فیلم The Texas Chain Saw Massacre 1974

**تجربه‌ای ناراحت‌کننده از یک فیلم ترسناک نمادین درباره یک خانواده دیوانه در تگزاس روستایی** پس از اینکه گروهی از جوانان یک مسافر بی‌خانمان روانی را در شرق تگزاس سوار می‌کنند، به یک خانه جنون‌آمیز برمی‌خورند که شامل مردی بزرگ‌جثه و گنگ با ماسکی از پوست انسان است. فیلم "کشتار با اره‌برقی تگزاس" (1974) به کارگردانی توب هوپر، یک فیلم ترسناک نمادین و تأثیرگذار است که به‌طور واقعی...

**تجربه‌ای ناراحت‌کننده از یک فیلم ترسناک نمادین درباره یک خانواده دیوانه در تگزاس روستایی** پس از اینکه گروهی از جوانان یک مسافر بی‌خانمان روانی را در شرق تگزاس سوار می‌کنند، به یک خانه جنون‌آمیز برمی‌خورند که شامل مردی بزرگ‌جثه و گنگ با ماسکی از پوست انسان است. فیلم "کشتار با اره‌برقی تگزاس" (1974) به کارگردانی توب هوپر، یک فیلم ترسناک نمادین و تأثیرگذار است که به‌طور واقعی و ناراحت‌کننده‌ای اجرا می‌شود. برخی از تماشاگران ممکن است چند صحنه را سرگرم‌کننده بدانند، مانند سقوط فرانکلین در ویلچر از تپه و یا حرکات اغراق‌آمیز او در یک ساختمان خراب، اما این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که این فیلم یک اثر جدی و آزاردهنده در ژانر ترسناک است. در مقابل، فیلم "خانه هزار جسد" (2003) به کارگردانی راب زامبی، نه تنها ناراحت‌کننده نبود بلکه به رویکردی اغراق‌آمیز و کارتونی گرایش پیدا کرده بود. بله، فیلم رنگارنگ و سرگرم‌کننده بود، اما هیچ حس ناراحتی یا ترس را منتقل نمی‌کرد. از دیگر نقاط قوت این فیلم می‌توان به لوکیشن‌های روستایی، صحنه‌های شبانه جذاب (مانند بوته‌های خاردار) و زنان به‌خوبی فیلمبرداری شده بدون هرگونه رفتار غیرمرسوم اشاره کرد: تری مک‌مین (پم) و مارلین برنز (سالی). آن‌ها از نوع دختران همسایه هستند، اما به اندازه کافی جذاب هستند. این فیلم به عنوان یک اثر جدی در ژانر ترسناک به‌خوبی درخشان است و می‌توانم درک کنم که افرادی آن را به شدت تحسین می‌کنند. اما فیلم‌های ترسناک فراتر از صرفاً ترساندن و آزار دادن تماشاگران هستند. برای من، عمل آخر فیلم بیش از حد یک‌بعدی است و تمرکز زیادی بر روی خانواده‌های شیطانی و دختری که در حال فرار و جیغ زدن است دارد. هرچند که این بخش کاملاً دیوانه‌وار است، اما همچنین خالی و بی‌انگیزه به نظر می‌رسد. مدت زمان فیلم 83 دقیقه است و یک نسخه بدون درجه‌بندی 88 دقیقه‌ای نیز وجود دارد. فیلم در شرق تگزاس فیلمبرداری شده است و خانه‌ای که در آن فیلمبرداری شده به کینگلند منتقل و به یک رستوران بازسازی شده است. **نمره: B-/C+** شاید عادلانه نباشد که یک فیلم را 50 سال بعد از ساخته شدن به شدت مورد قضاوت قرار دهیم، اما من این فیلم را واقعاً بیش از حد ارزیابی شده و آزاردهنده یافتم. پنج مسافر یک مسافر بی‌خانمان را در ون خود سوار می‌کنند اما به سرعت متوجه می‌شوند که او به چاقوها علاقه دارد و به‌طور کامل عاقل نیست. آن‌ها موفق می‌شوند او را دور کنند و به یک گاراژ که در کنار قبر پدربزرگ فرانکلین ویلچری (پل آ. پارتین) و خواهرش سالی (مارلین برنز) قرار دارد، می‌رسند. پس از آن، دو نفر از دوستان برای شنا می‌روند و هرگز برنمی‌گردند. "جری" برای جستجو می‌رود و بله، آن دو نفر دیگر به سمت بیابان در تاریکی می‌روند. خیلی زود متوجه می‌شویم که چه بر سر آن دو نفر آمده و انتظار داریم که داستان طبق پیش‌بینی ما پیش برود. اما اینطور نمی‌شود و در نهایت متوجه می‌شویم که داستان چیز دیگری است. بخش پایانی فیلم چندان جذاب نیست و بیش از حد وابسته به جیغ و دادهای بی‌پایان و رفتار بازدیدکنندگانی است که هیچ ایده‌ای درباره حفظ جان خود ندارند. چه کسی در تاریکی به سمت سرزمین ناشناخته‌ای می‌رود و مردی ویلچری را همراه خود می‌برد، در حالی که سه نفر از دوستانشان ناپدید شده‌اند؟ وقتی که با مجرمان مواجه می‌شویم، به نظر می‌رسد همه چیز شبیه یک فیلم کمدی باشد و هیچ نشانه‌ای از ترس در آن وجود ندارد. به وضوح، این فیلم با بودجه‌ای بسیار کم ساخته شده است و استانداردهای تولید آن نشان‌دهنده این موضوع است. شاید من در آن زمان در حالت مناسبی نبودم، اما این فیلم را واقعاً ناامیدکننده و خنده‌دار یافتم - اما نه به روش خوب. **یکی از بهترین و جذاب‌ترین فیلم‌های ترسناک ساخته شده است.** همانطور که عنوان نشان می‌دهد، بی‌تردید این فیلم یکی از بهترین و تأثیرگذارترین فیلم‌های ترسناک است. تاریخچه تولید آن نیز بسیار جذاب است. اگر به فیلم‌های ترسناک یا کشتارگر علاقه‌مند هستید، باید این فیلم را تماشا کنید و تجربه کنید. همین!