فیلم Buffalo ’66 1998

«بافِلو ’66» (1998) فیلمی مستقل و نامتعارف به نویسندگی و کارگردانی و بازی وینسنت گالو است. داستان دربارهٔ مردی خشمگین و آشفته به نام بیلی (وینسنت گالو) است که پس از پنج سال آزادی مشروط از زندان در حوالی بوفالو آزاد می‌شود. او دختر جوانی را از سرکار در یک آموزشگاه باله می‌رباید — لیلا (کریستینا ریکی) — و ناگهان از او می‌خواهد در نقش...

«بافِلو ’66» (1998) فیلمی مستقل و نامتعارف به نویسندگی و کارگردانی و بازی وینسنت گالو است. داستان دربارهٔ مردی خشمگین و آشفته به نام بیلی (وینسنت گالو) است که پس از پنج سال آزادی مشروط از زندان در حوالی بوفالو آزاد می‌شود. او دختر جوانی را از سرکار در یک آموزشگاه باله می‌رباید — لیلا (کریستینا ریکی) — و ناگهان از او می‌خواهد در نقش همسرش ظاهر شود تا والدین عصبی و ناپخته‌اش را فریب دهد. انگیزهٔ او تنها آشتی با مادر نیست؛ بیلی دلخوری‌ها و کینه‌هایی دارد، از جمله حساب‌وکتابی با یک شرط‌بند (میکی رورک) و حتی کینه‌ای نسبت به یک گل‌کیکر تیم بیلز که پنج سال پیش او را ناامید کرده بود. کریستینا ریکی یکی از نکات قوت فیلم است: کوچک‌اندام، جذاب و دوست‌داشتنی که حضورش صحنه‌ها را زنده می‌کند. اما متأسفانه بخش‌هایی از روایت کش‌دار شده و می‌توانست تا یک‌سوم یا حتی نیمی از سکانس‌ها کوتاه‌تر باشد؛ مخصوصاً بخش طولانی در خانهٔ والدین که به کندی فیلم آسیب می‌زند. با این حال، پایان فیلم تأثیرگذار است: قطعهٔ «Heart of the Sunrise» از گروه Yes در جای دقیقی قرار گرفته و پیام قوی‌ای دربارهٔ قدرت عشق بی‌تردید برای دگرگون‌سازی آدم‌ها منتقل می‌کند. این فیلم ریتم خوبی دارد و رابطهٔ تدریجی و در عین حال عجیب میان گالو و ریکی جذاب است. فیلم به‌نوعی یک «جاده‌ای» کوچک و صمیمی است که کم‌کم گذشتهٔ پیچیدهٔ هر دو شخصیت را آشکار می‌کند و قصه را به سمت یک گونه رستگاریِ شخصی هدایت می‌کند، بدون آن حس‌های غلیظ و کلیشه‌ای عاشقانه. بازی‌ها زنده و گیرا هستند و بیشتر بار قصه بر دو بازیگر اصلی است تا صحنه‌های احساساتی ساختگی. مدت زمان فیلم حدود ۱ ساعت و ۵۰ دقیقه است و در بوفالو، نیویورک و مناطقی اطراف مانند گوواندا، لاکاوانا و وودلاون فیلم‌برداری شده است. سایر بازیگران حاضر در نقش‌های کوتاه عبارت‌اند از انجلینا هیوستون، میکی رورک، جان-مایکل وینسنت و روزانا آرکت. نمره: C+ / B-