فیلم The Violent Men 1955

«مردان خشن» (The Violent Men) — اوایل ۱۹۵۵ منتشر شد — وسترنی است برگرفته از رمان «دشت دودآلود» نوشتهٔ دونالد همیلتون. داستان دربارهٔ یک افسر سابق سواره‌نظام (گلن فورد) است که می‌خواهد مزرعهٔ خود در جنوب‌شرق را بفروشد و همراه نامزدش (می وین) به شرق بازگردد، اما جنایات آشکار افراد یک ارباب بزرگ گاوداری (ادوارد جی. رابینسون) او را وسوسه می‌کند تا با وجود خستگی...

«مردان خشن» (The Violent Men) — اوایل ۱۹۵۵ منتشر شد — وسترنی است برگرفته از رمان «دشت دودآلود» نوشتهٔ دونالد همیلتون. داستان دربارهٔ یک افسر سابق سواره‌نظام (گلن فورد) است که می‌خواهد مزرعهٔ خود در جنوب‌شرق را بفروشد و همراه نامزدش (می وین) به شرق بازگردد، اما جنایات آشکار افراد یک ارباب بزرگ گاوداری (ادوارد جی. رابینسون) او را وسوسه می‌کند تا با وجود خستگی از جنگ، دست به مقاومت شجاعانه بزند. باربارا استانویک نقش همسر ارباب را بازی می‌کند، برایان کیت نقش برادر او و دیان فاستر نقش دختر آتشین‌مزاجش را دارد. ریچارد ییکل هم در نقش یک سرسخت مغرور حضور دارد. فیلم از نظر درون‌مایه تشابهاتی با «جوبال» دارد که سال بعد آمد و احتمالاً از آن برتر است، اما «مردان خشن» فیلمی قابل‌توجه است که به‌طور ناموجه‌ای کمتر شناخته شده. تمرکز داستان روی یک مزرعهٔ بزرگ در یک درهٔ پهناورِ غرب قدیم است و استانویک به‌عنوان مطلقهٔ خانواده حضوری قوی دارد، اما او و اکثر مردان تحت فرمانش دور از هرگونه نجابتند. درکنار این فضا، فیلم بخش قابل‌توجهی از عنصر انسان‌گرایانه را دارد که تماشاگر را با خود همراه می‌کند، حتی اگر گاهی حال‌وهوای ملودراماتیک هم پیدا کند. تم اصلی دربارهٔ مردی توانمند است که تمایلی به درگیری خشونت‌آمیز ندارد اما وقتی در تنگنا قرار بگیرد وارد مبارزه می‌شود—موضوعی همیشه جذاب. مانند «شین» (۱۹۵۳)، در اینجا هم دلیل‌ها و توجیهات ارباب مزرعه شنیده می‌شود که مانع از تک‌بعدی شدن او به‌عنوان آدم بد می‌گردد؛ علاوه بر این، پیچیدگی اضافیِ کارهایی که پشت‌سرِ او انجام می‌شود هم به داستان افزوده شده است. نکتهٔ غیرمنتظرهٔ فیلم تأکید بر استفادهٔ افسر سابق از تاکتیک‌هایی است که در جنگ داخلی آموخته تا (دست‌کم امیدوارانه) دشمن را شکست دهد. زد و خورد نهایی هم خوشبختانه واقع‌گرایانه و به‌خوبی اجرا شده است. بازی بازیگران زن نیز بسیار قوی است و از جمله لیستا میلان در نقش یک زن لاتین دوست‌داشتنی در شهر حضور دارد. هر چهار زن نسبت به مردان حالت مالکانه دارند: مارثا (استانویک) و النا (میلان) از آن‌دسته‌اند که ممکن است باعث شوند به خطر جانی بیفتید، در حالی که زندگی با کارولین (وین) که جذاب ولی دست‌کاری‌کننده است، می‌تواند تقریباً هر مردی را به نوشیدن سوق دهد. جودیت (فاستر) خشمگین و مشکل‌دار است، اما جسور بوده و حس قوی‌ای از درست و نادرست دارد و نسبت به خطاها جز تحقیر چیزی ندارد. فیلم مدت‌زمانی برابر با ۱ ساعت و ۳۶ دقیقه دارد و صحنه‌های طبیعی آن در آلاباما هیلز، لون پاین در کالیفرنیا ضبط شده‌اند؛ صحنه‌های شهری نیز در اولد توکسان، آریزونا فیلم‌برداری شده‌اند. امتیاز: B / B+ باربارا استانویک بار دیگر شخصیت «مارثا» را با قدرت و استحکام تمام ارائه می‌دهد و نقش‌آفرینی‌اش از نقاط قوت این وسترن نسبتاً برتر است. قصه گرچه تا حدی پیش‌پاافتاده—ارباب ثروتمند گاوداری که می‌خواهد واسطه‌ها را حذف کند—به نظر می‌آید، اما با تلاش مناسبی از گلن فورد (که همیشه چهره‌ای ترسناک ندارد) داستانی محکم دربارهٔ طمع و عزم را پیش چشممان می‌گذارد که حس مقابله‌جویی و روحیهٔ پیشگامی را منتقل می‌کند. او با اینکه به‌ظاهر با لو (ادوارد جی. رابینسون) که معلول است ازدواج کرده و تا حدودی عاشق اوست، رابطهٔ طولانی‌مدتی هم با برادر او، کول (برایان کیت)، دارد. فورد به‌عنوان سرباز کهنه‌کار جنگ داخلی و دامدار کوچکی که عزم دارد زیر فشار له نشود، وقتی احشامش به اضطراب می‌افتند در معرض خطر قرار می‌گیرد؛ تجربهٔ جنگی او به او برتری‌ای نسبت به بقیه می‌دهد و کم‌کم زمینه برای پایانی شکل می‌گیرد که نماد جاه‌طلبی، خیانت و نوعی رستگاری است. فیلم پر از سکانس‌های اسب‌سواری و تیراندازی است و رودولف ماته با دستی سبک به بازیگران اجازه می‌دهد تا با دیالوگ‌های قدرتمند و فیلم‌برداری وسیع و چشم‌نواز، داستانی دیدنی ارائه دهند.