فیلم Afraid 2024

جان چو به وضوح کمی ناامید بود تا از سفینه فضایی "انترپرایز" خارج شود و به نقش پدر "کورتیس" در این داستان علمی تخیلی قابل پیش‌بینی و کپی‌برداری شده روی آورد. او به طور خوشبختانه با "مریدith" (کاترین واترسون) ازدواج کرده و سه فرزند دارد و در صنعت تبلیغات فعالیت می‌کند. وقتی کسب‌وکار او از یک شرکت هوش مصنوعی مبلغی هنگفت پیشنهاد می‌دهد تا از...

جان چو به وضوح کمی ناامید بود تا از سفینه فضایی "انترپرایز" خارج شود و به نقش پدر "کورتیس" در این داستان علمی تخیلی قابل پیش‌بینی و کپی‌برداری شده روی آورد. او به طور خوشبختانه با "مریدith" (کاترین واترسون) ازدواج کرده و سه فرزند دارد و در صنعت تبلیغات فعالیت می‌کند. وقتی کسب‌وکار او از یک شرکت هوش مصنوعی مبلغی هنگفت پیشنهاد می‌دهد تا از دستیار خانگی جدیدشان به نام "AIA" حمایت کند، او متوجه می‌شود که خانواده‌اش اکنون به عنوان آزمایشگاه اصلی در زمینه تست کاربری این فناوری انتخاب شده‌اند. آنچه که در ادامه می‌آید، زندگی آرام خانواده را به طرز اغراق‌آمیزی تحت تأثیر قرار می‌دهد، زیرا این دستگاه به ظاهر قصد کمک به هر یک از آن‌ها را دارد، اما در واقع بسیاری از مشکلات و چالش‌هایی را که هر یک از آن‌ها با آن مواجه است یا در طول سال‌ها سرکوب کرده‌اند، برجسته می‌کند. در برخی جنبه‌ها، داستان به نفوذ فناوری در زندگی ما می‌پردازد و "کورتیس" نیز می‌پرسد که در چه نقطه‌ای از زندگی‌مان با سطح درگیری فناوری راضی خواهیم شد و چه زمانی باید به بهبودهای مداوم پایان دهیم. اما این لحظات فلسفی به ندرت وجود دارند و این درام کوتاه، مسیری از پیش طی شده را دنبال می‌کند که در آن ترس چندانی وجود ندارد و بیشتر شبیه به چیزی است که قبلاً دیده‌ایم. هیچ یک از بازیگری‌ها به اندازه‌ای قابل توجه نیستند که درباره آن‌ها بنویسید و نه فیلم‌نامه، و پیش‌زمینه‌ی تهدیدآمیز ابتدایی به سرعت به چیزی اپیزودیک تبدیل می‌شود که فقط باعث می‌شود به این فکر کنم که چقدر باید منتظر "AfrAId II" یا "Still AfrAId?" بمانیم. این فیلم مناسب برای تلویزیون در زمستان است، اما در غیر این صورت چیزی بهتر از یک داستان کوتاه ضعیف اقتباس شده نیست که به خوبی در میانگی کیفیت تولیدات بلومهاوس جا می‌گیرد.