فیلم هندی K.G.F: Chapter 1 2018

فصل اول زمینه را برای یک تقابل در مقیاس کلان در فصل دوم فراهم می‌کند. «عشق به کاری» یعنی چه؟ یعنی تکرار تلاش تا رسیدن به کمال، کاری را که دوست داری قلباً انجام دهی و حتی برای لحظه‌ای حواس‌پرت نشوی. پراشانت نیل (کارگردان) در یکی از مصاحبه‌ها گفته که در زمان تدوین بیش از ۱۵۰ بار فیلم KGF را دیده است؛ او می‌خواست کارش را...

فصل اول زمینه را برای یک تقابل در مقیاس کلان در فصل دوم فراهم می‌کند. «عشق به کاری» یعنی چه؟ یعنی تکرار تلاش تا رسیدن به کمال، کاری را که دوست داری قلباً انجام دهی و حتی برای لحظه‌ای حواس‌پرت نشوی. پراشانت نیل (کارگردان) در یکی از مصاحبه‌ها گفته که در زمان تدوین بیش از ۱۵۰ بار فیلم KGF را دیده است؛ او می‌خواست کارش را تا حد امکان بی‌نقص بسازد. هنگام فیلم‌برداری، فیلم‌بردار Bhuvan Gowda با دوربینی و تجهیزات نزدیک به ۴۰ کیلوگرمی در میان باد و گرد و غبار صحنه‌ها را ضبط می‌کرد. دکورهای عظیمی بودند که در باد و باران فرو می‌ریختند و باز هم شیواکومار، مدیر هنری، همان دکورها را دوباره برپا می‌کرد. یاش بارها صحنه‌ها را از نو اجرا می‌کرد، بدون نشانی از خستگی یا بی‌حوصلگی در آن محیط پرگرد و غبار. KGF در دو فصل ساخته می‌شود؛ فصل اول منتشر شده و از همان ابتدا با روایتی تاریخ‌مند دنیایی از رخدادها را نشان می‌دهد تا اهمیت طلا و نبردها برای تصاحب آن را روشن کند. فصل اول به سطح خرد جنایت سازمان‌نیافته، مافیا و زیرزمین جرم می‌پردازد و طمع و رقابتِ قدرت در میان شخصیت‌ها برای کنترل معدن طلا (KGF) را به تصویر می‌کشد. برای ورود به مدار کلانِ شبکه‌های جنایی بین‌المللی باید ابتدا راه را در سطح خرد هموار کرد؛ باید آلودگی‌ها را پاک کرد تا بتوان به بالا رسید. فصل اول در آستانه فصل دوم به پایان می‌رسد که قرار است نبردی سه‌گانه بین مافیاهای بین‌المللی (برای طلا)، مداخله دولت هند و راکی (که همچون ناجی شجاعانه از بردگی در KGF سربرمی‌آورد) را آغاز کند. روایت فیلم از زبان نویسنده‌ای است (با بازی Anantnag) که تجربه دست‌اولش را برای یک سردبیر خبری (با بازی Malvika Avinash) بازگو می‌کند، زیرا کتابش توسط دولت مرکزی ممنوع شده است. او سیر زندگی راکی را از تولد تا تبدیل شدن به یک ارباب جنایت هراس‌انگیز از اسکله‌های بمبئی تا بنگلور و در نهایت رسیدنش به KGF پی می‌گیرد. احساسات مربوط به مادر به‌خوبی پرداخته شده و در سراسر فیلم جاگذاری مناسبی دارد. هرچند خط داستانی تا حدی پیش‌بینی‌پذیر است و قالبی شبیه Ugramm را تکرار می‌کند؛ مانند Ugramm، در KGF نیز شخصیت‌های زیادی معرفی می‌شوند که به حافظه بیننده فشار وارد می‌آورد. معرفی یاش در یک سکانس اکشن مفصل همه را مجذوب صفحه می‌کند. KGF در نیمه اول در برخی جاها دچار لغزش می‌شود؛ سکانس‌های بین یاش و Srinidhi می‌توانست بهتر باشد. احتمال دارد بسیاری از شخصیت‌های فرعی در فصل دوم بیشتر معرفی شوند. نیمه دوم فیلم انتظارات را برآورده می‌سازد و با یک اوج انتقامی به پایان می‌رسد، در حالی که چند نخ روایی باز می‌ماند که در فصل دوم بسته خواهند شد. از ابتدا تا انتها KGF پر از سکانس‌های اکشن پرتعلیق است؛ دیالوگ‌ها تیز و مؤثرند. موسیقی آهنگ‌ها چندان برجسته نیست، اما موسیقی پس‌زمینه (BGM) جسورانه فضا را تقویت می‌کند — با تأثیری که می‌توان آن را تا حدودی مشابه با جلوه‌های موسیقایی هانس زیمر در دانکرک دانست. در جنبه فنی: پراشانت نیل باید برای آوردن چشم‌اندازش به پرده سینما تحسین شود. تدوین بسیار دقیق است؛ صحنه‌های متعدد به موازات هم اجرا می‌شوند و در برخی جاها به‌طور هوشمندانه‌ای محو شده‌اند تا نشان دهند شخصیت‌ها از آنچه در پیش است بی‌اطلاع‌اند. موسیقی راوی بسروش در بخش آهنگ‌ها ضعیف‌تر است، اما BGM او فضای سکانس‌ها را بالا می‌برد. فیلم‌برداری Bhuvan Gowda در سطح جهانی است و شایسته تقدیر فراوان است. روحیهٔ تسلیم‌ناپذیر مدیر هنری شیواکومار نیز سزاوار تحسین است که چنین دکورهای عظیمی از معادن را در میان دشت‌های خاکی بنا کرده است. در فیلم‌برداری KGF حدود ۹۰ درصد از صحنه‌ها با دکور حقیقی اجرا شده و تنها نزدیک به ۱۰ درصد به جلوه‌های بصری اختصاص یافته است. KGF — فصل اول، صحنه را برای تقابلی در مقیاس کلان در فصل دوم آماده می‌کند.