتی یکی از همراهانش ناپدید میشود، ویک به جانشین او «جوناس» (داش میهوک) میگوید او را با چکش کشته است. واقعیت دارد یا نه؟ شایعات زود پیچیده میشود، و وقتی یکی دیگر از معشوقههای او، «چارلی» (جیکوب الوردی)، در استخر پیدا میشود، حدس و گمانها بیشتر میشود. راستش را بخواهید، برایم مهم نبود. افلک در این فیلم دور از بهترینهایش است و آنا د آرماس هم در چند فیلم اخیر تجربههای ضعیفی داشته؛ صرفاً درآوردن لباس و فحشدادن تحریکآمیز، بازیگری نیست. پایانبندی بهطرز خندهداری ضعیف است و همهچیز در مجموع تلاشی ضعیف از آدریان لاینی در حال افول است که هم فراموششدنی و هم بد است. حضور بازیگران شناختهشده جایگزین داستان خوب و فیلمنامهٔ درستوحسابی نیست؛ وقت همگی تلفشده است.
حسادت چنان جهنمیست که کلود شابرول عملاً فیلم قاطع دربارهٔ آن ساخت و آن را L’Enfer نامید. آدریان لاین در موضوع حسادت راحت است؛ او قبلاً «جاذبهٔ مرگبار»، «پیشنهاد نامشروع»، «لولیتا» (که بهنظر نگارنده از نسخهٔ کیوبریک برتر است) و «بیوفا» (که تا حدودی برگرفته از La Femme Infidèleِ شابرول است) را کارگردانی کرده. گفتن اینکه این فیلم تکراریست، کمگفتهای است، اما لاین در بازگشت پس از بیست سال تصمیم عاقلانهای گرفته که به سرزمینی آشنا بازگردد. برای بن افلک هم «دیپ واتر» حرکت حرفهای خوبی است؛ فیلم او را پس از «The Way Back» به مسیر بازمیگرداند و فرصتی میدهد تا بازیای ظریف و بافتدار ارائه دهد؛ او ناامید نمیکند و نوعی پرخاشگری منفعل را تا حد یک هنر ارتقاء میدهد. افلک اکنون مانند دوست نزدیکش مت دیمون، در نقشهایی برآمده از شخصیتهای پاتریشیا هایاسمیت درخشیده است؛ این فیلم را میتوان تصویر زندگی زناشویی تام ریپلی تصور کرد. آنا د آرماس نیز در نقش ملیندا خوب است؛ زنی بهتمامی قابلنفرت که تنها ویژگی قابلستایشش عشق بیقیدوشرط ویک به اوست. ویک او را تقریباً از تهِ دل دوست دارد — میگویم تقریباً چون ممکن است قلبش نتواند میل یا تمایلی دیگر را بهخوبی پشتیبانی کند — بنابراین تلویحاً پذیرفته شده که ملیندا آزادی دارد در جای دیگر آرامش بیابد، معمولاً در آغوش مردان جوان و کمفکر. این توافق میان دوستان زوج هم پنهان نیست چرا که ملیندا الکلی و خودآگاهنبوده است. ویک در جمع با ترکیبی از طنز خشک، کنایهٔ سرد و خودتحقیرانه موضوع را بیاهمیت جلوه میدهد که برخی از بهترین دیالوگهای فیلم را رقم میزند و هر لحظه میتواند با حالت مبهمی تهدیدآمیز همراه شود، بهویژه وقتی تنها با یکی از معشوقههای ملیندا روبهرو میشود. علاوه بر شابرول، لاین مرا به پیتر گرینوِی هم یادآوری میکند — نه فقط بهخاطر حلزونهای خانگی ویک که یادآور A Zed & Two Noughts است. معمولاً فیلمهایی که در آنها شخصیتها به نوعی از قتل جان سالم به در میبرند را غیراخلاقی مییابم؛ استثناهایی مانند آثار گرینوِی وجود دارند که در آنها اخلاق متعارف اساساً مطرح نیست. در «دیپ واتر» هیچ شخصیت مهم و مرتبط با قصه بیگناه نیست و سرانجام همه به اندازهٔ کارشان بهدست میآورند — حتی وقتی، مانند ویک، به آنچه میخواستند میرسند.
بدترین فیلمی که در عمرم دیدم. این فیلم ضدخانواده است و باعث میشود دیگر هیچگاه به زنان اعتماد نکنید. زنان موجوداتی زیبا هستند، اما در این فیلم بهعنوان خیانتکار نشان داده شدهاند.
نکته: برای تماشا با زیرنویس چسبیده لطفا از برنامههایی مثل MXPlayer استفاده بفرمایید تمامی عناوین دارای زیرنویس چسبیده سافت ساب میباشند.
کاربران دارای اشتراک از سرورهای پرسرعت و با کیفیت بهرهمند میشوند.
دیدگاه های کاربران