فیلم The Midnight Man 2016

فیلم واقعاً خوبیه؛ دوباره می‌بینمش و توصیه‌اش می‌کنم. اول از همه، لِن شِی (بازیگر «Insidious») هر بار که در صحنه حضور داره، کاملاً صحنه رو می‌دزده — اگر کسی بلده سبک «ترسِ پیرزنانه» رو اجرا کنه، اوست. مثل اکثر فیلم‌های ترسناک قابل قبول، این یکی هم با حماقت پیش می‌ره. حتی اگر اندکی احتمال می‌دادیم که اتفاقات واقعی باشن — و جدا از اینکه پیدا کردن «بازی»...

فیلم واقعاً خوبیه؛ دوباره می‌بینمش و توصیه‌اش می‌کنم. اول از همه، لِن شِی (بازیگر «Insidious») هر بار که در صحنه حضور داره، کاملاً صحنه رو می‌دزده — اگر کسی بلده سبک «ترسِ پیرزنانه» رو اجرا کنه، اوست. مثل اکثر فیلم‌های ترسناک قابل قبول، این یکی هم با حماقت پیش می‌ره. حتی اگر اندکی احتمال می‌دادیم که اتفاقات واقعی باشن — و جدا از اینکه پیدا کردن «بازی» خودش بعید به نظر می‌رسه — باید از شدت خستگی و بی‌چاره‌گی چه‌قدر می‌بودید که کاری رو انجام بدید که شامل ریختن خون باشه؟ این نکته عصبانی‌م کرد، ولی بیشتر توضیح بدم ممکنه لو بدم، پس فعلاً توقف می‌کنم. در واقع از این ایده خیلی خوشم اومد: بازی‌ای که جان در اون به خطر میفته و مواجهه با یک موجود کابوس‌گونه است؛ نوعی ترفند «فریب مرگ» مثل Final Destination اما به‌صورت مستقیم‌تر. فیلم در نشان دادن تأثیرات «مرد نیمه‌شب» عالی عمل می‌کنه و تصاویر بسیار خوبی خلق می‌کنه. در بقیه موارد، داستان از جنس «تا صبح توی خونه زنده بمون»ه؛ هرچند قصه کلی چندان خارق‌العاده نیست، اما پیچش‌های خوبی داره و ایده مرد نیمه‌شب واقعاً جذابه.