فیلم The Falling 2014

فیلم «The Falling» با وجود جذابیت‌هایش به دلیل غلو در صحنه‌های بیهوشی، دچار افت کیفیت می‌شود. بلوغ به تغییرات شخصیتی قوی اشاره دارد و به تجربه نوجوانی می‌پردازد که کودکان را به بزرگسالان شکوفا تبدیل می‌کند. اما این سفر معمولاً ساده نیست و نیاز به انرژی جسمی و روانی دارد که تمایلات هورمونی را به حرکت در می‌آورد. دوستی‌های بین دختران جوان به خصوص چالش‌برانگیز...

فیلم «The Falling» با وجود جذابیت‌هایش به دلیل غلو در صحنه‌های بیهوشی، دچار افت کیفیت می‌شود. بلوغ به تغییرات شخصیتی قوی اشاره دارد و به تجربه نوجوانی می‌پردازد که کودکان را به بزرگسالان شکوفا تبدیل می‌کند. اما این سفر معمولاً ساده نیست و نیاز به انرژی جسمی و روانی دارد که تمایلات هورمونی را به حرکت در می‌آورد. دوستی‌های بین دختران جوان به خصوص چالش‌برانگیز است و مراسم‌هایی برای تحکیم پیوندها بین آن‌ها شکل می‌گیرد. رازآلودگی خاص مورلی در این فیلم حول محور بلوغ یک مدرسه دخترانه می‌چرخد که پس از فوت تراژیک یکی از همکلاسی‌ها، دچار هیستری جمعی می‌شود. این هیستری روانی به بررسی جنبه‌های جنسی کمک می‌کند و در فضایی با درام ملودراماتیک و پس‌زمینه‌ای پاییزی شکل می‌گیرد. این فیلم به طرز نگران‌کننده‌ای جذاب است و از استعاره‌های بدنی برای برجسته‌سازی عناصر ماورایی در انگیزه‌های جنسی استفاده می‌کند. مورلی به‌طور کلی زمانی که اجازه می‌دهد استعداد بازیگری‌اش درخشان شود، تماشاگران را به خود جلب می‌کند. ویلیامز، با بی‌گناهی‌اش، هر صحنه را با شجاعت کنترل می‌کند و نقش دانش‌آموزی را ایفا می‌کند که به نظر می‌رسد کاتالیزوری برای بروز هیستری باشد. او به بیمارستان منتقل می‌شود، تحلیل روانی می‌شود و به‌طور فعال از درمان دور می‌شود، اما هیچ‌گاه به شکل واضحی به بروز هیستری پرداخته نمی‌شود. این یک بیماری روانی غیرقابل توضیح است. هدف مورلی در ایجاد ابهام، داستانش را به سمت تصویرسازی جنسی سوق می‌دهد. مواد شیمیایی هورمونی به جریان خون نفوذ کرده و ذهن را کنترل می‌کنند. در مقابل، فیلمنامه‌اش به شعرهای ethereal و روایت‌های سایکدلیک متوسل می‌شود، که ارتباط بین این دختران را مورد تأکید قرار می‌دهد. متأسفانه، چند صحنه گفت‌وگو به‌صورت مستقیم استعاره‌های پیشنهادی را عرضه می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که مورد توجه قرار می‌گیرند، به‌ویژه در جلسه درمانی یک‌سویه‌ای که لیدیا و دوستانش تجربه می‌کنند. این امر تفسیرهای جسورانه‌ای که قبل از عمل نهایی وجود داشتند را تا حد زیادی کمرنگ می‌کند. سپس ده دقیقه پایانی آغاز می‌شود و مورلی به‌طور علنی دچار هیستری خود می‌شود. لحن تغییر می‌کند. حال و هوا به‌طور واضح تغییر می‌کند. سرعت افزایش می‌یابد. او به موضوعات تاریک‌تری می‌پردازد که به شدت با روایت رازآلود غالب در تضاد است. لیدیا، با معصومیتی virginal، مادر ناخواسته‌اش را درباره پدرش مورد سؤال قرار می‌دهد و در عین حال رابطه‌ای با برادرش برقرار می‌کند. کشف ریشه‌های واقعی‌اش، توضیحی وراثتی برای ناپایداری روانی‌اش ارائه می‌دهد. در این نقطه است که مورلی کنترل را از دست می‌دهد و توضیحی سطحی ارائه می‌دهد که می‌تواند آشفتگی خانوادگی را در عرض چند دقیقه حل کند و اجازه می‌دهد تا جاذبه ماورایی از بین برود. همچنین نباید فراموش کرد که پییک به‌خوبی مورد استفاده قرار نگرفته و به‌درستی هدایت نشده بود. خوشبختانه، اجرای درخشان پو باعث جبران استعدادهای از دست رفته می‌شود. تدوین به‌طور تخیلی تصاویری مختلف را در صحنه‌های سریع فلش‌بک به هم متصل می‌کند که در بیشتر موارد مؤثر است. اما موسیقی متن ثورن بسیار جسورانه و غالب بود و «The Falling» را بیشتر به یک سفر تابستانی عادی شبیه می‌کرد تا یک اثر هنری وجودی. مورلی کارگردان معتبری است و «The Falling» یکی از آثار است که به‌طور منحصر به‌فرد به موضوعات مختلف به‌طرز تخیلی و جذاب می‌پردازد. با این حال، مشکلات بنیادی آن در اوج نامناسب و تکنیک‌های نادرست نهفته است که اجازه می‌دهد روایت به‌طور مکرر دچار بیهوشی شود.