فیلم Stir of Echoes 1999

درِ قرمزی می‌بینم و می‌خواهم آن را سیاه کنم! Stir of Echoes را دیوید کوپ نوشته و کارگردانی کرده و از رمان هم‌نامِ ریچارد متیسون اقتباس کرده است. در این فیلم کوین بیکن، کاترین اربه، زکری دیوید کوپ، ایلنا داگلاس، جنیفر موریسون، کوین دان و کانِر اوفارِل ایفای نقش می‌کنند. موسیقی را جیمز نیوتن هاوارد ساخته و فیلم‌برداری اثر برعهده فرد مورفی است. تام ویتسکی (با بازی...

درِ قرمزی می‌بینم و می‌خواهم آن را سیاه کنم! Stir of Echoes را دیوید کوپ نوشته و کارگردانی کرده و از رمان هم‌نامِ ریچارد متیسون اقتباس کرده است. در این فیلم کوین بیکن، کاترین اربه، زکری دیوید کوپ، ایلنا داگلاس، جنیفر موریسون، کوین دان و کانِر اوفارِل ایفای نقش می‌کنند. موسیقی را جیمز نیوتن هاوارد ساخته و فیلم‌برداری اثر برعهده فرد مورفی است. تام ویتسکی (با بازی بیکن)، تکنسین تلفن در شیکاگو، زیر هیپنوتیزم خواهرزنش می‌رود و پی می‌برد که دوست خیالی پسر کوچک‌اش، آن‌طور که تصور می‌کرده، خیالی نیست... این فیلم که هم‌زمان با تم مشابه «حس ششم» ساخته شده، سزاوار است تا طرفداران معماهای ماوراءالطبیعی بیشتری آن را ببینند. تولید تقریباً بی‌عیب و نقص است؛ کوپ همهٔ عناصر کلیدی را هم روی کاغذ و هم در انتقال به پردهٔ سینما به‌خوبی اجرا کرده است. مشکل رایج فیلم‌های هم‌سبک معمولاً در ریتم است، اما کوپ آن را به‌هوشیاری در سه بخش جذاب ساختاردهی کرده است. بخش اول شخصیت‌ها و موقعیت ماورایی را معرفی می‌کند و نکتهٔ مثبت این است که واکنش شخصیت‌ها واقعی و قابل باور است، به‌ویژه واکنش همسر سردرگمِ تام. کوپ حس جوی خاصی ایجاد می‌کند و به‌خوبی مخاطب را با دیدن رؤیاهای ترسناک و شوک‌های نوریِ قرمز وارد دنیای پریشان تام می‌کند. بخش دوم ترس و چند پرشِ ناگهانی را به همراه دارد؛ کارگردان آگاه است که پرش‌های بیش‌ازحد می‌تواند اثر را خراب کند، بنابراین آن‌ها به‌خوبی فاصله‌گذاری شده و با ترسی محسوس از ناشناخته همراه هستند. در بخش پایانی، داستان در گردابی از وسواس‌هایی شبیه روی نیری و گره‌گشایی‌های گذشته باز می‌شود. فرمول استانداردی است، اما شگفت‌انگیز است که سازندگان فیلم چقدر غالباً آن را خراب می‌کنند؛ این‌جا خبری از این مشکل نیست. فیلم با موسیقی نیوتن هاوارد که عناصر اثیری را با رعد و برقِ رو به افزایش می‌آمیزد و فیلم‌برداریِ فرد مورفی که محلهٔ هارمونیکِ شیکاگو را به‌خوبی تصویر می‌کند، تقویت می‌شود—محله‌ای که کم‌کم، حتی به‌صورت نمادین، زیر و رو می‌شود. بازی‌ها بسیار خوب است؛ در مورد بیکن که دنبال‌کنندگانی دارد، این نکته قابل انتظار است. کوپ از تکنیک‌های تصویریِ خوب و مخوفی استفاده می‌کند که داستان عالیِ ریچارد متیسون را بیشتر تقویت می‌کند. چند لغزش کوچک هست، مثل مضمون فرعی مربوط به یک سازمان مخفی که گویی «توانایی» پذیرش ماورایی را دارد و احساس می‌شود صرفاً برای برجسته‌تر کردن عذاب تام اضافه شده است. همچنین واکنش به تلاش برای خودکشی به قدر کافی وقتِ صفحه‌نمایش نگرفته تا واقعاً به حرکتِ رازِ در حال باز شدن شتاب دهد. اما این‌ها شکایات کوچک‌اند؛ Stir of Echoes (عنوانی عالی) همچنان یک معمای ماورایی جذاب و سرگرم‌کننده باقی می‌ماند. ۸٫۵/۱۰