فیلم The Gun Runners 1958

«اگر در آدم بدی نباشد، او بد نمی‌شود. و در تو، سم، چنین چیزی نیست.» فیلم The Gun Runners را دان سیگل کارگردانی کرده و فیلمنامهٔ آن را دنیل مین‌وِیرینگ و پاول موناْش بر مبنای رمان اروست همینگوی «To Have and Have Not» نوشته‌اند. در این فیلم آدی مورفی، ادی آلبرت، پاتریشیا اوونز، اِورت سلون، ریچارد جکل، پاول برچ و جک ایلم بازی می‌کنند. موسیقی اثر...

«اگر در آدم بدی نباشد، او بد نمی‌شود. و در تو، سم، چنین چیزی نیست.» فیلم The Gun Runners را دان سیگل کارگردانی کرده و فیلمنامهٔ آن را دنیل مین‌وِیرینگ و پاول موناْش بر مبنای رمان اروست همینگوی «To Have and Have Not» نوشته‌اند. در این فیلم آدی مورفی، ادی آلبرت، پاتریشیا اوونز، اِورت سلون، ریچارد جکل، پاول برچ و جک ایلم بازی می‌کنند. موسیقی اثر از لیت استیونز و فیلم‌برداری از هال موهر است. در زمان انقلاب کوبا، صاحب قایق سم مارتین (مورفی) بی‌آنکه بخواهد، در جریان قاچاق اسلحه گرفتار می‌شود. رمان همینگوی قبلاً دو بار با موفقیت قابل توجهی به فیلم درآمده بود (To Have and Have Not - 1944 / The Breaking Point - 1950)، بنابراین دلیل ساخت بار دیگرِ این اقتباس کمی نامشخص است. با این حال، فیلم کاملاً بی‌ثمر هم نیست. هستهٔ موضوعی فیلم از جهت وجدان اخلاقی سم مارتین شکل می‌گیرد؛ زمانی که درمی‌یابد کاملاً از کنترل خارج شده است، این وجدان دچار تکان می‌شود. با همسری دوستدار در خانه (اوونز) و دوست الکلی‌اش همراه (سلون که مانند همیشه ارزش افزوده دارد)، بعد انسانی فیلم بالاتر از متوسط قرار می‌گیرد. آلبرت نقش منفی باکیفیتی ارائه می‌دهد و با تعدادی غلام حلقه به‌پا، فیلم برای لحظات خشونت‌آمیزی که بیننده را غافلگیر می‌کنند، برجسته می‌شود. برخی جلوه‌های پردهٔ پس‌زمینه (back projection) ضعیف‌اند، اما این کاستی با برخی تصاویر لوکیشن زیبا جبران می‌شود؛ موهر نیز سایه‌پردازی‌های سیاه‌وسفید خوش‌ساختی را به تعاملات کلیدی شخصیت‌ها می‌آورد. در نهایت اما نقطه قوت واقعی فیلم به مورفی بازمی‌گردد؛ او برای سیگل واقعاً تلاش می‌کند و اجرای او لیاقت فیلمی بهتر را داشت، اما همین بازی موجب می‌شود فیلم از سطح متوسط بالاتر رود و دیدنش برای طرفداران او واجب باشد. ۶/۱۰