انیمه Patema Inverted 2013

پاتما معکوس فیلمی است درباره دنیایی تقسیم‌شده که در آن گرانش در جهات مختلفی عمل می‌کند. این پدیده بر روی مردم، اشیا و حتی سنگ‌های طبیعی تأثیر می‌گذارد. جایی که یک شیء ایجاد می‌شود، تعیین‌کننده‌ی جهتی است که آن شیء به سمت آن می‌افتد. البته بدون نوعی محافظت، اشیا و انسان‌ها می‌توانند به آسمان بیفتند. این مفهوم بسیار جالب است. لحظات جذاب، صحنه‌های اکشن فوق‌العاده و...

پاتما معکوس فیلمی است درباره دنیایی تقسیم‌شده که در آن گرانش در جهات مختلفی عمل می‌کند. این پدیده بر روی مردم، اشیا و حتی سنگ‌های طبیعی تأثیر می‌گذارد. جایی که یک شیء ایجاد می‌شود، تعیین‌کننده‌ی جهتی است که آن شیء به سمت آن می‌افتد. البته بدون نوعی محافظت، اشیا و انسان‌ها می‌توانند به آسمان بیفتند. این مفهوم بسیار جالب است. لحظات جذاب، صحنه‌های اکشن فوق‌العاده و توالی‌های انیمیشن جالب پتانسیل نامحدودی دارند. این فیلم این پتانسیل را به خوبی به کار گرفته و در اجرای مفهوم به گونه‌ای عمل کرده که داستان را جالب نگه می‌دارد. متأسفانه، این یکی از معدود جنبه‌های مثبت فیلم بود. ریتم فیلم عجیب بود. شروع آن نسبتاً کند بود تا اینکه برخی افشاگری‌ها توسط شخصیت‌ها ما را به درون داستان جذب کردند. فیلم زمان زیادی را صرف معرفی پاتما، یکی از قهرمانان داستان، می‌کند. در حالی که این اقدام مثبتی است، اما پاتما شخصیت چندان جالبی نیست. او دختر رئیس است، اما این نکته تنها در چند خط دیالوگ مطرح می‌شود. او صحنه‌های احساسی واقعی دارد که به دلیل عمق ناکافی شخصیت، آن احساسات چندان قوی به نظر نمی‌رسند. علاوه بر این، ایج، قهرمان دیگر، به همین شکل از پاتما حمایت نمی‌شود، حداقل در ابتدا. تا اواخر فیلم، تنها چیزی که درباره ایج می‌دانیم این است که او از ماهیت اقتدارگرایانه مدرسه/دولت خود ناراضی است. دشمن فیلم و سایر شخصیت‌های فرعی همگی بسیار یک‌بعدی هستند: احمق، عاشق، و غیره. در حالی که ریتم فیلم ناپایدار است و شروع آن کند به نظر می‌رسد، اما وقتی به سرعت خود می‌رسد، واقعاً به اوج می‌رسد. دو قهرمان واقعاً به یکدیگر کمک می‌کنند، اگرچه مدت زمان کوتاهی که هر یک برای قربانی کردن جان خود برای دیگری آماده می‌شود، بسیار کوتاه است. در مجموع، داستان وسیله‌ای برای رسیدن به هدف است. این داستان به گونه‌ای طراحی شده که شخصیت‌ها را به هم نزدیک کند تا یک‌بعدی بودن آن‌ها چندان مشهود نباشد و همچنین دلیلی برای دیدن جهان فراهم کند. پیچش پایانی خیلی هم غافلگیرکننده نبود، اما به خوبی اجرا شد. در پایان، فیلم خوب بود، نه عالی. مفهوم آن فوق‌العاده بود، اما بقیه فیلم نتوانست این مفهوم را به خوبی منتقل کند. قطعاً ارزش دیدن دارد (شاید دو بار)، اما چیزی نیست که بخواهم حداقل سالی یک بار آن را تماشا کنم.